lcīoSedes etiaꝫ dei dici poſſunt aīe deuote in quibꝰ xp̄us quieſcit ſuꝑ.vc. In animas ſāctas ſe trāſfertEt noli reprobare me̓ a pueris tuis. hoc ē dignare me inter puerostuoꝫ acceptae̓ Et noli ꝑmittere vtpropter demei̓ta mea ſim r̓probādus ⁊ eiciendus a conſortio puerorum tuorum velectorum humilium ⁊ ꝑuulorū in oculis ſuis. luce18. Sinite paruulos venire ad metalium eſt enim regnum celorumHec eſt ergo forma ſupplicacōis.Sequitur allegacō cauſe diuineexauditionis ⁊ allegat ꝙ deus debet eum fauorabiliter exaudire pͥmō racōne ſumpta a parte fui. ſecundo ratione ſumpta a parte deiSecunda pars ibi. Tu autem elegiſti me regem. A parte auteꝫ ſuiaſſignat duplex motiuum quorūvnum procedit per modum iuſticie. ⁊ aliud per modum miſericordie. Primum eſt ſpecialis familiaritas. Scd̓m naturalis imbecillitas Specialem familiaritatem allegat dicens. Quoniam ego ſeruꝰtuus ſums per fidem ⁊ deuocionēEt ſeruos ſuos vtiles ⁊ neceſſariorſolent homines fauorabilit̓ exaudire Iohel̓. 2. Super ſeruos meos⁊ ancillas meas in diebus illiseffundam ſpiritum meum. Et nōſum ſeruus tuus cōducticius velempticius ſed origenarius: quanec tibi ſeruie̓ cepi de nouo ſꝫ ab uberibus matris mee ad hoc extitieducatus: quia filius ancille tuevberſabee. hoc eſt domine. dicitSalomo primum motiuum quaredignus ſum exaudiri a te ſcilicetſpēcialis familiaritas. Sed aliudeſt quod magis prouocat ad cōpaſſioneꝫ ⁊ ad dandum mͥ qd̓ peto per modum beneficij ⁊ miſericordie. non aūt per modū merinvel iuſticie. videlicet naturalis imhecillitas. propter quam ſum impotens ad faciendum illud qd̓ debeo Et qnͣtuꝫ ad hoc dicit Homoinfirmus ⁊cͣ Vbi primo allegatimpotentiā ex defectu nature. ſcd̓oex defectu gracie. Ex defectu nature allegat impotentiam dupliciterpͥmo ex parte corporis. ſcd̓ expte anime Ex parte corporis dicit.homo infirmus ⁊ exigui tempoī̓sq. d. Quia dicor homo ⁊ recognoſco ꝓp̓am vilitateꝫ. hō enim d̓r abhumo. qꝛ infirmꝰ cōfiteor fragilitatem vnde dicebat xp̄us Aath̓.26. Spūs quidē ꝓmptus ē caro atinfirma/ qꝛ exigui tꝑis p̄uido vitebreuitatē Iob. 14. Breues dies hominiſ ſunt Et ſapīe. 2. Exiguū ⁊ cūtedio eſt tēpꝰ vite nr̄e. Ex ꝑte aūtaīe allegat ignorantia: dicens Etminor ſupple ſum ad intellectū iudicij ⁊ legū. Iſta materia iudiciorū noticiā ⁊ legū quā deꝰ ſtatuit īeccleſia eſt neceſſaria iudici leuit̓18. Cuſtodite leges meas atqꝫ iuditiā que facienſ homo viuet ī eiſVltimo allegat īpotentiā ex defcūgracie qꝛ qnͣtūcūqꝫ hō ſit ꝑfectusſciencijs quas poteſt acquirere ꝑnaturam ſine gratia nichil facietmeritorium vite eterne Et ideo dicit Etemii ſi aliquis fuerit conſūmatus aperfectꝰ qnͣtum homo poteſt per naturam. ſi ab illo fugei̓tſapiētia tua .. noticiā tua vel fideitendentis in te perdilectionem innichilū cōputabitur Sapiētie. 13