alephet Hij ergo pꝰ obituꝫ Noemouerunt ſe ab oriente ⁊ vener̄tin Campū Sennaar qͥ nuuc ē babilona timentes diluuiū qd̓ tꝑeNōe fuerat ceperunt edificare turrim q̄ ꝑungeret vſqꝫ ad celos hͦeſt valdem altuꝫ forte qd̓ aque diluuij non ꝑtingerent ad ſūmitatēNon eſt em̄ credenduꝫ eos tam fatuoꝫ fuiſſe ꝙ vſqꝫ ad corpus celeſte intenderent turrim facere quiaiſte Nemroth doctus fuit a yonitho filio quarto Nōe ẜm methodium de ortu regnoꝝ Et ille yonitusfuit aſtronomꝰ magnꝰ Et d̓t de tomgr̄ īhiſto. ꝙ iuenit aſtronomiam. Cepert ergo edificare turrimiſtāhn̄tes lateres ꝓ ſaxis ⁊ bitume ꝓcemento Deūs vero aīaduertit elacōeꝫ hoīm volentiū ſeipſumquaſi contra munire ne ⁊ ipſi etiāſideo place̓t poſſent aquis diluuijcaſtigari Impediuit eos ꝑ iſtūmoduꝫ quicūqꝫ homines ſi debentcohabitae̓ indigent yno ydeomate ad cōmunicandum inuicem cōcepciones ſuas in diuerſis nego.cijs Vnde Ariſtotiles s. ethi. d̓tꝙ oīs amicicia conſiſtit in cōmuīcacōe ⁊ ꝙ ml̓tas amicicias diſſoluit in appellacione deuſ ergo inraculoſe cum eſſent oēs vnius līgue ⁊ vnius ydeomatis diuiſit eoꝫin. 44. linguas ita ꝙ ille qui ſciuitvnam omnes alios penitus ignorauit Iſta ergo multitudo conſiderans diuiſionem tantam in ydeomate diuiſit ſe ẜm numerum linguarum ⁊ qui erant de vna linguatraxerunt ſe ad inuicem ad vnamturmam ⁊ ſic a loco illo diuiſerūtſe invniuerſas partes mundi.tyyvijCap̄ v.CInter has. ⁊. linguas tres ſuntprincipaleſ. hebrea greca ⁊ latinaſicut recitat Augultinus de mirabilibus ſacre ſcripture capitulodecimoquinto Et ideo de iſtis lingius ſcriptuſ fuit titulus crucis criſti Et ẜm iſtas. ⁊. linguas elegitcriſtus. ⁊. diſcipulos Luce decioQuia ergo in edificacione turrisiſtius perdiderunt filij Nōe cōmūicacionē lingue hebree ⁊ diuiſi ſūtſcd̓m multitudinem ſupradictaꝫvocatum eſt nomen loci illiꝰ Babel qd̓ interpretātur confuſio: qꝛibi confuſum eſt labium vniuerſe terre Geneẜ vndecimo Iſtam gͦmirabilem preſumpcionem ⁊ ela.T6cionem tangit Salomon ī hac littera ita dicens. hec in conſenſu ſuperbie cum ſe nacōnes extuliſſentſtiuit iuſtum hec id eſt ſapientia⁊ etiam cum ſe naciones extuliſſent in conſenſu ſuperbie id eſt inillo conſenſu ſuperbo quo dixerūtVenite faciamus ciuitateꝫ ⁊ turricuius cacunie ꝑtingat celuꝫ ⁊ celebremus nomē noſtꝝ anteꝙͣ diuidamur in vniuerſas terras Tuncinꝙͣ ſapientia ſciuit Iuſtūa. Abrͣhā qui ꝓpter magnitudinem fideifuit iuſtꝰ Gen̄. iij. Credidit AbraHam deo ⁊ reputatum eſt ei ad iuſticiā Sciuit inꝙͣ iuſtū a approbādo preſciuit Non eſt ymaginādūꝙ Abrahā fuit tꝑe diuiſiōis linguaꝝ. q̄ quidē diuiſio fcā fuit tēꝑephabes qͥ fuit. 6. an̄ Abraha ſcd̓ꝫlineaꝝ ſucceſſionē: ſꝫ vult ſpūſſanctus dice̓ in lrā iſta ꝙ in tꝑe cōfuſionis linguarum deꝰ p̄uidit Abxͣhā futuꝝ ⁊ p̄elegit euꝫ ſic̄ talē perque cultꝰ dei ml̓tiplicit̓ augeretur