Infelix qui multa ſapit ſpernitqꝫdocere Infelix qui recta docens oꝑatur inique Et oībus iſtis modisinfelices fuerunt ydolatre Primoquidē qꝛ cū pauca ſaperent de deoſpreuerunt a ꝓph̓is doceri. Secūdocū ml̓ta ſaperent de mūclanis ſpreuerunt deū ꝑ illa inueſtigae̓ ⁊ ſicſe ⁊ ſuos docere. Tercō qꝛ cū rectamulta docerent de naturalibꝰ maxime tn̄ oꝑabantur imque ydolacolendo ⁊ venerando. Infelices ergo fuerunt ꝑ luminis fidei priuationem ⁊ per beatitudinis deſpirationeꝫ. vn̄ ſubdit Et inter mortuoꝫeſt ſpes illorū. q. d. Sicut de mortuis nulla eſt ſpes ꝙ redeant ad vitam naturaliter: ita nec de iſtis ēvniꝙͣ ſpes. ꝙ ad vitam gracie poſſint redire. qui appellauerunt deoꝫoperā manuū homnū aurum ⁊ argentū In pͣs. Simulachra gentiūargentū ⁊ aurū ⁊cͣ. Artis īuencōnem ydolum noua arte excogitatum. dicitur enim dedalus pͥmꝰfeciſſe ydola ſe mōuentia ẜm magiſtrum ī hiſtorijs ſcolaſticis ſuꝑlibꝝ Iudicū de tꝑibus gedeoīs Etſilitudines aīalium ſicut ſuꝑius ēexpoſitu Coluerunt enim ſimilitudines ſerpentium draconuꝫ ⁊ omium ranarum atqꝫ canum. aūt lapidem: q ad nullum vſum vite deſeruientem opus manꝰ antiqueqꝛ olim plus numinis credebaturin antiquus ymaginibus ꝙ in nouis ꝓpter vetuſtatem. Solent enīvetule dicere ꝙ ymagines ſexageſimo anno a fabricatione ſua ſorciuntur virtuteꝫ Et qꝛ in hac lectione vituperantur adoratoe̓s ymaginum. ſit iſta dubitacō litteralisVtrum licet xp̄ianis aliqͣs ymagines adorare Et arguitur ꝙ nonQuia Exodi ſcd̓ dicitur Non facies tibi ymaginem neqꝫ vllam ſilītudinem ⁊cͣ. Sed ſi non licet face̓multo fortius non licet adorare.Item de nullo alio vituperantur īſciriptua̓ ydolatre niſi ꝙ adorauerunt opus manuum ſuarū. ſicutpatet in hac lectione Sed ymagines ſunt operā manuum de auro⁊ argento. lignis ⁊ lapidibus.Item in Canone ſcripture legiturnichil tale eſſe conceſſum ergo ſuperſtitioſum videtur tales ymagines introducere ¶ Ad oppoſitumeſt ritus eccleſie ⁊ damaſtenus.z. ſententiaꝝ. c. 8. qd̓ intulatur deſanctis ymaginibus vbi allegatmagnum Baſilium dicentem. ꝙq̄honor ymaginis ad ꝓthotipū peruenita ad exemplatum. ¶ Ad iſtāqueſtioneꝫ reſpondit ſanctꝰᶜ Thomas ſuper. z. ſentenciarum. diſ. 4.ꝙ ymago poteſt dupliciter conſiderari. vel ẜm ꝙ eſt res quēdamvel ẜm ꝙ eſt ymago. Primo mōnullꝰ ſibi honor debetur. ſicut necligno vel lapidi Secūdo modo idēmotus eſt in ymaginem ⁊ ymaginatum Et ideo idem honor debetur ymagini ⁊ illi cuius e ymagoSed contra iſtam reſponſionemobicio primo ſic: qꝛ latria eſt honor ſoli deo debitꝰ Sꝫ nulla ymago eſt deus. Ergo nulli ymaginidebetur tal̓ honor ergo contradictionem includit. dicere ꝙ latriaſit honor ſoli deo debitus ⁊ tn̄debetur ymagini criſti ⁊ criſto.¶ Probatur Si ideꝫ honor debet̉ymagini xp̄i ⁊ xp̄o. idē honor eliā