lciōintellexit ſe iraſci manuꝫ ſuſpenſādetinebat ſic̄ ſuſtulerat ⁊ ſtabacꝑcuſſuro ſil̓is Interrogatꝰ ab aīco quid interuenerat qͥd ageret.Cui rn̄dit Exigo penas ab hoīe tuaut ſeruulū iſtum verberibꝰ obirga Nā ego̓ iraſcor ꝓpter qd̓ non cecidi Iraſcor inꝙͣ ne plus faciaꝫ ꝙoportet. ⁊ libentiꝰ faciam ne ſit illeẜuus ī eius ptāte que ī ſua non ēqualis ſcꝫ ego ſum Plato oblitꝰẜui: qꝛ alium queꝫ potius caſtigaret īuenit. ſcꝫ ſemetipſum. Et ideoait Seneca ibidem Nichil tibi liceat cū iraſceris ⁊ hoc ideo: qꝛ ſi viſ tibi licere pugna tecum ipſe. Secūdo requirit̉ in iudice adhͦ ꝙ recteexerceat̉ iuſtitia mora ⁊ exſpectacio deliberacionis ꝙ non ex īpetuvel abrupto fiat ſētentie iudicial̓execucio. Et libro. 9. hiſtorie tꝑtite narratur ꝙ btus Ambroſius īiunxit Theodoſio imꝑatoi̓ ꝙ legētalem edice̓t ꝙ viꝫ. 3o. diebꝰ ſententia necis atqꝫ proſcriptionis īlitteis tātumodo maneret̉ vt racōcauſam iudicans apud ſemetipſam que ꝯgnouerat ſub veritatēdiſponat Cum auteꝫ apud Ceſſaliam quidā iuditium fuiſſent lapidati Indigͣtus Theodoſiꝰ oēspaſſim iuſſit interimi non p̄cedente iudicio intnͣtū ꝙ .A. milia hoīmocciſi fuerūt. Ob hoc ergo poſtealex ſtatuta fuit ab eo ſub hac forma. Imꝑator Gratianus Valentinianꝰ Theodoſiꝰ Auguſtus Flauiano Pretorio Prefecto illuſtriSi vindicari in aliquos ſeueriuſ cōtra nrāꝫ conſuetudinē pro cauſe ītuitu iuſſerimꝰ volumus ſtatī eosaut ſubire ſentēciam. aut exciꝑepnīam ẜꝫ per triginta dies. ſors ⁊fortuua ⁊ ſuꝑ ſtatum eoruꝫ ſuſpenſa ſit / reos ſanc accipiat carcer atqꝫcuſtodia ⁊ excubijs ſollertibusiugiter obſeruet Vnde pro exceſſuTheodoſij. btus Ambroſius perocto menſes eum ab ingreſſu ecdeſie coartauit ⁊ poſtea ab excōmunicacione abſoluit. vide ibi.Hec autem exſpectacō deliberacionis in deo reꝑitur. licet ipſa moravel conſilio non indigeat. VndeGen̓. 19. dixit deſcendam ⁊ videbovtrum clamorem oꝑe ꝯpleuerintEt qnͣtum ad hoc ſubdit. Et cummagna reuerentia diſponis nos.Eſt autem reuerentia dilectio mixta cum pauore ⁊ iſto modo punit⁊ affligit malos ⁊ iniuſtos. cum q̄dam exſpectacōne ⁊ reuerentia vtinterim ſe emēdent. Et con̄r ſubditur hꝰ exſpectacōis racō Nichil eīiuſtitie deperit per mora tue exſpectacionis. Contingit interdum ꝙpropter iudicis exſpectacioneꝫ ſb̓ter fugit reus iuriſdictionem fuāA hoc propter defectum ptātis iniudice: qꝛ forte reus ſe tnͣſfert adpmam ad quā ſe iuriſdictio extēdit. Sicut ſi reus in francea tnͣſferat ſe ad angliam vel econtra. velforte exſpectat donec ptās iudiciſexſpiret. ⁊ tunc non poteſt iudex īeum aīaduertere. dato ꝙ vellet ſꝫneutrum iſtorum deo poteſt contīgere. qꝛ in omne tempꝰ ⁊ in oneꝫlocum ſuam extendit potentiamuxta ſue voluntatis arbitrium. ⁊hoc eſt qd̓ ſubdit lrā Subeſt enītibi ⁊ cum volueis poſſe Anſelmꝰ⁊. Cur deus homo. c. 17. Oīs neceſſitas ⁊ impoſſibilitas dei ſubiacet̉