Druckschrift 
Super sapientiam Salomonis
Einzelbild herunterladen
 

viuere in ꝑplexitate in īdigentia diſpenſacōis varioꝝ expoſicōnum ſuꝑ talem regulam habundare. qd̓ nullo foret iocūditaˢſāctis ꝯſciēcijs. Ad pͥmū pͥncipale dicendū auctoritaſ ſoluitſemetipſā. ꝯn̄ter ſubiūgit̉ qm̄filiꝰ ille ꝯmeſſacōnibꝰ vacet luxurie atqꝫ ꝯuiuijs. Ad ſecundū deapl̓o ad Colo. 3. Filij obedite ōnia ꝑn̄tibus. textus ſoluit ſeip̄mqꝛ ſequitur. Hoc placitū ī dn̄oid ē ẜm p̄cepta diuina dūtaxat. Ad terciū dicēduꝫ ꝙͣ nulla irreuerentia fit pr̄i ſi in illis ſibi obediat̉ in quibꝰ iuſ p̄lacōnis hꝫCredo tn̄ filiꝰ venialiter pōt peccare de facili obediēdo pr̄i īdifferentibꝰ ex gn̓e ſuo. ſꝫ venialibuſpctīſ menfurā p̄figere ī hac materia eſt michi impoſſibileCapitulum quartum. pulchra L .44.ē caſta gn̓atio claritate. immoͣrlis ē memoria illiꝰ. qꝛ apd̓ deūnota ē apd̓ hoīes Poſtꝙͣ ſpiritꝰ ſanctꝰ ꝓbauit adult̓ine gn̓acōnis feditatem. Hic commēdatcaſte gn̓ationis honeſtatē qꝛ alternatī viciſſim agit̉ de iuſtis: de impijs vt ex ꝯtrariorūꝯꝑacōne vtriuſqꝫ natua̓ reluceatIdeo pͥmo on̄dit caſte gn̓acōnishoneſtatē. Et ſecūdo iterato adultine generacōis replicat vilitatēIbi. multigena. Circa pͥmū triafacit ẜm tres nobiles ꝯmēdationes caſtitati tribuūt ꝯiugali viꝫtriplicitatē gl̓e in ꝓpagacōe. eternitatē memorie in approbacōe. ſolempnitatē victorie in retribucōeScd̓a ꝑs ibi. immorlis Tertia ꝑyibi. pn̄ſ ē. Circa pͥmū eſt aduertendū ad hoc caſtitasiugalis debito ſeruet̓ tria reqͥrit viꝫ ſacramētalem ſanctificacōnem cōferat ſpecioſitatem.tuꝫ ad hoc dicit. caſta gn̓atio.lis moralem educacōem que cōferat ſanctitatē. quātuꝫ ad hoc d̓t claritate. Et correſpondēt iſtisbꝰ tria boͣ quē ſunt in matrimōioviꝫ fides ꝓles ſacr̄m. fides ē fid̓litas mutua in cōicacōne corpoꝝlis educatio bofiliorū filiarū adcultū d̓i. Sacr̄m ē repn̄tatio īſeꝑabilis ꝯuuctōnis eccie ⁊xͣ. Ad hoꝝeuidentiā ē noͣndū nꝰ natural̓appetitꝰ ē in hoīe cuiꝰ effcūs nonpoſſit v̓tuoſe īpleri. Cuiꝰ eſt qꝛnatura īſtituta ē a deo. Vn̄ ſi natura ad actū īdīaret actꝰ nulloabſqꝫ pctō poſſꝫ exerceri a taliīclinacōe forꝫ īculpabil̓ ꝓpt̓ naturalē īclinacōꝫ. ſil̓ hoc cl̓pabilis ꝓpter actus deordinacōeꝫ queduo ſimul ſtare poſſunt. Necpoteſt dici natua̓ humana hochabet ex peccato inclinat ad actum quia talis īclinatio fuiſſet inſtatu īnocentie quāuis preueniſſet racōem ante actum nec racōem abſorbuiſſet̉ ī actu. qꝛnatura ad hoc inclinat oportet dicere hec īclinatio a deo eſt. percōſequenſ poſſet fieri vtuoſe ſi velit quia ꝯtrͣdictio ē dice̓īclinetur ad aliquid facienduma deo īclinatione nature et eciā racionis poſſet illud facere virtuoſe. Vnde tenendū eſt actusgenerandi virtuoſe et meritorieexerceri p̄t infra limites cōiugi