ltīoſpeciei cum lumine ſolis: poteſt dici vno modo negādo ꝯſequētiamloqͣndo de ſpecie ſpecialiſſima. ſedquia actus actiuoꝝ ſūt in paciēte diſpoſito. iō in ſaturno cauſatvnam ſpeciem luminis ⁊ in lunaaliā ⁊ ſic d̓ ſtellis fixis ſimilit̓. heceſt ꝓductio penitus vniuoca: quaiuis iſta lumina ſint eiuſdem ſpeciei intermedie. diuerſitas autemẜm ſpeciem: ẜm ſpeciem ponit̉ int̓luces precipue̓ ꝓpter diuerſitateꝫeffectuum ẜm ſpeciem: quia vnūlumen refrigidat ⁊ aliud calefrītcōſuile paſſum ⁊ cōſimile approximatum. Et pͥncipium natuale ēꝙ potentie actiue eiuſdem ſpecieiin ꝯſimilibꝰ paſſis habebunt effectum eiuſdem racōnis. ſi tamēdiceremus ꝙ omnia lumina ſinteiuſdem ſpeciei: tūc poteſt dici ꝙſtelle nō ſolū agunt ꝑ lumē ſedvel ꝑ ſubſtātiam ꝓpriam. vel aliāqualitatem nobis incognitam vna cū lumine. ⁊ nō eſt inconueniens ꝙ dueres eiuſdeꝫ ſpeciei ſūtcauſe ꝑcialeˢ effectuum duarumdiuerſaꝝ ſpecieꝝCapitulūLectio. 10.Octauu.Ttingit ergo a fine vſqꝫ ad finem fortit̉ ⁊ diſponit omnia ſuauiter.hanc amaui. ⁊ exquiſiui eaꝫ a iuuentute mea. ⁊ q̄ſiuiſponſam michi ea aſſumere. ⁊ amator factus ſum forme illiuſ.Intētio ſapiētis ſalomonis ī iſtocapitulo octauo eſt ſpecialit̓ enarrare: quēadmodū ad illam mirahilem ſapiētiaꝫ quā habebat deuenerit. Et vult dice̓ ꝙ nec ab homine: nec a ſtudio neca demonenec ab angelo. ẜ ꝑ deuotaꝫ ſupplicacōem impetrauit ea a deo. Vn̄circa hoc duo facit. Primo on̄ditqͣntū habuit ad ſciētiam acqͥrendam deſideriū ⁊ affectioneꝫ. Scd̓ponit in forma ſue peticōnis deuotam ſupplicacōem. Secūda ꝑs ibicapi. §. deꝰ patꝝ meoꝝ. ¶ Circaprimū eſt aduertendū ꝙ ꝑſoneinter qͥs feruētior amor oſtediturvt cōiter inter homines ſūt vir ⁊mulier: iuuenis ⁊ puella: amicuſ⁊ amica: qͥ int̓ ſe cōtrahere cogitātcopulam ꝯiugaleꝫ. ⁊ ideo ſapiēsſalomon vt amoris vehementiaꝫmāifeſtae̓t quā habebat ad ſapientiam: licētia poetica: ficta qͥdeꝫnarracōne: ſꝫ ſub vera ſignificacōne ītroducit ſeipſū in formā iuuenis cuuiſdaꝫ puelle nobiliſſimequa ſapientia vocat: nupcias affectātis. Prudens āt nupcias cōtracturus ſic ꝓcedit. primo ꝯſiderat valorem ⁊ gratias ꝑſone cuꝫqua ꝓponit ꝯtrahere. Secūdo dotē⁊ diuicias quas poteſt cū ea recipere. Et tercio ſi ꝯdicōnes ꝓprie ſuijpſiꝰ poſſint puelle ꝯgruere. Qua̓to quō ea a ꝑntibꝰ ⁊ aīcis quoꝝinteſt potei̓t petere ⁊ habere. Iſtomō ſal̓on cū aica ſua ſapīa ꝯtracturꝰ. pͥmo on̄t ipſā puellā mia̓biliter amabilē ⁊ gr̄oſam. Scd̓ on̄tipſiꝰ dotē fore ſūme deſiderabilē ⁊p̄cioſaꝫ. Tercio fuijpſiꝰ ꝯdicōemmōſtrat fuiſſe ſpectabilē ⁊ v̓tuoſā. Et qͣrto on̄t puelle datorē hr̄enobilitatē venerabilē ⁊ gr̄oſaꝫ. ⁊ẜm iſta qͣtuor c. diuidit̉ in 4. ꝑtesqcd̓a ꝑs ibi. ꝓpoſui gͦ Tercia ibiPuerat era. Quarta ibi. Et vt ſciui qmͣ alit̓ nō poſſim cē ꝯtinēs ij.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten