Druckschrift 
Super sapientiam Salomonis
Einzelbild herunterladen
 

Et eſt notandū inter oīa pauciloqͣum reddit hoīem cōmendabilem amabileꝫ. vn̄ quidā ph̓usinterrogatꝰ fuit a quodā. Rūo nnqͦt hoībꝫ place̓ poſſuꝫ. Cui ph̓uſrn̄dit Si inqͥt geſſeris optīa locutus fueris pauca. In cuiꝰ figūram d̓r Leuit̓. 1i. Vir qui patiturfluxum ſemis īmundꝰ erit Semefecundū ſpūalꝰ generacōis eſt ſapientia ſiue ſcientia. Fuit autemdeordinate deꝑditur qn̄ ſine indicio racōis ꝓfertur. Vel ſic. Aichiat dedit deus dicere ex ſentētianon ſubito non repente ſꝫ ex ſolida deliberacōne Sicut iudex laturus ſentenciā debet prius veritatēinueſtigare maxime in ſentētiadiffinitiua. qua finem ponit ꝯtrouerſie qꝛ de re dubia debet dai̓ſententia certa .ii. q. 3. Graue. Etpſumere dignā hoꝝ michi dantur ſupple dedit in p̄ſumere prealijs ſumere ad diſcendum docedum. digna hoꝝ que michidant̉vera corrn̄denciā inſpiracōmdine non hūane fictioni Sic vtit̉nomine p̄ſūpcōis. Agr̄ ſentenciſetaꝝ in prologo. vbi dicit. Arduaſcandere opus vltra vires agere preſūpſimus moti non temei̓tate ſꝫ caritate alijs ſūpſimus.dedit ergo michi deus preſume̓digna. non quideꝫ viribus meiſconfiſus ſed in deo ẜt ido̓ ſubditmam ipſes deus ſapientie dux eſapientū emendatora. ip̄e eſt auctor ſapīe ſapientū emendatōr augmentator Et ſic recognoſcitFalon̄ deum eſſe oīs ſapīētie largitorem. Scd̓ gn̓alius fatētureum eſſe oīm graciaꝝ ꝯtinuū gu48Cap̄lꝫ vijbernatorem. In manu inqͦt illiuˢ⁊cͣ. q. d. In potentia gubernatiuaillius eſt noſtra eloquentia nrātheologica ſpeculatio nr̄a practica exercitatio In manu inquitIllus ſupple ſumus nos qͣnͣtū adnram ſubſtanciam dan̄. i. deumqui habet flatum tuū ī manu ſua om̄s vias tuas: glorificaſtiEt in psͣ. 94. In manū eniſ ſunt ones fines terre. Sermones noſtriqnͣtum ad noſtrā eloquentiaꝫ..Corin. 3. Non ſumꝰ ſufficientes aliquid a nobis cogitare ſꝫ ſufficiēcia nr̄a ex deo eſt: qꝛ nemo p̄t dicere dominus iheſus niſi in ſpirituſancto Et oīs ſapīa qͣntū ad ſcien loſcias ſpeculatiuas Et operum ſciencie diſciplina . diſtiplina ſcientieoperum qnͣtum ad ſciencias practicas Hec eſt ergo graciarum actio deuota qua ſalon̄. ſe a deo recepiſſe ſapienciam recognoſcit.Sicut enim oīa flumina oriūtur amari ad mare finalit̓ reuertunt̉Ecc̄i. 1. Ad locum vn̄ exeunt fluīareu̓tutur vt iteꝝ fluant. Ita om̄sgracie qͣs habemꝰ a deo ꝓcedūt̉ largicionē/ ad eum redie̓bent graꝝactionē vn̄ Bern̄. ſuper Can.. 32. Origo fonciū fluminū oīm eſt mare. virtutū ſcīarum dn̄s xp̄us. Continercia carnis cordis īduſtria volūtatis rectitudo caſta cōſilia Iuſta iuditia ſcādeſidela ex illo manāt Si qͥs calletīgenio ſi qͥs nitet eloqͥo ſi qͥt moribus placꝫ īde ē Inde ſcīe īde ſapīeinde ẜmo. Ad locū vn̄ exeūt flūiar̓uertāt̉ flūia grāꝝ vt iteꝝ fluantqͣre qͣlit̓ īqͥs d̓t apl̓ꝰ. In oībꝰcias agentes qͥcqͥd ſapīe quicqͥdV.10.