perſone eſt: qꝛ cauſa me mouensnon eſt conditio que facit eū dignum honore collato. Sed ſi attendam in iſto conſanguinitatem Eꝓpter hoc lego ſibi. 10. liberos vel īſtituo eum heredem ⁊ dimitto extraneum non eſt accepcio ꝑſoneſꝫ cauſe: qꝛ iſta cauſa facit euꝫ dignu̓m ⁊ ꝓporcionatuꝫ huic bn̄ficioqd̓ ē aſſeqͥ patrimoniū meuꝫ Vn̄acciꝑe ꝑſonaꝫ in ꝓpoſito non eacceptare ꝑſonam hominis. Sed acceptare ad hoc bn̄fitium ꝓpter cōdicioneꝫ non dignificantem eumad benefitium conferenduꝫ Perhoc ad raciones. ¶ Ad primuꝫ eſtdacio duplex Vna ꝑtinenſ ad iuſticiam quando aliquiſ dat qd̓ debet̉. ⁊ iſta donacō proprie non cadit in do qui nichil dꝫ creatue̓ ſimpliciter loquendo. Alia eſt dacō ſiue donacio proprie pertinens adlibertatem vbi homo dat̓ ⁊ tamennon tenetur ad hoc: ſed dat̉ gratis. modo accepcio perſonarum einiuſtitia ⁊ non conſiſtit niſi in donacionibus pertineūtibus adiuſtitiam Et ideo in accepcione dei vl̓predeſtinacione non eſt accepcioperſone. quia deus non facit iniuiſtum creature ſue eam reprobādoSicut nec facit iuſtum creaturamipſaꝫ predeſtinando. ⁊ ideo in mere gracioſis non peccat homo dādo vni ⁊ non alteri cuꝫ neutri teneatur quicquid dare ¶ Ad ſecūdūde promotione conſanguineoruꝫdiſtinguendum eſt ꝙ conſanguinei prelati ſunt minus digni ſimpliciter ⁊ per reſpectum ad bn̄ficium conferendum ⁊ ꝑ reſpectuꝫ adad bonum cōmune aūt ſunt eque40digni vt alij. In pͥmo caſu promouere eos ⁊ dimittere digniores eſtaccepcio perſonarum in diſpenſacione ſpiritualium quorum non edominus ſꝫ tantum diſpenſator. j.Corinthe. quarto. Sic nos exiſtiēthō vt mīſtros xp̄i ⁊ diſpenſatoresmīſterioꝝ dei. vn̄ ad illā clauſulaꝫr̓fert q̄dam in caſu pͥmo. Mos ē p̄latis dae̓ p̄bēdas bn̄ natiſ Authene numatis l̓ eoꝝ ſāguie natis.Ergo p̄bēde n̄ dicūt̉: ſꝫ emēde. In ſe.cūdo caſu licꝫ p̄lato p̄ferre ꝯſāguineoꝫ ſuosꝫ qꝛ ſaltē vident̉ acceptiores ī hoc ꝙ pn̄t de eis magis ꝯfide̓ꝙ negocia eccīe cū eo vnanimitertractabūt. Ad terciū de ꝓͥmocōenobiliū ⁊ diſpēſacōe cū eis factadicēdū ꝙ ꝙͣ uis lratua̓ ſimpliciterloquēdo magis reddat hoīeꝫ ydoneū ad ꝓmocōneꝫ in eccīa In caūtamē nobilitaſ fulcita bonis moribus plus poteſt expedire eccleſiein reſiſtendo rebellibus ⁊ lupisoues inuadentibus ꝙ poſſit litteraturā. Et in caſu debet litteratura p̄poni in nobilitati nec eſt accepcōperſone in caſu illo. Secus eſſet ſieque valeret eccleſie littra̓tua̓ ſimplicis ſicut preeminentia nobilisEt iſto modo forte non eſt acceptio perſone in collocatione epiſcopatuſ dimittere vnum bonum theologum ⁊ promouere vnum bonūiuriſtam ⁊ canoniſtam vbi negocia eccleſie ſint litigioſa vt ille periurā ſua defendat meluis libertates eccleſie ꝙͣuiſ ſimpliciter loquēdo Theologia magis dignificethominem ad regimen animarumCanones tn̄ magis dignificāt hominem ad defenſionē decīaruꝫ a