dōet cui fieret ſpecialis ꝓmiſſio de redemptione generis humāi. Tangit ergo triplex beneficium ſapīe̓circa Abraha videlicet preelectionem anteꝙͣ eſſet. cōſeruacōem cūeſſet. ⁊ bone prolis propagatiōēꝫpoſtꝙͣ eſſet Vn̄ dixit ꝙ ſapīa tūctemporis cū ſe nacōes extuliſſentmodo p̄expoſito. ſciuit ⁊ approbādo preſciuit. Iuſtū id eſt Abrahāqui poſtea fuit iuſtus ⁊ conſeruauit ſiē querela. deo id eſt ad honorem e voluntatem dei. Cōſeruauitem̄ eū educendo de terrā caldeoꝝ īterram Canaā Gen̄. 12. Et inde in t̓ra egipti vbi ductꝰ timore dicit Sara vxorem ſuā ſororeꝫ eſſe. Similimodo poſtea fecit cum apud regēgerar̓ ꝑeg̓naretur Gen̄. 20. Et vocauit Aram fratrem ſuum patreꝫſuuꝫ quia ſemor fuit. Sara autemfilia Aram. Illam vero vocauit ſororem ſcd̓m conſuetudineꝫ loquēdi inter hebreoꝫ qui cognatos vocaſit fratres et cognatas ſororesVnde tantum eſt dictuꝫ cognatamea eſt ex parte patris mei. Vn̄nullum malū fuit eos decipere quia hoc ceſſit in bonū. De hac mateī̓a Rn̄dēs Auguſt. cōtra fauſtū. li.12. c. 3o. on̄t quae̓ nō ita preſūpſitAbrahā de deo vt nō timeret fatexi eam vxorē. Et dicit ꝙ ideo qꝛ volūt vti racōe ⁊ nō temptare deū totaliter. Si enim interrogatus illaꝫfeminam indicaſſet vxorem duaſres tuendas committeret deo. videlicet ſuam vitam ⁊ vxoris pudiciciam: proinde cum ꝓter pulchritudinem Sare ⁊ eius pudicicia ⁊ Abrahe vitā eſſet ī dubio nec vtrūqꝫ tu exi poſſet Abraham: ſed tm̄vnum ⁊ vitam ſuam. fetit̉ qd̓ potuit ne deum temptaret. Quod autēnon potuit illi cōmiſit. Quia ergohominē ſe occultare nō potuit maritū ſe occultauit ne occideret̉. hecAugꝰ Sic e̓go ſapientia Abrahāconſeruauit immune a culpa ⁊ infilijs mīaꝫ fortem cuſtodiuit. Hocverificatuꝫ fuit dādo ſibi miſericorditer filiū cū eſſet centenariꝰ Gen̓.17. Item ſtatuēdo ſibi fedus circūciſionis Gen̓. 14. Statuam inquitpactum meum int̓ me ⁊ te ⁊ interſemē tuum poſt te in generacionibus tuis federe ſēpit̓no. de Abraham dicit mgr̄ in hiſtorijs ꝙ qn̄tēpore famiſ morabat̉ ī egipto docuit egiptios ariſmet̓ra ⁊ aſtrologiam an illud tēpus ignotam. Etde egipcijs iſta verunt ad grecos:de grecis ad latīos. Dicit ergo Ioſephus de eo ꝙ pͥmꝰ p̄ſūpſit ꝓnūciare deū eſſe vnū creatorē cūctoꝝEt opimones qͥs ceteri habebantde deo innouare ⁊ immutae̓ p̄ualuit. Iſtu etiam recōmendat Ariſto.libro ſuo de pomo tanges quō addiuinum preceptum filiuꝫ ꝓpriumvoluit īmolare. Nō ꝙ miſericordia dei eſt fortis. Vnde dicit ꝙ in filiis miſericordiaꝫ fortem cuſtodiuithominis vero miſericordia eſt valde debilis ⁊ infirma. Eſt enim miſeſexvixicordia dei fortis in homines ītenſiue. extēſiuē ⁊ duratīe. Intēſiēqꝛꝑcit hoī ī pctō qͥ tante ē malicie ꝙ̄nullomō ꝑ ſe poſſꝫ ſatiſface̓. Vn̄ ꝓbat venerabil̓ Anſel̓. Et cur deꝰhomo. c. 6. ꝙ oportuit̉ hoīeꝫ deo aliqͥd dare maiꝰ oī eo qd̓ n̄ ē deꝰ adfatiſfaciendū ꝓ pctīs fuis. Sed conſtat ꝙ hoc nullonio potuit̉ facere