Quodlibet
ſibi vel alij impedimentū apponerequo minꝰ in illud bonum opus procedere poſſit. ſicut licituꝫ eſt nō dareelemoſynam huic pauperi. illicitū tn̄eſt ſe vel aliuꝫ iuramento aſtringeread hoc ꝙ alicui elemoſyna nō deturcuius ratio eſt. quia pretermittereactum virtutis poteſt aliquis abſqꝫpeccato. eo ꝙ precepta affirmatiuaque ſunt de actibus virtutum nonobligāt ad ſemper. Sꝫ impedimētūboni operis directe v̓tuti ꝯtrariat̉et ideo cadit ſub ꝓhibitiōe preceptinegatiui. quod obligat ad ſemper.vnde omnia talia. iuramenta ſunt illicita. nec ſunt obſeruanda. ſꝫ illi quihoc iurant iurando ꝑiuri fiunt. quiaiuramentuꝫ hominē obligare nō poteſt contra charitatē dei et proximi.vnde ꝙͣuis licitum ſit alicui religionem non intrare. illicitū tamē eſt impedimentū iuramenti apponere ſibivel alij. Eſt enim contra perfectionem vite. et contra conſilium xp̄i.Ęinde queſita ſunt tria dehis que ꝯpetunt in religioneexiſtentibus. ¶ ¶ Primo vtrūreligioſus qui nihil debet habere inproprio vel in communi poſſit elemoſynam facere de his que ſibi abalijs in elemoſynaꝫ dantur ¶ Secūdo vtrum aliquis in r̄ligione exiſtēsſciens patrem ſuum graui neceſſitate opprimi poſſit exire abſqꝫ licentiaprelati ſui. vt ſb̓ueniat patri ¶ Tertōvtruꝫ ſtatꝰ religionis ſit ꝑfectior ꝙſtatus ſacerdotuꝫ parrochialiū ⁊ archidiaconorum.Articulus. xvD primū ſic proceditur. Uidetur ꝙ r̄ligioſi qui nihil habent in proprio vel communi. non poſſunt elemoſynam facere.
que eis proficiat. non enim proficitelemoſyna facienti niſi debito modofiat. Sed tales religioſi non poſſuntelemoſinam debito modo facere. debet enim elemoſina de proprio fieriẜm illud Thobie quarto. Si multuꝫtibi fuerit abundanter tribue. Si autem modicum idipſum libenter imꝑtire ſtude. ergo tales religioſi. quinihil ſuum habent nec in proprionec in communi non/ poſſunt elemoſinam facere. que eis proficiat. Sedſi quam elemoſinam faciunt de elemoſinis ſibi factis eis proficit a quibus elemoſynā perceperunt. ¶ Sedcōtra. Inter alia opera elemoſynaꝝlargito plurimū īuenit̉ eē fructuoſa.Dicit̉ eniꝫ Dani. v. Peccata tua elemoſynis r̄dime. Si ergo religioſi elemoſynas facere non poſſunt que eisproficiant. videntur eſſe peioris conditionis qͣꝫ alij etiam in ſpiritualibꝰbonis ¶Reſponſio dicendum ꝙ religioſi quamuis proprium haberenon. poſſunt. poſſunt tamen aliquarum rerum diſpenſationem habereſiue de fructibus poſſeſſionum communium. ſiue etiam de elcmoſynis ꝑticulariter eis collatis. nec refert qntum ad propoſitum pertinet. vtrumhuiuſmodi diſpenſationem habeantauctoritate ſui ordinis. vel auctoritate alicuius ſuperioris prelati. Hiergo quibus diſpenſatio commiſſaeſt. poſſunt meritorie elemoſynam facere de bonis que eorū diſpenſatōnicommittuntur. ẜm ꝙ eis committitur. et huiuſmodi elemoſyna meritoria eſt et eis qui minime miniſteriuꝫexequntur ⁊ illis quorum vſibus huiuſmodi res deputate noſcūtur. Sivero aliquis religioſus ſit cui nonſit huiuſmodi rerum diſpēſatio commiſſa ei non licet elemoſynā facere.Et per hoc patꝫ reſpōſio ad obiecta