in primo verſu tanguntur cum dicit̓ Vult deus ⁊cͣ. Sexto ꝯſideā̓ ꝙluctꝰ tuuſ immoderatus eū non inuat Neqꝫ em̄ ad vitam poteris euꝫreuocare: nec per talem luctum apurgatorio liberare Et hoc fuit qd̓allegabat dauid ſecundi Regumduodecio. Cū filius ſuuſ cariſſimꝰſangueret flebat ⁊ nō capiebat cibum. Cū aūt mortuꝰ eſſet ſurrexitde terra. lauit: comedit ⁊ cōſolationē recepit ⁊ ayt Nūquid potero eūreuocare amplius. Egovadā magis ad eū: ille vero non reuertet̉ adme. Septimo ꝯſiderā qꝛ luctꝰ irrationabilis tibijpſi nocet qui lugeſ⁊ illi pro quo luges non prodeſt.Iuxta illud fccī. z Repelle triſticiam a te. Neqꝫ emī ē cōuerſio ⁊ huicnichil proderis ⁊ teipſum peſſimabis. dum em̄ homo a tanta triſticia abſorbetur animum non habetliberū ad orandum pro illo quemluget. Octauo conſidera ꝙ aliqͦciens amici nos in virtute ⁊ a via ſalutis. nam cor noſtrum ad mūdūalliciunt ⁊ ad gerenduꝫ ſollicitudinem rirca ſtatum eorum ⁊ ob hocminus obebiunt deo ⁊ conſilijs ſui. Vnde Augꝰ ſuper Gen̄. ad litteram Sepe offendit̉ deus: ne offendatur amicus. Et ideo diſpenſatione diuina plerumqꝫ contingit vtamici quos carnaliter dileximꝰ ſubtrahantur/ quatenꝰ affectiōes noſtre indeū liberius ⁊ integrius extēdantur. Nota de heremita videnteangelum filium boni viri ſubmergere. NNono cōſidera ſpēm r̓ſur rection̄s future: quia quem modo mortuum vides: alias rediuiuū videb̓.iſtheſa g Folumꝰ vpsa guortalCav xiiij.fratres de dormientibus vt nō cōtriſtemini ſicut ⁊ ceteri qui nō hn̄tſpem Vnde Ambroſiꝰ li. 3. de mortefratriſ fui. Ceſſauerunt inquit lac̓me mee quia debet aliqͥd īter fidos⁊ perfidos intereſſe. Fleat ſuos quieos ī perpetuum eſtimant iterijſſe.qui ſpem reſurrectionis non habēt.nobis vero quibus moī nō natue̓ſed huius vite finis eſt: quia ipſanatura ī melius reparatur mortiſcaſus abſtergat omnes fletꝰ Hecille. Secimo cōſidera quia ſi viuēſfuerit tibi gratus gratior erit tibiiam ſaluatus. Et ideo dicitur ī verſu Amabit. Sic enim amici noſtria torrente volūptatis diuine iebriartur vt tamen nullatenuſ noſtriobliuiſcantur. ſicut docet beatꝰ Augꝰ. q. ꝯfeſſi. c. z. loquens de nebridio amico ſuo defuncto. Hijſ gͦ de326cem conſideracōibus ⁊ motiuiſ exceſſum doloris mitigare debemuscū amicos nr̄os ſcꝫ moriēdo ſubtrahi videmꝰ: ſicut notabilit̓ ſuadetciprianus li. ſuo de īmorlitate aīe.Nō ſunt īquit lugendi fr̄es noſtriaccerſione de ſeculo liberati cū ſciamus eos nō amitti: ſꝫ p̄mitti ⁊ occaſione nō eſſe dādam gentilibꝰ vtnos merito rep̄hendāt. vt quos apud deū viue̓ dicimꝰ. vt extinctorac perditos lugeamus. Nichil enī̉prodeſt verbis proferre ⁊ factiſdeſcruere veritatem. Hec ille. Igit̉ cōtra iſtos exceſſiue lugēteſ nec iſtaſdecem conſiderationes attendenres dicitur ſignanter Eccleſiaſticiviceſimoſecundo. Aodicum ploa̓ſuper mortuum quoniam reqͥeuitvidelicet a laboribꝰ ⁊ miſerijs huiuſ vite Apot̓. i2. Amodo iani dicit