cuiuſiumqꝫ defectꝰ imꝑmixtioneꝫSic ergo deſcribit ſapientiaꝫ ꝑ ꝯdicōnes abſolutas ⁊ ꝓpriaſ. Conſeq̄nter eam deſcribit ꝑ locucō esfiguratiuas ⁊ tropycas: cum dic̄.Vapor eſt em̄: vbi incipit ſubtiliter deſcribere ſapīam ꝑ figurās ⁊ſimilitudines. Et ponit quinqꝫ ſil̓itudines quibꝰ ſapientia ꝯꝑatur.dicit em̄ ꝙ methaphorice loquēdo. Ipſa eſt vapor:emanatio: candor: ſpeculū ⁊ ymago. Vapor eſtquoddā corpus ſubtile extractuꝫdeterra vel de aqua ꝑ calorem ſol̓ſicut pꝫ pͥmo Methero. Tam̄ ſtricte ⁊ ꝓprie loqͣndo Vapor eſt aerhumidus ⁊ extrahit̉ de aqua: exalato eſt ficca ⁊ extrahit̉ de terraet de iſtis duobꝰ generant̉ ōnecaeree imp̄ſſiones: cuiuiſmodi ſuntnubes: pluuie: grādines: nix: tonictuū: ros: prumā. ⁊ cetera multa.eſt ergo ſapīa quaſi vapor v̓tutiſdei. vſubtilis effectꝰ diuine v̓tutiscātus in mente racōnali. Secūdodicit ꝙ eſt quedā emanatio clari.tatis omnipotetis dei. ſincera ⁊ claritas emanas ſincere ab omnipofetideo. Emanare idē eſt ꝙ ſcaturiv ſicut aqua aſcendēs de terra d̓remanare. Sincerus dicit̉ quaſi ſn̄cera ⁊ ſine mollitudine ⁊ fluxibilitate purus: cōſtans ⁊ mūdꝰ. Et iōnichil inquinatū incurrit in illaꝫꝓpter mundiciā ſue claritatis. Sic̄lux ꝙͣ tumcumqꝫ turpia loca illūinet. nichil tamen inquinati ꝯtrahere poteſt. Et emanacō quedamdeꝰ em̄ fons e a quo emanat oēgenº grarum. Eſt em̄ in fōte iugit̉emanāte ꝑpetuitas p̄cioſa: ſuauitas ſoporoſa ⁊ cōmunitas cōpioCaꝑ vnſa. Primo in fonte eſt ꝑpetuitasp̄cioſa. Quicqͥd em̄ bonitatis l̓ cōple inuenit̓ in riuulo totū ema n̄tde fōte. Et eodē modo. quicqͥd delectabilitatis ⁊ bonitatis eſt in creaturā totū emanat de fonte bonitatis diuine infinite Eccī. pͥmo. Fōsſapiētie verbū dei in excelſis. Adiſtum fōtem fitiunt aīe ſcē. Iuxtaillud pͣs. Sicut ceruꝰ deſiderat adfontes aquarū ⁊ ceterā. Sitiuit aīma mea ad deuꝫ fōtem viuū. Ceruꝰ hauſto ſerpente moritur nͥ citius attingat ad aꝙͣ. deſidea̓t em̄naturaliter vitam ſuā ꝓlongare.Vn̄ ſic̄ dicit Gloẜ. ſuꝑ illud. Quēadmodū deſiderat ⁊ cetera Ceruꝰſemo grauatus excreſcentibꝰ pil̓atqꝫ cornibꝰ explorato ſerpēte ipſū naribꝰ haurit: quo hauſto veneno eſtuat. Vn̄ fontē adbibenL0dum ardētiſſime deſiderat: a qrioſi deficiat moritur ⁊ inde vitaꝫ abbreuat quo ꝓlongaſſe putauit.Moraliter homo ſerpentē hauritqn̄ dyaboli fuggeſtionibꝰ acqͥelcit ⁊ noxias ſibi delecta cōnes īcorporat ꝑ peccatū. Sꝫ nūc veneno eſtuat qn̄ trāſacta delectacōne feditatem peccati ꝯſiderat. Tūc enimfōtem miſericordie deſiderat: cu dorecōſiliari ꝑ ſacramentū penitētieaffectat. Si āt ꝯtīgat ꝙ poſt hauſtum ſerpētis ⁊ ꝯmiſſionem pctīfōtem gratie nō attingat: dāpnūpetue mortis incurrit. Fons aūtIgratie de quo putei aquaꝝ viuentium emanāt eſt xp̄s. In cuiꝰ corpore multa vinera quaſi ml̓ti putei extiterūit fcci. ¶. In diebꝰ ipſiꝰemanauerūt putei multi aquaruꝫ⁊ qͣſimare adipleti ſūt ſuꝑͣ modūX. 1.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten