Druckschrift 
Super sapientiam Salomonis
Einzelbild herunterladen
 

ltīoſpeciei cum lumine ſolis: poteſt dici vno modo negādo ꝯſequētiamloqͣndo de ſpecie ſpecialiſſima. ſedquia actus actiuoꝝ ſūt in paciēte diſpoſito. in ſaturno cauſatvnam ſpeciem luminis in lunaaliā ſic ſtellis fixis ſimilit̓. heceſt ꝓductio penitus vniuoca: quaiuis iſta lumina ſint eiuſdem ſpeciei intermedie. diuerſitas autemẜm ſpeciem: ẜm ſpeciem ponit̉ int̓luces precipue̓ ꝓpter diuerſitateꝫeffectuum ẜm ſpeciem: quia vnūlumen refrigidat aliud calefrītcōſuile paſſum cōſimile approximatum. Et pͥncipium natuale ē potentie actiue eiuſdem ſpecieiin ꝯſimilibꝰ paſſis habebunt effectum eiuſdem racōnis. ſi tamēdiceremus omnia lumina ſinteiuſdem ſpeciei: tūc poteſt diciſtelle ſolū agunt lumē ſedvel ſubſtātiam ꝓpriam. vel aliāqualitatem nobis incognitam vna lumine. eſt inconueniens dueres eiuſdeꝫ ſpeciei ſūtcauſe ꝑcialeˢ effectuum duarumdiuerſaꝝ ſpecieꝝCapitulūLectio. 10.Octauu.Ttingit ergo a fine vſqꝫ ad finem fortit̉ diſponit omnia ſuauiter.hanc amaui. exquiſiui eaꝫ a iuuentute mea. q̄ſiuiſponſam michi ea aſſumere. amator factus ſum forme illiuſ.Intētio ſapiētis ſalomonis ī iſtocapitulo octauo eſt ſpecialit̓ enarrare: quēadmodū ad illam mirahilem ſapiētiaꝫ quā habebat deuenerit. Et vult dice̓ nec ab homine: nec a ſtudio neca demonenec ab angelo. deuotaꝫ ſupplicacōem impetrauit ea a deo. Vn̄circa hoc duo facit. Primo on̄ditqͣntū habuit ad ſciētiam acqͥrendam deſideriū affectioneꝫ. Scd̓ponit in forma ſue peticōnis deuotam ſupplicacōem. Secūda ꝑs ibicapi. §. deꝰ patꝝ meoꝝ. Circaprimū eſt aduertendū ꝑſoneinter qͥs feruētior amor oſtediturvt cōiter inter homines ſūt virmulier: iuuenis puella: amicuſ amica: int̓ ſe cōtrahere cogitātcopulam ꝯiugaleꝫ. ideo ſapiēsſalomon vt amoris vehementiaꝫmāifeſtae̓t quā habebat ad ſapientiam: licētia poetica: ficta qͥdeꝫnarracōne: ſꝫ ſub vera ſignificacōne ītroducit ſeipſū in formā iuuenis cuuiſdaꝫ puelle nobiliſſimequa ſapientia vocat: nupcias affectātis. Prudens āt nupciastracturus ſic ꝓcedit. primo ꝯſiderat valorem gratias ꝑſone cuꝫqua ꝓponit ꝯtrahere. Secūdo dotē diuicias quas poteſt ea recipere. Et tercio ſi ꝯdicōnes ꝓprie ſuijpſiꝰ poſſint puelle ꝯgruere. Qua̓to quō ea a ꝑntibꝰ aīcis quoꝝinteſt potei̓t petere habere. Iſto ſal̓on aica ſua ſapīa ꝯtracturꝰ. pͥmo on̄t ipſā puellā mia̓biliter amabilē gr̄oſam. Scd̓ on̄tipſiꝰ dotē fore ſūme deſiderabilēp̄cioſaꝫ. Tercio fuijpſiꝰ ꝯdicōemmōſtrat fuiſſe ſpectabilē v̓tuoſā. Et qͣrto on̄t puelle datorē hr̄enobilitatē venerabilē gr̄oſaꝫ.ẜm iſta qͣtuor c. diuidit̉ in 4. ꝑtesqcd̓a ꝑs ibi. ꝓpoſui Tercia ibiPuerat era. Quarta ibi. Et vt ſciui qmͣ alit̓ poſſim ꝯtinēs ij.