viuere in ꝑplexitate ⁊ in īdigentia diſpenſacōis ⁊ varioꝝ expoſicōnum ſuꝑ talem regulam habundare. qd̓ nullo mō foret iocūditaˢſāctis ꝯſciēcijs. ¶ Ad pͥmū pͥncipale dicendū ꝙ auctoritaſ ſoluitſemetipſā. nā ꝯn̄ter ſubiūgit̉ qm̄filiꝰ ille ꝯmeſſacōnibꝰ vacet luxurie atqꝫ ꝯuiuijs. Ad ſecundū deapl̓o ad Colo. 3. Filij obedite ꝑ ōnia ꝑn̄tibus. textus ſoluit ſeip̄mqꝛ ſequitur. Hoc eī placitū ī dn̄oid ē ẜm p̄cepta diuina dūtaxat.¶ Ad terciū dicēduꝫ ꝙͣ nulla irreuerentia fit pr̄i ſi in illis ſibi n̄ obediat̉ in quibꝰ iuſ p̄lacōnis nō hꝫCredo tn̄ ꝙ filiꝰ venialiter pōt peccare de facili n̄ obediēdo pr̄i ⁊ īdifferentibꝰ ex gn̓e ſuo. ſꝫ venialibuſpctīſ menfurā p̄figere ī hac materia eſt michi impoſſibileCapitulum quartum.mͣ pulchra L .44.ē caſta gn̓atio cū claritate. immoͣrlis ē eī memoria illiꝰ. qꝛ apd̓ deūnota ē ⁊ apd̓ hoīes Poſtꝙͣ ſpiritꝰ ſanctꝰ ꝓbauit adult̓ine gn̓acōnis feditatem. Hic commēdatcaſte gn̓ationis honeſtatē ⁊ qꝛ alternatī ⁊ viciſſim agit̉ mō de iuſtis: mō de impijs vt ex ꝯtrariorūꝯꝑacōne vtriuſqꝫ natua̓ reluceatIdeo pͥmo on̄dit caſte gn̓acōnishoneſtatē. Et ſecūdo iterato adultine generacōis replicat vilitatēIbi. multigena. Circa pͥmū triafacit ẜm ꝙ tres nobiles ꝯmēdationes caſtitati tribuūt ꝯiugali viꝫtriplicitatē gl̓e in ꝓpagacōe. eternitatē memorie in approbacōe. ſolempnitatē victorie in retribucōeScd̓a ꝑs ibi. immorlis Tertia ꝑyibi. cū pn̄ſ ē. ¶ Circa pͥmū eſt aduertendū ꝙ ad hoc ꝙ caſtitas cōiugalis debito mō ſeruet̓ tria reqͥrit viꝫ ſacramētalem ſanctificacōnem q̄ cōferat ſpecioſitatem. ⁊ ꝙtuꝫ ad hoc dicit. caſta gn̓atio. ⁊ ꝓlis moralem educacōem que cōferat ſanctitatē. ⁊ quātuꝫ ad hoc d̓tcū claritate. Et correſpondēt iſtis t̓bꝰ tria boͣ quē ſunt in matrimōioviꝫ fides ꝓles ⁊ ſacr̄m. fides ē fid̓litas mutua in cōicacōne corpoꝝ ꝓlis educatio bofiliorū ⁊ filiarū adcultū d̓i. Sacr̄m ē repn̄tatio īſeꝑabilis ꝯuuctōnis eccie ⁊xͣ. Ad hoꝝeuidentiā ē noͣndū ꝙ nꝰ natural̓appetitꝰ ē in hoīe cuiꝰ effcūs nonpoſſit v̓tuoſe īpleri. Cuiꝰ cā eſt qꝛnatura īſtituta ē a deo. Vn̄ ſi natura ad actū īdīaret qͥ actꝰ nullo mōabſqꝫ pctō poſſꝫ exerceri hō a taliīclinacōe forꝫ īculpabil̓ ꝓpt̓ naturalē īclinacōꝫ. ⁊ ſil̓ cū hoc cl̓pabilis ꝓpter actus deordinacōeꝫ queduo ſimul ſtare nō poſſunt. Necpoteſt dici ꝙ natua̓ humana hochabet ex peccato ꝙ inclinat ad actum quia talis īclinatio fuiſſet inſtatu īnocentie quāuis nō preueniſſet racōem ante actum nec racōem abſorbuiſſet̉ ī actu. ⁊ iō qꝛnatura ad hoc inclinat oportet dicere ꝙ hec īclinatio a deo eſt. ⁊ percōſequenſ ꝙ poſſet fieri vtuoſe ſihō velit quia ꝯtrͣdictio ē dice̓ ꝙ hōīclinetur ad aliquid facienduma deo īclinatione nature et eciā racionis ⁊ nō poſſet illud facere virtuoſe. Vnde tenendū eſt ꝙ actusgenerandi virtuoſe et meritorieexerceri p̄t infra limites cōiugi
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten