tīovna tantū ymago apparuit viꝫ ſimilitudo hominis qꝛ apud populū inſideleꝫ nō videbat̉ nͥ homo purus. ⁊ nō homo ⁊ deus. Sed vbifacta ē cōfractio iſtiꝰ ſpeculi ⁊ diſcōtiuacō ſiue diuiſio corꝑis abauna licet diuinitas vtriqꝫ eſſꝫ cōiūcta. ſtatī mundo paruerūt dueymagines duarū naturarum viz.dei ⁊ hoīs ⁊ ſemꝑ ippetuū apparebunt. ymago hoīs apparuit in corꝑe vulnerato crucifixo cōclauatoſepulto ⁊ cōſignato Sꝫ ymago d̓iapparuit ī ſole eclipſatō terremotu monſtrato velo lacerato. rupium rupcione ⁊ mortuorū reſuſcitacio ne ut merito fateret̉ Cēturio vere filiꝰ deierat iſte Math̓. 27. Hicgͦ xp̄s dicit̉ ſpeculuꝫ ſine maculaad diffe̓ncia hoīnū qui ſpecula. q̄dam dici poſſunt. ſed nō ſine macula ꝓpter fomitem cōcupīe r̓pug.ꝙͣd..nans ſpūi cōtinue viuit in carneIob ilj. Quid eſt homo ut imaculatus ſit ⁊ ut iuſtus appareat natuſ de muliere. Lcō ioꝝ.T cū ſit vna omnia p̄t etꝑmanens in ſe. omnia innouat ⁊ ꝑ niaciories in aīmias ſanctas ſe tranſfert amicoſdei a ꝓphetas conſtituit. Nemineꝫem̄ diligit deus niſi eum qui cumſapīa ihabitat. ¶ Poſtꝙͣ ſpiritꝰſanctus declarauit nobilitateꝫ ſapiencie in eſſendo. Hic enarrat eiuſ poteſtate ī regēº. ¶ Et cuca hͦduo facit Primo oſtēdit eiꝰ generalē gubernacōem omniū cauſatiuā Scd̓ eiꝰ ſpecialē oꝑacōeꝫ cirtahumana p̄rogatiua. Scd̓a ꝑs ibiEt ꝑ nacōes. ¶ Quantū ad primāꝑteꝫ tangit quamor de ſapīa. vnitateꝫ. poteſtatē. ſtabilitatē. ⁊ cālitate. Vn̄ dicit ſic Et cū ſit vna omnia p̄t. ⁊ p̄manens in ſe oīa innouat. oapīa enim dicit̉ vna ab vnitate ſubiecti principaliſ ſicut oīsſcienciā dicit̉ vna pͥmo poſterioꝝSimiliter ab vnitate finis quemītendit qui ē amor dei. Eſt em̄ deusprincipale ſubiectū ⁊ amōr dei ī ſacra ſcripturā principalit̓ ē intentūVnde Augꝰ de laude cai̓tatis Illetenet quod patet ⁊ qd̓ latet in diuinis cōdicibus qui caritatem ſeruat̉ in moribus. Iſta ſapīa cuꝫ ſitvnā oīa p̄t ⁊ ꝑmanens in ſe ⁊ oīno immutabilis exn̄s. Omnia innouat̉ gubernando ⁊ regendo. Exvniquibꝰ pꝫ eiꝰ general̓ gub̓nacō oīum cauſatiua. Specialis at eiꝰ operacō circa hūanaꝫ p̄rogatiuā ſubiūgitur quō ad tria. Cauſat enimī hoībꝰ ſcīmoniā amicicia. ⁊ ꝓpheciā. Vnde ſubdit ſic. Et ꝑ nacōes īaīas ſāctas ſe tranſfert. qꝛ n̄ ē perſonarū accepcō apud deū. Actuū10. Nō eꝑſonaꝝ acceptor deꝰ. ſedin oī gente que timet deū ⁊ oꝑat̉iuſticiaꝫ acceptus ē illi. Et ideo ſapīā que donū dei ꝑ nacōes ſāctaſhoīm viꝫ vbiqꝫ terrarū. ſe trāſfertillis inſpirādo diuinū cultum ⁊ eaque ſūt neceſſala ad ſalutem trāſfert ſe in aīmas ſanctas. non ſāctitateꝫ preſupponendo. ſed faciendo. Vnde ſubdit amicos dei idēamantes deum ⁊ amatos a deo ⁊ꝓph̓aſ ꝯſtituit i. Cot̓. 12. Vnicuiqꝫdat̉ maīfeſtaº ſpūſ ad vtilitatem.et infr̄. Alij ꝓph̓ia. Alij diſcrecioſpiiuū. Hec oīa ſic ꝓbāt̉. deꝰ nulli dat donū ſapīe nͥ illi queꝫ diligitSꝫ deꝰ nl̓lū diligit nͥ illū qͥ cū ſapīa