et vniuerſi dictuꝫ quaſi de eo exultantes cōprobaſſent ⁊ ſtatim manū vultum in decoras adulacōneſrepreſſit ⁊ ſequēti die grauiſſimocorripuit edicto: dn̄mqꝫ ſe poſt hecappellai̓ ne a liberis qͥdē ⁊ nepotibꝰfuis ſerio vel ioco paſſꝰ ē. l̓. iiij.autem dominator virtutis cum magna traquillitate iudicas ⁊ cū magnareue̓rentia diſponis nos: ſubeſt enim tibi cum volueris poſſe. docuiſti autem populum tuum per taliaopera: quoniam oportet eſſe iuſtum ⁊ humanū ⁊ bone ſpei feciſti filics. quoniam iudicas das locunipenitentie in p̄cc̄is. ¶ Poſtꝙͣ ſufficienter actum eſt de chananeoꝝafflictōne ī iſta agitur de hebreoꝝper eandem afflictionem īſtructōefuit autem inſtructio hec talis. ꝙper flagellatione chananeorū potuerunt ⁊ debuerūt hebrei animari ad confidentiam ⁊ ſpei con ſolationem. Vnde in hac ſecunda partecapituli duo fiunt. Nam primo occaſio ſpei habende ad deum ena̓ratur Secundo per rationem probat̉ibi. Si enim inimicos ſeruoruꝫ. Circa primum duo facit. Primo narratur diuiua modeſtiaquaꝫ obſeruat immittēdo afflictionem. Secūdo infertur. ꝙͣ bona doctrina bonistribuitur per malorum iuſtā punicionē. Secūda ꝑs ibi docuiſti autem. ¶ Circa primū primo oſtendit ꝙ deꝰ in puniendo duas habetcōdicōes neceſſarias iudici puniēti. Secūdo ſubdit cauſā qͣre ille condicōes deo deeſſe nō pn̄t. ibi Subeſt eī. due vero cōdicōes neceſſai̓ecuilibet iudici volenti pūire delīquēc liCapliꝰ xijres ſūt iſte qͣes ⁊ t̓bacōis ſedacio.mora cidelibea̓cōis exſpectacio. Primō gͦ reqͥrit̉ ī iudice ad hoc ꝙ rcēexͣceat̉ iuſticia q̄es ⁊ ſedacio cꝰ cūqꝫ t̓bacōis. Nā turbati rcē iudica̓enon pn̄t. Et ꝙͣtū ad hoc d̓t ſic. Tuāt dn̄ātor v̓tutis. qꝛ videlicet datores vtutis ⁊ rcor vtutis. cū tranqͣllitate iudicas: nō expaſſiōe ire l̓ offenſe: ſꝫ ſineqͥcūqꝫ t̓bulacōe. yſaie42. In veītate educet iudiciū: nō ērit triſtis neqꝫ t̓bulētꝰ Veteres eīphiloſophi qui tantum moribꝰ ⁊ſciencijs ſtuduerunt tam verbo ꝙexemplo principes docuerunt ꝙnūꝙͣ t̓bati ī reos aīadu̓terēt. Vn̄d̓ Archita tarētino ſc̓bit Val̓ li. 4c. i. Architas tarentinꝰ dū ſe p̄ceptis Pitagore pēitꝰ methapōti inmgit magno labore. Ml̓toqꝫ tempore ſolidum opuſ doctrine complexus. Poſtꝙͣ in patriam reuertit̉ acrura ſua reuiſe̓ cepit. aduertit negligētiam villici corrupta ⁊ perditaintuens: quia male meltum ſumpſiſſem inquit a te ſupplicium: niſiiratus eſſem. Maluit enim impunitum dimittere ꝙ propter iram iuſto grauius punire. Ibidem de platōne ſcribit ſic. Plato cum aduerſus delictum ſerui vehemencius exarſiſſet. Veritꝰ ne ipſe vīdicte modum reſpicere non poſſet ſpeuſippoaico ſuo caſtigōis modū mādauit deforme ſibi exiſtimās ſi cōmiſiſſet vt parē culpā ẜui t̓p̄hēſio ⁊platonis aī adu̓ſio mereretur. De eodem Olatōne narrat Sene̓. librotercio de Ira. ꝙ cum iraſceretur ſeruo iuiſſit tunicam deponere ſchapulamqꝫ prebere verberibus ſua manū ipſe ceſurus. ¶ Poſtꝙͣ autemk. ij.