Druckschrift 
Super sapientiam Salomonis
Einzelbild herunterladen
 

l⁊oinquit avobis. Vtrum mors ſit aliqͥd aliud receſſus aīe a corpoe̓Reſponderunt non. Corpus enīnichil audit nec videt niſi per ani: ſed conſentit delectacōibuspaſſionibus que ſunt ꝯtraria appetitui aīme in eo vult aſcende̓ad gradꝰ bonos rectos. Quare igitur doletis ſi anima recedit abquod eſt cōtrariū ſue delectacioni perfectioni ſuo deſideio? Et ideo faciēs Ariſt. moritui̓ clarā eſſet iocūdā: dixit eis. Non cogitatisin cordibus veſtris ego letor e ſperem euade̓ de īfirmitate meac Quoniā bene ſcio me modo moriturū. niſi eſſet hoc pomū quodin manu miea leneo: odor illiꝰme ꝯfortat aliqualiter ꝓlongatvitam moa: iam exſpiraſſem. Sedanima ſenſitiua in ꝯmunicamuſ beſtijs fouet̉ odoe̓ bono: et egoletor ꝙͣ recedo de hoc ſeculo quod ēcompoitum ex ꝯtrarijs: qꝛ quotlibet quatuor elemētoꝝ eſt ꝯtrariūalteri. Vn̄ quō poſſet ſtare aut diuprolōgal̓ corpus ex hijs compoſitum? Tandē cadēte pomo de ma mortuꝰ eſt: pro quo phī oraue̓runt. Ille qui ſuſcipit aīas phōꝝſuſcipiat aīam tua. Iſaie. 40. Quiſperat in dn̄o mutabit fortitudīeꝫ mortē viꝫ trāſeūdo ad vitam. ijTercio maxime ſperae̓ debeꝰ ſuperueniente perplexitate criminal̓ deſpeationis. Eccī.. Scitote quia nullus ſperauit in domino: confuſuſeſt. dicit Ipo. in āphor̓. deſipieriſu frē ſecui̓ores ſunt ceteris alijs.Et ideo ſicut īfirmis ml̓tū ꝯfertſint bone ſpei: ita moralit̓ pccōribꝰIux illd̓ metricū. Sꝑet qui metuitinorituros vidi. Ipe duce̓ victoresſpe moriente mori. Vnde Gernā. inquodam ſermone. Tu es domineſpes mea. Quicquid agendū. quicquid declinandum. quicquid tolerandum. quicquid optandum. tues dn̄e ſpes mea: hec in vna oīmmiſſiōuꝫ ca: hec tota ratio mere exſpectōis. Pretēdat alt̓ meltū ſuſtine̓ ſe iactet pōdꝰ diei eſtus. Ieinare ſe bis ī ſabb̓o dicat. Poſtre eſſe ſicut ceteri hoīm gl̓et̉Aichi aūt adhere̓ deo bonum eſt: ponere in domino deo ſpem meāEt infra. Si michi premia premittuntur: per te obtenenda ſperabo.Si furgant aduerſū me prelia. Siſeuiat mundus. Si fremat maligꝰSi ipſa caro aduerſus ſpiritumcupiſcat: in te ſperabo. In Osͣ Quoniam tu domine ſingulariter ī ſpeconſtituiſti me. Lectio centeſiāquinquageſimaquarta 13.Vi aūt ludibrijs īcrepacōibus non correcti ſunt:dignum dei iudiciū experti ſunt. In hijs enim que patiebātur moleſte ferebant: in quibꝰ patientes indignabant̉: hec quosputabant deos in ipſis cum exterminarent̉: vidētes illum quem olim negabant ſe noſſe deum verūagnouerunt: propter quod a finiscondempnacōnis illoꝝ veniet ſu illos decla̓to ſufficiēt̉ d̓s ē benignꝰ flagellādo ad illos ſe corrigunt: hic finaliter conclubiteſt iuſtus rigidus ſeuerus contra illos qui ſe propter flagella n̄oconuertunt. Et circa hoc duo facit̉ pͥmo on̄t deꝰ ꝯtra eos iuſtūexercet iudiciuꝫ. Secūdo declarat