Druckschrift 
Super sapientiam Salomonis
Einzelbild herunterladen
 

rcō in ꝑpetuum ꝑſeuerantia quantum ad meritū vel reatum. ſidat opea̓ alba: ſaluabit̉. ſi nigrapeccata ꝯdempnabit̉ Naū. dicit̉de dāpnatis. Facies omniū ſicutingredo olle. Tercio iudiciumdei dicit̉ magnū ꝓpter iuſticie īflexibilitatē. ſicut dicit yſidorꝰ de ſū bono ponit̉ in Canō. li. q. 3.lj. 4ᵐ.V.Ruatuor modis ꝑuertitur humanum iudiciū: timore: cupiditateodio amore deus āt nullo iſto modoꝝ corrumpi poterit. timore: quia omnipotes eſt nullius metū habet Iob. ⁊2. Nūquidtimēs arguet te veniet tecū adiudiciū? qͣſi diceret no. īmo qnͣtopotētiores tanto cōtra eos ſētentiam ꝓfert duriorem Sap̄. 6 Potentes potenter tormēta patietur. Etibidem Fortioribus fortior inſtatcruciatio. Fingitur leo ſemel tenuit curia beſtiarū. debuitqꝫ vnaqueqꝫ ſemetipſā ꝓclamare de culpis ſuis corā leone. Aſinꝰ ait Seq̄bar inquit aliꝙͣdo plauſtruꝫ ple feno cum mampulus fem cecidiſſet plauſtro accepi comedi. Cui leo. Male īquit erraſti miſer cōtra legem fidelitatem feciſti. debebas em̄ ei qui perdiditreddidiſſe. de p̄cepto leonis verberabat̉ ad morteꝫ. Accedit lupꝰ ait dn̄e Circuiui aliqn̄ gregesouiū armentoꝝ. rapui aliqn̄agnū tenerū ſtrāgulaui: aliqn̄pinguē vitulū qn̄ attingere poteram: quandoqꝫ ouemi: qn̄doqꝫedum. Cui leo. Dimittas inquitkariſſime talia ponderare: nimisſtrictā ꝯſcīam habes. Naturale ētibi ſic facere. nemo faciens qd̓natuā dictat: peccat. Sic a falſo iudice lupꝰ iuſtificat̉ aſinꝰ īnocesverberatur. Non ſic erit de iudicexp̄o nullū timet: nec corrupipiditate potei̓t: qꝛ ditiſſiꝰ eſt Iob.4. Vere em̄ deus ꝯdemnabitfruſtra. nec om̄ipotens ſubuertetiudiciū Et thob̓. 3Omnia iudiciātua iuſta ſunt Ruarto iudiciūdei dicit̉ magnum ꝓpter ſue potentie incōprehenſibilitateꝫ. 2. Paltitudo diuiciaꝝ ſa. ſci. dei incomp̄hēſibilia ſunt iudicia eiuſ inueſtigabiles vie eiꝰ. Iſta ſūtocculta iudiciā d̓i quibus homines diſponit regit in preſentimittendo iuſtuꝫ affligi iniuſtūextolli: a nobis modo vident̉. ſꝫpatebunt clariꝰ qn̄ eum ſicuti eſtxitehmiꝰLectiō. 188.T dum putant ſe laterein obſcuris peccatis tenebroſo obliuionis velamēto diſperſi ſunt pauētes horrende cum admiratione vel turbacō enimia ꝑturbati. neqꝫ em̄ qui cōtinebat illos ſpelunca ſine timorecuſtodiebat: qm̄ ſonitus deſcendens ꝑturbabat illos perſonetriſtes illis apparentes pauoremillis p̄ſtabat Poſtꝙͣ auctor deſcripſit tenebr̄s triduanas olimillatas egipcijs quātum ad caruꝫdenſitate quia fuerūt palpabilesIn iſta ꝑte deſcribit eaſdem quatum ad puniendi poteſtatem ondens nullum remediū potuer̄tegipcij adhibere quo cōtra tenebras ſe iuuaret negabatur eis remediū tam intrinſecum extriſecū. Intn̓ſecuꝫ remediū poſſentſibi ſperaſſe anmioſaꝫ audaciacordis. ſeb