Druckschrift 
Super sapientiam Salomonis
Einzelbild herunterladen
 

eſſe pōt. et ideo cum omnia de ſuagratuita voluntate ꝯſeruet: omnibus miſericordiā impendit. Et qꝛdeꝰ ex ſua bonitate nobis impēditbona punit nos niſi noſtraculpa. Pdd d̓r ꝓprie ſibi ꝯpetere miſereri qͣſi improprie punire.Ad primū deꝑuul̓ dicendū deꝰꝓpeccato origenali ſolum poſſet īflixiſſe carentiā viſionis diuine ſedpoſſet om̄es annichilare ſivellet. Et ideo ī hoc agit miſericorditer cum eis eſſe humanū habebūt viuēt ſine pena ſēſus Trenorū. 3. Miſericordie dni qꝛ ſumus ꝯſumpti. Ad ſecūduꝫ dicē licet imiſericordes ꝯſequūtur miam eos totaliter a peria liberāteꝫ. cōſequūtur tn̄ mīaꝫ aliquidde penadebita relaxātem: qꝛ citrantemcōdignū punient̓ ſicut alij ōnesqui fuis demeritis dāpnabūturIn ſecūda ꝑte lectionis aggredit̉ſalomon enarrare ꝙͣtam habuitad ſapientiā acquirendā affectionem deſiderium. dicit ſic. Hacxiſamaui. ⁊cͣ. Ibi de ſe fatetur ſapiētam deſideraſſe ẜm quinqꝫ ꝯditionis virtuoſas. Ipſam nāqꝫ deſiderauit frequēter ſtudioſe. Et qͣnum ad hoc dicit. Hāc amaui vereviꝫ ex corde affectualiter laborioſe. et qͣntum ad hoc dicit. exquifiui. Inquirere eſt intus q̄rere .ſ. involūtate in mente. exquiſire ēextra qͣrere in ſtndio oꝑe ꝑſeuerāter aīoſe. Et qͣntum ad hocdicit. a iuuētute mea: a ſenectute ſe. li. Cum eſſet ſenex dep̄uatum eſt cor eius mulieres. Erci 21. Que in iuuētute tua ꝯgregaſti qūo inuenies ea in ſenectuCap. vnij5re. Et aulē notabile exemplū adcuiuſlibet hominiſ preſūptionemreſcindendā: ne aliqͥs p̄textu mundicie ſue iuuētutis ſuꝑbiat taꝫſanctū: tantū a dd̓ pͥuilegiatū: tanta ſapiētia dotatum recogitat permulieres fuiſſe in ſenio deprauatum Quarto deſiderauit ſapientiam vtiliter fructuoſe. Et ꝙͣtuꝫad hoc d̓t. Queſiui michi ſponſaꝫ aſſumere. ꝯpoſa em̄ naturalit̓appe̓tit̉ ꝓpter ꝓleꝫ. ꝓles vero ſapiētie eſt opus meritoriū. Et ido quicumqꝫ ſapientiā deſiderat ad delectationem vel oſtentacōnem ſeuintrinſecā elacōnem: ſibi ſapiētiam deſiderat fore ſponſaꝫ: ſedLVVpotiꝰ meretricē. Sed ille in ſponſam copulat qui oꝑa mei̓toria generat. Et ido dicit̉ Iacobi. 2 fides ſine operibꝰ mortua ē Vn̄Augꝰ. ẜmōe. 22. Fides appellataeſt ab eo qd̓ fit. due ſillabe ſonāt dicit̉ fides. pͥma ſillaba eſt a facio. Secūda a dico. Int̓rogo ergote vtꝝ credas. diciſ. Credo. Facqd̓ dicis fides eſt Quinto deſiderauit prudēter ingenioſe.qͣntum ad hoc d̓t. Et amator fcūſſū forme illius. In ſacr̄ nāqꝫ ſcripturā eſt ſapiētie ꝯtentiua eſt ſēſus lralis qͣſi materia. ſenſus veroſpūalis qͣſi forma. Vn̄ rudi populo iudeoꝝ dicit̉ Deut̓. ę. Voce verboꝝ eius audiſtis formā penitꝰ vidiſtis. Iſta amāda eſt vthabeamꝰ formā ſciētie veritatisin lege ad. l. ad Rōͣ. 6. Grāautē deo obediſtis ex corde ī eaꝫformā doctrine in qua trͣditi eſtisGloſa: doctrina euāgelij. Formaeſt: que ymaginē dei deformataꝫA. j.