inhabitat ergo nulli alteri dat donum ſapiencie Vnde ſubdit. Neīmē enim diligit deus tamꝙͣ electūa de familia ſua niſi eum qui cū ſaviencia inhabitat Et hec eſt figūra que vocatur ypalage que figūra fieri habet quociēſcumqꝫ verbaper contrarium intelligunt̉ Sicūt ſidicamus prodeſt dare claſſibus auſtros cum nauem ventiſ noventum nauibus demuſ ẜm yſidoruꝫ primo fthiō. c. ⁊ 3. de Scematibus Vnde ſenſus eſt Neminemdiligit deuſ niſi eum qui cum ſapiēcia inhabitat a niſi eum in quohabitat ſapiencia ⁊ quem inhabitat ſapiencia. hec que de ſapīedono exponuntur plamꝰ de ſapiēcia que eſt dei filius verificaritur ſꝫſentencia litere nō mutatur. Qui ꝯdicitur in lectione iſta ꝙ ſapientia amicos dei ⁊ ꝓphetas conſtitultpoteſt eſſe dubitācio litea̓l̓ Vtruꝫſolis amicis dei cōferatur donū ꝓphecie. ꝙ ſic Secreta non ſūt reuelanda niſi amiciſ Iuxta illud Ioh̓Vos aūt dixi amicoſ quia omnia que audiui a patre nota foci vobis. Sed deus ſecreta ſua reuelatprophetis ergo ꝓphete ſunt amicidei. p̄ Math̓. 7. Attendite a falſis ꝓphetis qui veniunt ad vos inveſtimentis ouium intrinſecꝰ autem ſunt lupi rapaces. Sed qui n̄oſunt amici dei ītn̓ſecꝰ ſunt lupi rapaceſ ⁊ ꝑ conſequēs falſe prophete. ergo omnes veri prophete ſuntamicidei. pͣ dicit Ariſtotiles ⁊libra d̓ ſompno ⁊ vigilia ꝙ ſi diuinacio ſompnorum ē a deo. inconueniēs erit īmittere qͥbuſcūqꝫ ⁊ n̄ooptis viriſ. Vn̄ ẜꝫ eū īcōueniēs ēc iijCap̄lꝫ vij.dice̓ ꝙ dīnacō ſōpnioꝝ ſit a do cūvideꝰ ꝙ tal̓ dīnacō cōueīat fatuisydeotis ⁊ melancolicis ⁊ n̄ ſapiētibꝰ Sꝫ ꝯſtatdonū ꝓph̓ie eē a do gͦn̄ dat̉ nͥ bonis ⁊ dei amicis. ¶ Adoppoſitū Balaa fuit ꝓph̓a ſic̄ patꝫnuel 29. Et tamē fuit malꝰ hō ⁊ cultor ydolorū ⁊ deonū. ¶ ꝙͣ Math̓.A. hēt̉ ꝙ ml̓ti d. ī iudico dn̄e dn̄eNōne ī noīe tuo ꝓph̓auiꝰ ⁊ ī noīetuo deoma eiecimꝰ ⁊ v̓tuteſ multaſ feciꝰ ?t rn̄debit̉ eis a do. Nūꝙͣnoui vos ⁊ aꝓpbaui gͦ illi fuer̄t ꝓphere⁊ tamē nūꝙͣ fuer̄t amici dei.¶ Ad iſtā q̄onē dicēd̓ ꝙ ſola caritas ē ꝑ quā hō aicꝰ dei cōſtituit̉. Etoīs gra gͣtiſ data q̄ p̄t eē ſine cari21.tate. p̄t tn̄ cōicari boīs ⁊ mal̓ aīciſdei ⁊ etiā īimiciſ. Hꝰ mōi āt gr̄e ſūtꝓph̓ia. fides. ſapīa. ptās curādi ⁊ſigͣ faciēdi vn̄ dicit̉ i. Cor̓. 13. Si habuero ꝓph̓iaꝫ ⁊ noueri miſteria ōma Et ſi habuero omnē fidem itaut montes tranſferamicaritatemautem non habuero nichil ſum.Ex qua auctoitate ſatiſ patet ꝙ donu̓m propherie haberi poteſt ſinecaritatē. Et ideo dicendū ad queſtionē negatiue ꝙ non ſolis aicisdei confertur donum ꝓphecie cuiꝰracō eſt quia donum prophetie cōceditur alicui ad vtilitatem eccleſie communiter ⁊ non preſciſe advtilitatem illius cui daturi. Cor̓.12. Vnicuiqꝫ data eſt maīfeſtacioſpiritus ad vtilitatem. Modo advtilitatem eccleſie eſtet honoreꝫdei ꝙ Habeat teſtimonium etiaꝫa mal̓ aliqn̄. Et iō legiꝰ ml̓tos ꝓph̓aſſe. Vbi nond̓ ꝙ liꝫ ꝓph̓ia cōpatiat̉ malitiā moꝝ n̄ tn̄ īdrn̄r admittit malitiā vicoꝝ. qꝛ eī ꝓph̓ia ēC.