ꝑfecte deum diligit non affligiturmorte cuiuſꝙͣ: qm̄ qui toto aīo deum diligit nouit nec ſibi ꝑire qd̓deo non ꝑit deuſ āt dn̄s eſt viuorum ⁊ mortuorū. ¶ Scd̓a cōſideracō ꝙ iuſtuꝫ ⁊ licitū eſt vnicuiqꝫ repetere qd̓ ſuum ē. Iheronimꝰ ī epiſtola ad Marſiū l̓ Cyraſiū Nichil abſtulit tuū qui digtus eſt recipere ꝓpum Credituꝫ ſuum reciperedecuit creatorem ⁊ nichil aliud decet ꝙ creatori gras age̓ mutuati.exemplo ſcī Iob Qui filijs orbatꝰ⁊ ſubā tota priuatus dixit dn̄s dedit dn̄s abſtulit. ſicut dn̄o placiiit ita factum eſt. Sit nomen domībn̄dictum. ¶ Tercō conſidera ꝙneceſſitas moriēdi eſt lex cois omnibꝰ Si aliqͥd factū eſſet ꝯtrͣamcū tuum mortuū: qd̓ nō fuiſſet neceſſario eūentū iuſte ꝯqͣri poſſes⁊ plange̓ Iam vero nichil actumeſt niſi qd̓ lege cōītoti gn̓i hūanoſtatutum eſt Hebreos. 4. Statutūeſt oībꝰ hominibꝰ ſemel mori. vn̄Ambroſiꝰ libro. 3. de morte Satyrifratris ſui dicit ſic Quid abfſurdiꝰꝙ illud qd̓ ſcis omnibuſ preſcriptum quaſi ſpeciale deploras. hoceſt amicum ſuꝑ conditionem extollere. legem coēm non recipere.nature conſortium recuſare. ſenſūcarnis inflare ⁊ carnis ipſius mēſuram neſcire De hac cōi lege dicitur metrice Pauꝑis ⁊ regis coislex moriendi. dat cauſam flendiſi bn̄ ſcripta legis Guſtatō pomonullꝰ tnͣſit ſine mortē. Heu miſerāſorte clauditur hō morte. ¶ Ar̄tocum lugere ꝓponis amicum conſidera ꝙ per mortem fit liber de ſeruo. certus de dubio. beatus de miſero: qꝛ dicitur Iob. 13. Homo nātus de muliere breui viuens tēperepletur ml̓tis miſerijs vn̄ Augͥ.de viſitacōe infirmoꝝ libro. i. dicitſic Quis numerare p̄t pn̄tis vitemoleſtias? Efurire. ſitire. alge̓. cale̓. laſſari. ⁊ ceterā inuinerabilia.que ex ipſa conſuetudīe ſola nobis domeſtica ſunt. Et infrademqꝫ audaciter ꝓnuncio qꝛ pͥncipiūvite hoīs inicium doloriſ eſt: finisvero requiei. Ph̓i vero quidā hocnon ignorantes in ortu pueroruꝫlugebant. in morte autem gaudebant: per hoc ſignātes ꝙ homo adlaborem naſcitur: ad requiem aūtmoritur Conſimiliter aūt fecit ſaluator qui de morte lazari non plorauit quin potius dixit. Lazarusmortuus eſt ⁊ gaudeo ꝓprer vosIn reſuſcitacōe vero qn̄ eum ad vitam reuocauit plorauit qꝛ euꝫ adhuius vite miſerias reuocauit Etpaulo poſt dicit ibidem Auguſtinus. O mors deſidea̓bilis. o morsomnium malorum preſentium finis: o mors laborum clauſula: qͣetis principiū: quis cogitare poteſttuarum vtilitates beatitudinum:Nam male mori triſtianorum nōeſt: bene autem moīcum criſto viuere eſt Hec Auguſtinꝰ. Igiturmors libeāt a ſeruitute ⁊cͣ. vn̄ Iſidorus libro. 3. de ſūmo bono. Illideplorandi ſūt in morte quos inſeros infernus ex hac vita recipitnon quos celeſtiſ aula letificandoˢincludit. ¶ Ruinto conſideraʸ dūmortē plangis amici ꝙ deꝰ eſt oīanoſcēs Ip̄e em̄ nouit qͥd vnicuiqꝫexpedit pociꝰ qn̄ viue̓ ⁊ qn̄ mol nōbis ꝯueīat Hec igit̉ quīqꝫ racōes