eſſe pōt. et ideo cum omnia de ſuagratuita voluntate ꝯſeruet: omnibus miſericordiā impendit. Et qꝛdeꝰ ex ſua bonitate nobis impēditbona ⁊ nō punit nos niſi ꝓ noſtraculpa. Pdd d̓r ꝓprie ſibi ꝯpetere miſereri ⁊ qͣſi improprie punire.Ad primū deꝑuul̓ dicendū ꝙ deꝰꝓpeccato origenali nō ſolum poſſet īflixiſſe carentiā viſionis diuine ſedpoſſet om̄es annichilare ſivellet. Et ideo ī hoc agit miſericorditer cum eis ꝙ eſſe humanū habebūt ⁊ viuēt ſine pena ſēſus Trenorū. 3. Miſericordie dni qꝛ nō ſumus ꝯſumpti. ¶ Ad ſecūduꝫ dicēdū ꝙ licet imiſericordes n̄ ꝯſequūtur miam eos totaliter a peria liberāteꝫ. cōſequūtur tn̄ mīaꝫ aliquidde penadebita relaxātem: qꝛ citrantemcōdignū punient̓ ſicut alij ōnesqui ꝓ fuis demeritis dāpnabūturIn ſecūda ꝑte lectionis aggredit̉ſalomon enarrare ꝙͣtam habuitad ſapientiā acquirendā affectionem ⁊ deſiderium. ⁊ dicit ſic. Hacxiſamaui. ⁊cͣ. Ibi de ſe fatetur ſapiētam deſideraſſe ẜm quinqꝫ ꝯditionis virtuoſas. Ipſam nāqꝫ deſiderauit frequēter ⁊ ſtudioſe. Et qͣnum ad hoc dicit. Hāc amaui vereviꝫ ex corde affectualiter ⁊ laborioſe. et qͣntum ad hoc dicit. ⁊ exquifiui. Inquirere eſt intus q̄rere .ſ. involūtate ⁊ in mente. ⁊ exquiſire ēextra qͣrere in ſtndio ⁊ oꝑe ⁊ ꝑſeuerāter ⁊ aīoſe. Et qͣntum ad hocdicit. a iuuētute mea: n̄ a ſenectute ſe. li. Cum iā eſſet ſenex dep̄uatum eſt cor eius ꝑ mulieres. ⁊ Erci 21. Que in iuuētute tua nō ꝯgregaſti qūo inuenies ea in ſenectuCap. vnij5re. Et aulē notabile exemplū adcuiuſlibet hominiſ preſūptionemreſcindendā: ne aliqͥs p̄textu mundicie ſue iuuētutis ſuꝑbiat cū taꝫſanctū: tantū a dd̓ pͥuilegiatū: tanta ſapiētia dotatum recogitat permulieres fuiſſe in ſenio deprauatum Quarto deſiderauit ſapientiam vtiliter ⁊ fructuoſe. Et ꝙͣtuꝫad hoc d̓t. Queſiui michi ſponſaꝫeā aſſumere. ꝯpoſa em̄ naturalit̓appe̓tit̉ ꝓpter ꝓleꝫ. ꝓles vero ſapiētie eſt opus meritoriū. Et ido quicumqꝫ ſapientiā deſiderat ad delectationem vel oſtentacōnem ſeuintrinſecā elacōnem: h̓ ſibi ſapiētiam nō deſiderat fore ſponſaꝫ: ſedLVVpotiꝰ meretricē. Sed ille eā in ſponſam copulat qui ꝑ eā oꝑa mei̓toria generat. Et ido dicit̉ Iacobi. 2ꝙ fides ſine operibꝰ mortua ē Vn̄Augꝰ. ẜmōe. 22. Fides appellataeſt ab eo qd̓ fit. due ſillabe ſonātcū dicit̉ fides. pͥma ſillaba eſt a facio. Secūda a dico. Int̓rogo ergote vtꝝ credas. ⁊ diciſ. Credo. Facqd̓ dicis ⁊ fides eſt ¶ Quinto deſiderauit eā prudēter ⁊ ingenioſe. ⁊qͣntum ad hoc d̓t. Et amator fcūſſū forme illius. In ſacr̄ nāqꝫ ſcripturā q̄ eſt ſapiētie ꝯtentiua eſt ſēſus lralis qͣſi materia. ſenſus veroſpūalis qͣſi forma. Vn̄ rudi populo iudeoꝝ dicit̉ Deut̓. ę. Voce verboꝝ eius audiſtis ⁊ formā penitꝰnō vidiſtis. Iſta gͦ amāda eſt vthabeamꝰ formā ſciētie ⁊ veritatisin lege ad Rō. l. ⁊ ad Rōͣ. 6. Grāautē deo ꝙ obediſtis ex corde ī eaꝫformā doctrine in qua trͣditi eſtisGloſa: doctrina euāgelij. Formaeſt: que ymaginē dei deformataꝫA. j.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten