l⁊oͣVnde agens infinite virtutis agerepoteſt in nō tꝑe. Quia ergo ſapiētiā q̄ eſt donū ſpūs ſancti eſtquodāmodo infinite v̓tutis. Om̄eat mouēs mobile eſt virtutis finite: pt̄ꝫ ꝙ ſapīa eſt mobilior ideſt virtuoſior in mouendo oī mobili. ⁊ ꝑ ꝯſeq̄ns habet ſufficientiam celeritatis. Secūdo habet exiſtētiaꝫ p̄ſencialitatiſ. Et ꝙͣtum adhoc dicit. Attingit aūt vbiqꝫ ꝓpt̓mundiciam ſua. Omnia em̄ ꝑſapiētiam diſponūtur ⁊ regūtur Inps. Omnia in ſapiētia feciſti recēſeſt tibi poſſeſſio tua. Sicut eniꝫ deduxit mgr̄ allexander cognomento neꝙͣ. In omni creatura corporea qͣntumcūqꝫ ſit modica poteſt ratio humana videre infinitam deipotētiam: infinitam ſapīam ⁊ boītatem. verbi grā vt de athamo fiat exemplū. Satis em̄ approbathumana racō ⁊ acceptat ꝙ menfurā potētie agentiſ ſumat̉ ẜm portione facti ad illud de quo fit. Tāta em̄ videtur potentia facilitatisꝙͣtum ipſū factuꝫ excedit illud dequo fit. Cū gͦ ratio īuenerit athomū eſſe aliquid ex nichilo. Et ſciat ꝙ ſi athomꝰ excederet: nichil ininfinitum excederet. Concludit ꝙpotētia duces athomuꝫ de nichiload eſſe eſt infinita. Secundo videbit ratio ꝙ cū athomꝰ ſit corpushabet inter ſe tres lineas int̓ſecātes ſe ad angulos rectos. In quaſectione poſito circino ꝯſcribi pōtſpera ſuꝑ athomū. Et videt in ſpera īfinitos circulos poſſe deſcribi.īmo infinita corpora infra ſperaꝫeſſe ymaginabilia. Et vltra infracirculos onēs figuras fore inſeriꝯtibiles qu̓e tamen ſunc infiniteſuꝑ quas infinite poſſunt erigid̓mōſtracōes taꝫ de magnitudībusꝙͣ de numeris. gͦ videbit racō humana in athomo vel in flore īfinitam ſciētiam obiectiue deſcriptāInfinitam vero ſciētiam n̄ poteſtdeſcripſiſſe agenſ qd̓cumqꝫ nͥ ſapientie infinite. gͦ humana ratio ſieſt boͣ videbit ⁊ iiueniet in vnoathomo infinitam ſapīam ꝯditoris. Tercio videbit ratio mentishumane ꝙ in aſſecucōne huiusinfinite ſciētie que eſt in athomoeſt magna vtilitaſ aīe ⁊ delectacōadmirabilis. Et ſi forent infiniti ītellcus infinitas haberent delcātiones: imo vnꝰ intellectꝰ in īfiniturpoteſt delectari in acquirendo noticiam iſtius athomi. gͦ poteſtratio ꝯcludere ꝙ ille qui athomū creauit: infinite eſt bonitatis qui reꝫinfinite vtilitatiſ de ſua boītate creauit. Sic gͦ ex mimino athomo poteſt ꝯcludere deum eſſe infinite potentie: ſapīe ⁊ bonitatiſ. Aliter exponi poteſt dedeo qui eſt in rebuſom̄ibus ꝑ eſſenciam: potentiā ⁊p̄ſentiam. Per eſſenciā inꝙͣ. fēncia cuiuſlibet rei eſt quedam ꝑticipatio diuini eē ⁊ ſic eēncia cuiuſlibet rei adeſt in ꝙͣtū habet eſſe ſicut cauſa adeſt ꝓprio effcui. Perpotētiam adeſt inꝙͣtum omnia agunt virtute ipſiꝰ Per preſētiaminꝙͣtum oīa īmediate diſponit ⁊regit. Attīgit gͦ ſapīa diuina vbiqꝫ in omni loco ꝓpter ſuā mūdiciam: quia cuꝫ in oni loco ſit corpꝰIn omni corpore ſciencia infinitaobiectiuea ꝯcluſiones ſcibiles infinite ⁊ hoc ꝓpter ſuam mūdiciā .cuiuſeūqꝫ
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten