lcioger negligentiam ⁊ remiſſionē excatandꝰ eſt ꝑ monicōes amicoꝝ vtpericula ꝯſideret ⁊ vndas mals nenauicula ſubmgat̉/ ꝙͣ ꝑiculoſū ſitiſtud mare d̓t beatus Ber̄. in qͦdaꝫſermonē. Periculū inqͥt ꝓbat traſeuntium raritas ⁊ ꝑeuntiū multitudo. In mari marcillie de quatuōrnauibꝰ non perit vna. In mari hꝰmundi de quatuor animabus vixeuadit vna Secundomūdus iſtedicit̉ mare ꝓpter amaritudine acerbitatis Totu em̄ gaudiū huius vite aſꝑſum ē amaritudinibꝰ. VndeGrego. ī quadā omel̓. Vbiqꝫ morſvbiqꝫ luctꝰ: vbiqꝫ deſolatio: vndiqꝫ ꝑcutimur: vndiqꝫ amaritudiner̓pleniur ⁊ tamē ceca mēte carnalēcōrupiſcentiā ⁊ eiuſ amaritudinesamamꝰ. fugiente ſeqͥmūr. labentiinhe̓mus/ ⁊ quia labentē retine̓ nōpoſſumꝰ cū ipſa labimurꝫ cadenteꝫqm̄ tenemꝰ. hec Greg̓. Clement̓ eīdeus diſpoſuit vt vita iſta tedijſ ⁊tribulationibꝰ ſit admixta qꝛ eaꝫalit̓ nimis amaremꝰ. Vn̄ ficut nūtrix volens pueruꝫ ablactare linit̓mamillaꝫ a̓quo amaro vt ſinapioIta deus volens nos ab amore mūdi retrahere ipſū amaritudinibusvoluit admiſcere Vn̄ Greg̓. ⁊c moraliū. Acīs ſuis ad ſe ꝑgentibꝰ domilius huius mundi iter aſperū facit: nedum quiſqꝫ vite preſentis requie. quaſi vie amenitate paſciturmagis eum diu pergere: ꝙͣ ciciꝰ ꝑuenire delectet. nedum delectat̉ invia: obliuiſcatur quod deſidea̓batin patria. Sicut em̄ piſces non ſentiunt amaritudinē maris: ſic hoīesmundani hoꝝ non ſentiunt amal̓tudinem quia ſunt talibus aſſuetiAbac̓. i. Facies hominis vt piſcesmaris. Hic tamē eſt aduertendūꝙ viri ſancti qui inter alios: amaritudines mundi guſtant tripliciterSciūt eas dulcorare ſcd̓m fres modos quibus ſolent dulces fieri ac̄maris. Aque em̄ marine fiunt dulces per ſoliſ eleuationē: ꝑ terre mͣſmutacōeꝫ ⁊ ꝑ cere diſtillationeꝫ. Iſto modo ſancti viri t̓bulacōes huius vite dulces ſibi facuūt. Primopeleuationē: ſicut ſol eleuat vapores a mai̓ qui poſtea ꝯgelantur innubes de quibus dulciſſims redditur aqua; ſic ſancti viri tribulationibus agitati ſtatim in celum aſcēdūt vbi de gloria futura recogitātQuibus penſatis manifeſte conſideā̓nt ꝙ non ſunt condigne paſſiones huius temporiſ ad futuramgloriam ⁊ beatitudinē quaꝫ exſpectant. Secundo aque fiunt dulcesex condicōne terre ꝑ quam tranſeunt Vn̄ aque trāſeuntes ꝑ terraꝫſabuloſā cōmuniter fiunt dulces.Sic moa̓liter ſi mortē noſtra ⁊ noin breui morituroſ ⁊ in terram vertendos cogitemus. dicemus ꝙ vana ſunt quecumqꝫ in hac vita dura vidētur. Hieronimus. Facile cōtemnit omnia qui ſemper ſe cogitat moriturum. ¶ Terciū experimetū eſt ꝙ ſi vas integrū ⁊ concauūde cera virginea factum mittatur īmare; inuenitur cito repletū aquavaldedulci: eo ꝙ cerā illa nichil amaritudinis permittit trāſire. Sicmoraliter xpriſtum recogitemusſcuius perſona dicit psͣ Factū eſtcor meum tamꝙͣ cera liqueſcens Ecerte cera virginea: quia devirgīopura natus eſt. Et ī eum referamꝰ