quīcquid hic cribulatiōnis tolearamus ⁊ totum fiet dulce. Ratīo ēquiacera talis ē in ſe dulcis ex natura mellis: ⁊ habet in ſe poros ꝑquos aqua ſalſa trahitur ⁊ ſic dulceſcit. ꝓpriſtus autem dulcis eſtex naturā mellis quia̓ conceptus īvirgine pura fuit de ſpirituſanctode quo frci. 24. Spiritus em̄ meꝰſuper meldulcis. Poros auteꝫ habet patētes magnos ⁊ paruos vulnera videlicet ſpinis ⁊ clauis lācea⁊ flagellis corꝑi ſuo ſācto pro nobis illata. Et ideo ſi per iſtos porost̓bulationes huius vite diſtillarevelimꝰ nl̓ ē ita magnum nec ita gue quin paruiſſimum videbit̉ adillud quod ipſe pro nobis: nō proſe voluit tolerare. Vnde Ambroẜ.ī quodam ſermone. Omnia habemus in criſto ⁊ ōmā ī nobis xpriſtus. Si vulne a̓ curare deſidea̓s medicus es: ſi febribus eſtuas fonseſt: ſi grauaris iniqua ſentenciaitipiiuſticia ē: ſi īdiges auxilio virtus ēxſiaSimortē times vita ē: ſi tenebrasiuiafugis lux ē: ſi celum deſideras via ē.neaumniſi cibum queris alimentum eſt.x5Sic igitur xpriſtus amaritudinesImahuius vite dulciter recogitatꝰ efficit nobis dulces: ne via vite nrēintolerabilis nobis fiat. Iſaye huPoſuiſti profundum maris viamIitvt tranſirent libea̓ti Hoc eſt dictuquatumcūqꝫ ſit homo ī profundotribulationis ī hoc mari inagnoviam tamen habet per quam xp̄ſpreceſſit. ¶ Tercio mundus iſtedicitur mare ꝓpter īualitudineꝫ ſanitatis. Non eſt aliquis ꝙͣtum cūqꝫ bone complexionis: qui ita benepoſſet eſſe ſanus ī mari: ſicut ī ter13 ⁊Capl̓m X.Cra. Illi enim qui ī terra fiutriti ⁊ adterraꝫ ſunt aſſueti quando ad mare veniunt peſſime patiuntur ⁊ abhominacōnem tantam habent ꝙīt̓ nautas n̄ poſſunt capita eleuae̓Iſto modo Moraliter nullus ē itamorigeratus qui poſſit ita virtuoſe viuere in mari huius mundi ſicut ī ſolida terra ſancte religioniſnec ē aliquis ī religione bona radicaliter educatus quin ml̓tas abhominationes patiatur: ſi ſe immiſceat cum mundanis vt merito dicipoſſit illud Soph̓. 2. Ve qui habitatis funiculū mals gens perditorum.Lectio .13j.deo iuſti tulerunt ſpoliaimpiorum ⁊ decantau̓erūtdomine nomen ſanctumtuum. ⁊ victricem manū tuam lau2(7dauerūt ꝑit̓ qm̄ ſapientia apperūiit os mutorum: ⁊ linguas infatiuꝫfecit diẜtas. Direxit operā eorummanibus prophete ſancti. Explicata liberatione filioruꝫ iſrahel de egipto ⁊ eoꝝ mia̓bili ꝑeg̓nacōe indeẜto. Hic ꝓſequit̉ de iuſtoꝝ grarū actione. Poſtꝙͣ eī dn̄s tot miābiles plagas fecerat ī egipto. diuiſiōes rmal rubro. ſubmͥſiōes egiptioꝝi eo ⁊ filij iſrl̓ ſe ī manu forti libeatos ⁊ libe̓os vider̄t ſtatī d̓o gracias reddiderūt. Vn̄ tūc tꝑis fecitMoyſes illd̓ cāticū qd̓ ponit̓ exod̓iij. Cantemus dn̄o: glorioſe enimmagnificatus eſt ⁊cͣ. Et moratus ētotꝰ ppl̓s iuxͣ litus mals ſeptē diebus ⁊ oīdie acceſſerūt ad litus cūtipanis ⁊ citharis ⁊ alijs muſiciſinſtrumentis ⁊ cantauerunt illudcanticum domino. Viri ſeorſum inturma vna: ⁊ mulieres ſeorſū ī aliaG. ℟.