Secundum.

adit in diffinitōne ſignāte eſſentiamei ſed tamen eſt deſignatiuum vl̓ determinatiuum alicuius eſſentialiumprincipiorum. ſicut rationale acciditanimali. vtpote preter diffinitionemeius exiſtens. et tamen eſt determīatiuum eſſentie animalis. vnde eſt eſſētiale homini. et de ratione eiꝰ exiſtēsAlio modo accidit aliqͥd alicui. quianec eſt in eius diffinitioue. nec eſt determinatiuum alicuius eſſentialiumprīcipiorum. ſicut albedo accidit homini. His ergo que ſunt compoſitaex materia et forma accidit aliquidpreter rationem ſpeciei exiſtens vtroqꝫ modo. Cum enim de ratione ſpeciei humane ſit ꝙ compōatur ex aīaet corpore. determinatio corporis ⁊anime eſt preter rationem ſpeciei. etaccidit homini in quātum eſt homoꝙ ſit ex hac anima et ex hoc corporeSed hoc conuenit per ſe huic homīde cuius ratione eſſet ſi diffinireturꝙ eſſet ex hac anima et ex hoc corꝑeſicut de ratione hominis communiseſt ꝙ ſit ex anima et corꝑe Accidunt̉etiam cōpoſitis ex materia et formapreter rationem ſpeciei multa alia q̄non ſunt determinatiua eſſentialiuꝫprincipiorum. Subſtantijs vero immaterialibus creatis accidūt quideꝫaliqua preter rationem ſpeciei. q̄ nōſunt determinatiua eſſentialiuꝫ principiorum. vt dictum eſt. non tamenaccidunt eis aliqua que ſunt determinatiua eſſentie ſpeciei quia ipſa natura ſpeciei non indiuiduatur per materiam ſed per ſe ipſam ex hoc ꝙ tal̓foͣr nō eſt nata recipi in aliqͣ materiavnde per ſe ipſam non eſt multiplicabilis neqꝫˣ predicabilis de pluribus.ſed quia non eſt ſuum eſſe. accidit eialiquid preter rationem ſpeciei. ſcilꝫipſum eſſe et alia quedam que attribuūtur ſuppoſito et non nature. pro-

pter quod ſuppoſitum in eis non eſtomnino idem cum natura. ¶ Ad ſecundum dicendum quod non omneqd̓ accidit alicui p̄ter rationē ſpecieteſt determinatiuuꝫ eſſentie ipſius vtoporteat illud poni in ratione eiusſicut dictū eſt. et ideo licet ipſū eē nōſit de rōne ſuppoſiti. qꝛ tn̄ ꝑtinet adſuppoſitum et nō eſt de rōne nature.manifeſtum eſt ꝙ ſuppoſitū et naturanō ſūt omnino idē in qͥbuſcunqꝫ resnon eſt ſuū eſſe. ¶ Ad illud vero qd̓in ꝯtͣriū obijcit̉ dd̓ ꝙ natura d̓r cōſtituere ſuppoſitū etiā in ꝯpoſitis ex materia et forma. non qꝛ natura ſit vnares et ſuppoſitū alia res. Hoc em̄ ẜmopinionē dicētiū ꝙ natura ſpeciei fitforma tm̄ q̄ ꝯſtituit ſuppoſitū ſic̄ totūſꝫ qꝛ ẜm modū fignādi natura ſignificat̉ vt ꝑs rōne ſupͣdicta ſuppoſituꝫv̓o vt totū. natura ſignificat̉ vt ꝯſtituens. et ſuppoſitū vt conſtitutum.Articulus. v.Einde qͣſitum eſt de tꝑe. perquod deus mouet creaturaꝫſpiritualē ẜm aug. vtꝝ ſit idēcum tꝑe qd̓ menſurat motus corꝑalium rerū. Et videt̉ ꝙ ſic. qꝛ nec aug.diuerſitatem hāc tꝑum aſſignat. neqꝫaliquis ph̓us. Uanū ergo videt̉ hācdiuerſitatem tꝑum aſſignare. ¶ ¶ Preterea. omne quod eſt inquantum eſtvnum eſt. Si ergo nō ſit vnū tempꝰſꝫ diuerſa. nō erit ens. quod eſt inconueniens. Oportet ergo ponere vnuꝫtpūs tm̄. ¶ Sꝫ ꝯtra. Xp̄s qͦ menſurātur corꝑales motꝰ eſt numerus motꝰprimi celi ẜm ph̓m in. iiij. ph̓i. Sꝫ tēpus ꝑ quod mouent̉ angeli non hꝫaliquē ordinē ad motū. ergo illud tēpus eſt aliud a tꝑe corꝑaliū rerū.Preterea perpetuo et corrupibili nihil ē cōe niſi ẜm nom̄. vt d̓r ī. x. meth̓ſꝫ āgeli ſūt ꝑpetui. corꝑa āt ſunt corruptibilia. nō gͦ idē tp̄s ē vtr orūqꝫ.