ꝙͣꝙͣ bono ingenio vtcūqꝫ iſta videant mala tn̄ volūtate ipſum qͦꝫingenium ſunt amiſſuri. Tercōcorrupit bonum igeniū laſciua voluptas. vn̄ Seneca in ꝓlo. i. li. dedlam̄. nichu tam mortiferum ingenijs ꝙͣ luxuria eſt/ quātū enim ingenia hominum corrumpant̉ laſciuia ⁊ torpore cōmuniter ibidemplangendo declarat Torpent inqͥtingenia deſidioſe iuuentutis necvnius honeſte rei labore vigilatvndSompnus languorqꝫ ac ſompno⁊ labore torpor malarum rerumqubēinduſtria inuaſit aīmos cantādiſaltandiqꝫ obſcena ſtridea effemiumnatos tenent: capillum frangere⁊ ad muliebres blādicias extenuare vocem mollicie corporis certamnilmlare cū feminis ⁊ īmūdicijs noſtroꝝaintiſinadoleſcentium ſpecimen eſt Ruisequalium noſtrorum loquit̉ ibilmieo iniSeneca filijs ſuis tribus. ſenece.mele. ⁊ nouato Quis inqͥt equalium noſtrorum quis dicam ſatisingenioſus. quis ſatis ſtudioſuſ.imo quis ſatis vir eſt molliti. enͥueſqꝫ nati manent expungnatoxximuſres aliene pudicicie negligenteſCapitulum. q. lcō. 1s.ſue.sEus patrum noſtrorū⁊ dn̄e mīe qui feciſtiōnia verbo tuo ⁊ ſapientia tua cōſtituiſti hoīeꝫvt dominaretur creature tue: queate facta eſt vt diſponāt orbemterrarum in equitate ⁊ iultitia ⁊bilectione cordis iudicium iudicꝫ¶ Poſtꝙͣ ſalomō decla̓uit ꝙ ſapientiaꝫ que eſt verus dei cultus acquirere non potuit niſi illam a deopetēdo per inſtantiam ſūme deuoCap̄ vnocxv. ij.tionis In iſto capitulo conſequēter explanat formaꝫ ⁊ ſeriem ſueſupplicacionis/ quā deo propoſuitpro ſapiēcia acquirenda. In haca̓ ſupplicationis enarracōne duofacit ſam pͥmo oſtendit diuinaꝫexcellentia. ſcd̓ allegat humanāindigentiam. ſcd̓a pars ibi Quisenim hominum Et iſta duo alternatim facit vſqꝫ ad finem capituli quia aliquando ſupplicat. aliqn̄rationem allegat quare exaudiridebeat. Circa primuni duo facit.primo captat benignam diuinaꝫbeniuolentiaꝫ. ſcd̓ proponit ſuepeticōis ſentētiam. ſcd̓a pars ibida michi ſedium tuarum. CircaZprincipium in captando beniuolēciam diuine maieſtatiſ extolllt deum in tribus. ex clementia. ex potentia. ⁊ ex ſapientia ſicut patetin littera vnde dicit ſic deꝰ patrūnoſtrorum Quando parentes hominis ẜuierunt alicui magno/ talis homo familiarius ⁊ confidencius a tali domino poſtulat illud qͥindiget. bonus etiam dominꝰ adoptat filios bene ſibi ſeruientiumEt ideo quia patres illi ex quibuſdeſcenderat Salon̄ deo bene ſeruierant ſicut Abraha yſaac Iacob⁊ dauid. Ideo hic primo allegatdicens deus patꝝ noſtrorum ⁊domine mīe qui liberalit̓ das miſericordiam. qui feciſti omnia verbo tuo ⁊ filio tuo. Io. i. Omnia ꝑ ipſum facta ſūt l̓ v̓bo tuo vvita facilit̓feciſti oīa ſic̄ hō loqͥt̉ v̓bū ſuū. Inpsͣ dixit ⁊ fra ſunt Qui eciā ſapīatua ꝯſtituiſti hoīeꝫ. q. d. licꝫ oīa creauei̓s ſapiēt̓ qꝛ oīa ī ſapīa feciſtiEn̄ ī creacōe hominis maxīe r̓lucetx. ſi