celum altingeret ⁊ alia in infernūdeſcenderet qnͣtuꝫ ad longitudinēIterum ſi latitudo eius tanta foretꝙ totam terram repleret. eius etiam duracio ita longa ꝙ ineternūduraret talis inꝙͣ reſ non īmeritodiceretur magna. huiuſmodi eſtmiſericordia vi que a celis incipienꝰ filium miſit non ſolum in mūdum: ſed vſqꝫ ad infernuꝫ vt indetolleret animas pr̄m In pſalmo.Miſericordia magna tua eſt ſuperme. ⁊ eru. a. m. ex inferno inferiori.Tercio totam terram replet: qꝛomnem hominem cuiuſcumqꝫ fuerit nacionis aut gentis ſi adeūvelit conuerti: recipit ⁊ acceptat.In pſalmo. Miſericordia dn̄i plena eſt terrā. Tercō hec gra nō fit̉nouiter hodie nec per duos ānosſed a principio mundi ita fuit ⁊ſic erit in finem In psͣ. Aīa eiusab eterno vſqꝫ ineternum ſuper timentes eum Et iō ſignanter dicitps. Miſerere mei deus ſcd̓m magnam mīam tuaꝫ. Et ideo apl̓us deimiam vocat caritateꝫ nimia Eph̓.. deus inqͥt qui diues eſt ī miſei̓cordia propter niiiam caritatemq̄ d̓ilexit nos cū eēmꝰ mortui pccōꝯuiuificauit nos i xp̄o Cui ē honor⁊ gl̓a i ſcl̓a ſcl̓oꝝ amē Lcō uo.A michi ſedium tuaꝝ dommne aſſiſtricem ſapientian ⁊ noli me reprobare apͥueris tuis quoniam ſeruus tuuſſum ego ⁊ filius ācille tue Homoinfirmus ⁊ exigui tēporis ⁊ mmnorad ītellectum iudicij ⁊ legum ftenim ſi quis erit conſūmatus interfilios homnum ſi ab illo fugeit ſaꝯientia tua in nichilum compulaCap̄ x.xxxbitur. Poſtꝙͣ Salom̄on deprecaturus dominum deum pro ſapientia impetranda captauit beniuolentiam diuinam In hac parte ꝓponit deuote ſue peticionis ſententiam Et circa hoc duo facit. primoꝓponit formaꝫ ſue ſupplicationis.Secundo allegat cauſā diuine exauditionis. Secunda ꝑs ibi Quoniam ſeruus tuus ſum In peticōeautem ſua duo ponit̉ ad bonaꝫ vitam neceſſaria. videlicet diuinā informationem ⁊ diuinam approbationem. Primum pertinet ad ītellectum Secundum ad voluntateꝫſiue affectum. Petit ergo duo videlicet: ſuffitientiam noticie ⁊ complacentiam bone vite. Xn̄tum ad2 8primum dicit ſic da michi ſediūtuarum domine aſſiſtricem ſapiētiam. Qnͣtum ad ſecūdum Et nolme reprobare a pueris tuis da inquit michi Quia nec emere poſſuꝫnecviolenter auferre ꝓuerbi. 14.Quid ꝓdeſt diuitias habere ſtulto cū ſapīazeme̓ non poſſit. damigit̉ ſediū tuaꝝ aſſiſtricē ſapīam⁊ ſapīam ſcōꝝ angeloꝝ ī quibuſſedes Iuxta illud psͣ. Qui ſedes ſuper cherubin Aſſiſtriceꝫ ſapīaꝫ a ſapīaꝫ q̄ tue maieſtati ſꝑ aſſiſtit Nōeī petiuit ſapīaꝫ mundi: q̄ ſedibꝰprincipū ⁊ potificū ſꝑ aſſiſtit quiailla ſtulticia ē apd̓ deū. i. Corin. 3.Sapīam autem loquimur inter ꝑfectos Sapientiam autem non hꝰſeculi neqꝫ principiuꝫ huiꝰ ſeculiſed loquimur dei ſapientiam ī miniſterio abſconditam quaꝫ predeſtinauit deꝰ ⁊cͣ. Queſiuit ergo. Salomon ſapientiam: non hꝰ ſeculiSꝫ ſapīam q̄ aſſiſtit ſedibus dei.