non eſt nimis diligenda. nec corpalis infirmitas nimis deteſtanda īmo quando adeo īmittit̉ cuꝫgrāꝝ actionibus acceptanda. qꝛvalde cedit ī bonuꝫ infirmitas corporis ſi tn̄ aſſit paciētia mentis.Primo eſt eī vt ātiquis exēplisvtar: infirmitaſ corꝑalis qͣi archep̄cioſe cōcathenacō ꝑſone ſceleroſe incarceracō. Socij fugientis arreſtacō ⁊ hoſtis t̓ſiſtentis expugnacō. Primo enim dico ꝙ īfirmitas corporal̓ eſt quaſi arche p̄cioſe cōcathenacō qͣnto enim ciſta l̓archa forcioribus cathenis ē colligata. Et qnͣto pluribus ſeris ferreis eſt clauſa. tnͣto eſt ap̄cior adẜuandum theſauꝝ qd̓ intrinſecꝰeſt reconditū. Sic qn̄ corpus hoīſeſt infirmum ligatur ſic̄ ſolet dicivulgarit̓ vincul̓ ipſius dei. ⁊ ſeraturſera quaꝫ ſolus deus apeīt &tunc eſt tale corpus aptu ad ẜuādū theſauruꝫ precioſum ipſiꝰ aīeque eſt ipſum nobiliſſimuꝫ iocanturitenlule dei vnde bern̄. Theſaurū ſeruanutſitdumacrepi pro quo mercator nōinſipiens ſanguinem ſuum deditſeuuitūtvinculo. Ergo infirmitates ſūt gͣtanter ſuſtinende quando nobiſpiudus mittit. Eccī. 6. Subice humejrum tuum ⁊ porta illam ⁊ ne acciliidieis in vincul̓ illius et infra. dejicor vite eſt in illa ⁊ vincula illiusſpoalligatura ſalutaris. Hoc eſt qd̓ſignanter dicit Apo. 2. Cor̓. 12. Libenter gloriabor in infirmitatibꝰmeis vt inhabitet ī me vtus xp̄i.xiiq. d. Quando ſum vinctus infirmixitatibus tūc ſum fortis ſicut ciſtaaptā ⁊ ydonea vt īhabitet in mevirtus xp̄i qꝛ quādo infirmor: tūc9fortior ſum ⁊ potens. Secūdo īfitmitas corꝑal̓ eſt moralit̓ quaſi ꝑſone ſceleroſe incarceracō. Ruādovnus fur vel predo capit̉ qui multos ſocios habuit ⁊ multorumconſcius vinculat̉ ⁊ magnis tormentis affligitur donec dicat ⁊ cōfiteatur veritateꝫ ⁊ ſuos ſocios ī crimen ꝓclamet ⁊ accuſet. Caro em̄moraliter eſt reſ multū criminoſaSocij ſui ſunt ſenſus corꝑis ⁊ frequēter ſpoliant animam virtutibus. Iſtum furem deus capit ⁊ īcarcerat ⁊ ponit ad queſtiones⁊ tormenta quādo mittit ſibi for50tes febres vel guttaꝫ vel paleſim⁊ ſic de alijs. Et cauſa eſt qꝛ aliasnon confiteretur veritatem nec ſorios in crimīe proclamae̓t. vndevidemus cōmuniter ꝙ illi qui ſāin vix in anno. vel in duobus cōfitebantur annis. ſtatī cū infirmātur mittunt pro confeſſoribus fuis ⁊ faciunt accuſacōnem ſue confeſſionis coram Curato In psͣ.Cum occideret eos querebat eum⁊ reū̓. ⁊ di. ve. ad eum ⁊ rememorati ſunt qꝛ deus eſt. ad. e. ⁊. d. exre. eorū eſt Et ī alio Osͣ. Multiplicate ſūt infirmitates eorū. poſteaaccelerauerunt. ¶ Tercō infirmitas corporal̓ eſt quaſi ſocij fugiētis arreſtacō. Contigit quandoqꝫꝙ multi ſocij ꝑegrinantur ſimul.in itinere faciunt expenſas cōmunes ⁊ viuunt delicate ſymbolumconferentes ⁊ viiuſquiſqꝫ pro capite ſoluat euenit ergo intercluꝫꝙ vnus eorum fugere nititur ſimbolo ſuo nondum ſoluto ⁊ intendit aſpotare ratam ſuam ⁊ alij etiani ſoluent pro eo cōiter. TalemT. g.