remiſſionem omniū pctōꝝ vt qͣdeſiderio mgͣno ad lum ſcriptua̓ꝝtuaꝝ ꝑuenire cupiꝰ: nullis pctīsraligatibꝰ ob ſcue̓mur/ ⁊ trͣhe nosad te v̓tute oīpotentie tue ⁊ n̄ relīqͣs ſua volūtate vagari / qͦs p̄cioſoſāguine redēiſti. Qd̓ nob̓ ꝯcedat.Iligite ¶ Ca. i. L. 2.iſticiaꝫ; qͥ iudicatis t̓a ¶ Cirra libꝝ iſtū qͥib̓ ſapīe nūcupat̉ ſūtīpͥncipio t̓a noͣnda. Primū eſt deeiꝰ nōīe. Secundū de eiꝰ auctore. 3de eiꝰ fine. Cirta nomen qd̓ ē ſapīa ē ſciendū ꝙ triplicit̓ accipit̉adiu̓ẜ. Nā pͥmo apd̓ ꝑipoteticosd̓r vna v̓tus ītellcualis ⁊ ſpeculatiua int̓ oēs v̓tutes ītellcuales nobiliſſiā. Hoc āt nomē ſapiēs in latio ſophos ī greco int̓pretat̉ Vn̄atiquitꝰ an̄ tꝑa pitagore oēs qͥ ſeſtudio ſapīe mancipar̄t ſophi dicebant̉/ tandē pitagoa̓s ille famoſus qͥ tante fuit aucͣtis in ppl̓o ꝙde eiꝰ ſm̄a nulli licuit diſputare iudicās ꝙ p̄ſumptuoſū eēt ſic voͣri. cūint̓rogaret̉ qͥd ſe ꝓfiteret̉: n̄ ſapīeteꝫ ſꝫ ph̓ꝫ .i. amatorē ſapīe ſe vouit.ſic̄ d̓t Augꝰ 8. de ci. dei. c. ⁊. Ex qͦ pꝫꝙ auctor hꝰ lib̓ ph̓s dici p̄t. Scdoapud theologos accipit̉ ſapīa ꝓdono ſuꝑna̓li ſiue infuſo. ꝑ qd̓ hōnoticiā hꝫ d̓inoꝝ ⁊ hūanoꝝ ex inſpiracōe ſpēali. l̓ ex qͣdaꝫ vicitategr̄oſa ad d̓ni ſic̄ d̓t dyoniſiꝰ c. 2. d̓d̓inis noībꝰ ꝙ Iherotheꝰ patiēdod̓ina didicit. ſic̄ āt ſapīa acqͥſitaq̄ voͣtur na̓lis ꝑfrīor ē ſcīa ⁊ ītellectū eē pͥncipioꝝ ꝯp̄hendit. ſic̄ ptꝫ6. Ethico. qꝛ hec ſola conͣ negateſpͥncipia arguit. ſic̄ 4. Met̓. d̓r Itahoc donū fidē p̄ſupponit ⁊ defēditdē hac ſapīa d̓r ÿſa. 2. Reqͣeſcetſuꝑ eū ſpūs dn̄i ſpūs ſapīe. Tercio mō accipit̉ ſapīa apd̓ ſtoycoſ⁊ morales ph̓os. ſic̄ fuer̄t SocͣteſSen̄. ⁊ Boetiꝰ qͥ nͥl aliud vocāt ſapiam ꝙ collcōem v̓tutū intellcualiū ⁊ moraliū. ⁊ illo mō ſapiēs ēidē ꝙ ꝑfecte v̓tuoſus. Vn̄ de ſapiēte ſic accepto d̓t Sen̄. in li. qͦdā q̄ītitulat̉ de tnͣquillitate ai. ꝙ in ſapientē n̄ cadit īiuria In quo libroꝓbat ꝙ ſapiēs n̄ p̄t offendi. ⁊ ꝙſapiētis aīmus ſꝑ eſt in traquillitate ⁊ ꝙ cor ſapiētis eſt ſic̄ adamas ⁊ multa talia de quibꝰ al̓s erat ſermo. Sic eciā loquit̉ Lactātiuſ. li. 2. Virtus cū ſcīa ꝯiūcta ē ſapīa Naturā em̄ hoīs deꝰ hāc eſſevoluit vt duaꝝ reꝝ cupidꝰ ⁊ appetens eēt: ſapīe ⁊ religiōis ⁊ hoīesiō fallant̓ qꝛ religionē ſuſcipiūtomiſſa ſapīa: at ſapīe ſoli ſtudētreligione omiſſa/ cum alterū ſinealtero eē nō poſſit. Et ſic in videturꝙ accipit ſapīam auctor huius libri. Cuius ratio eſt quia nomenlibricōiter accipit̉ a materia de qͣtractat̉. mō in hoc libro nō tractatur p̄cipue nec pͥncipalit̓ de aliqͣv̓tute intellectuali vel morali ſedde oī v̓tute. Et iō nomē ſapīe nonh̓ ponit̉ ꝓ dono ſuꝑnaturali: necꝓ v̓tute intellectuali ſꝫ ꝓ ſūma v̓tutum toͣli. Qd̓ āt d̓t Ihero. in ꝓlogo ꝙ ꝓinde liber ſapīe noīatur qin eo xp̄i aduētus ⁊ eius paſſiō euident̓ expͥmit̉ q̄ a ſapīa dei pr̄isvidet̉ eē quedā aptio moralis velꝯgruētia magis ꝙ denoīatio lrāl̓¶ Secūdo ſciendum de huiꝰ libriauctore. ſūt eī apd̓ ſcōs varie opimōes qͥs auctor fuei̓t hꝰ lib̓. videt̉
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten