cordis. ſꝫ ꝯtra illud remedium hahuerūt pauorem maximū: vt nl̓.lus qnͣtumcūqꝫ cordatus poſſet ⁊liū aīare. Primo gͦ oſtendit eoscaruiſſe remedio cōſolationis cūiuſſibet ab extn̓ſecō Scd̓ oſtēditeos caruiſſe remedio qd̓ poſſentſperaſſe ab extn̓ſecō. Secūda ꝑsibi. Neqꝫ em̄ qui cōtinebat. ¶ Rn̄ͣtum ad primū tangit tria grauiaꝓpter que potuit tūc temporis nl̓lus aliū cōſolari. fuerūt em̄ diſꝑſi locali ſeparatione: fuerūt pauidi ⁊ ꝑcuſſiſtupefactione: fueruntturbati ⁊ poſiti in nimia admiratione. Vn̄ dicit̉ ſic. Et dum putātſupple fgipcij ſe latere in obſcuriſpeccatis obliuionis velamēto diſperſi ſūt. Aerem tenebroſuꝫ vocatvelamentū tenebroſū ⁊ velamentum obliuionis. ſicut lumen efficit ⁊ figurat ſcīaꝫ: ita tenebre obliuione deſignat ⁊ ignorātiaꝫ. dicūtur peccata obſcuraꝓpt̓ effectūquia auferunt cognitionē vere lucis Iph̓. 4. Tenebris obſcuratuꝫhabētes intellcum. ⁊ quia ducūtad obſcuritateꝫ inferm In pſ. Obſcurent̓ oculi eoꝝ ne videāt. Sic gͦfuerunt illi egipcij diſꝑſi abīuiceqꝛ quidā erant in domibꝰ ⁊ qͥdaꝫin agris ⁊ illi qui ꝓpe ſe erāt reputabant a ſe multū diſtare ꝓpter tenebras palpabiles int̓poſitas.Vnde fuerunt pauētes horrende⁊ cum admiratiōe ꝑturbati. Cōſeq̄nter excludit ab eis remediuꝫqd̓ poſſint ſperaſſe ab extn̓ſecoPoſſint at ſperaſſe triplex remedium ab extrinſecō ꝯtra illas tenebraſ. Primo loci ſecuritatē. Secūdo ignis claritatem. Tercio ma88Cap xvijgoꝝ ſuoꝝ ſubtilitatem. ⁊ ido iſtatria ab eis excludit. Primū i. Neqꝫ em̄ ꝯtinebat. Secundū ibi. Ignis quideꝫ. Terciū ibi. Et magiceartis ¶ Quātum ad primū a lococōtinēte eos durātibꝰ illis tēbrisnullū habebāt ſolaciū ꝓpter duoPrimo ꝓpt̓ ſtrepitum quē audiebat in loco quia quēlibet t̓reb atille ſonus. Secūdo ꝓpt̓ melanco licas ymaginacōes de demōibus ⁊mortuis hominibus Vn̄ dicit ſicNec eī illa q̄ ꝯtinebat illos ſpelunca: qͥa ad foueas ⁊ cauernas ml̓ti ꝯfugerant ſine timore cuſtodiebat: quoniā ſōitus deſtendens ꝑturbabat illos ⁊ ꝑſone triſtes illis apparentes viſione ymaginatiua pauorē preſtabāt. Et ꝑſonetriſtes illis apparenteſ. Nota ꝙ q̄tuor ſūt genea̓ mala triſtiū perſonaꝝ qͣ ducūt cōiter ī triſticiā diesſuos viꝫ īiūdi ⁊ ꝑuidi: cupidi a ſtupidi Inuidi mordaceſ: ꝑuidi fallaces: cupidi tenaces ⁊ ſtupidi ꝑtiaces. Prīo videꝰ ꝙ oēs īuidi ſūt cōiter triſtes. Vn̄ Ouidiꝰ. ⁊. Methamorph̓. fabulatur qͣliter Pallaˢiuit ad inuidiā vt ꝓcurae̓t mortēAglares vbi deſcribit qͣtuor ad īuidiam ꝑtinentia viꝫ domū: ꝑſonam: eſcam ⁊ viam. domū deſcribit ſic. Protinꝰ inuidie nigͦ ſqualentia tabo. Tecta petit domꝰ ⁊ ēin vallibus imis. Abdita ſole carens nō nulli ꝑuia vēto. Triſtis⁊ ī graui pleniſſima frigoris ⁊ qͥgne̓ vacet ſemꝑ: caligine ſemꝑhabūdat. Vult ergo dicere ꝙ domus iuidie eſt ſituata in vallibꝰꝓ tāto ꝙ ꝑſone humiles īuidentſuperioribꝰ ⁊ omīs inuidus ideo
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten