eſt pectatuꝫ. Similiter facilius diſpenſatur cuꝫ diuitibus ꝙͣ cū pauveribꝰ ꝙ ꝯtrahant matrimoniūin gradu ꝓhibito. ¶ pprelige̓ minus bonū ad prelaturam: vbi poteſt eligere meliorem videtur eſſeacceptio ꝑſone. Sed aliquis habēs vocem in electione poteſt hoclicite facere. quia ẜm iura ſufficiteligere bonū. extra de electōe. Cuꝫdilcī. frgo acceptio ꝑſonaꝝ eciāin ſpūalibus nō eſt peccatuꝫ. Cōfirmatur racō: quia ẜm ſtatuta ecdeſie Int̓dum electio fieri debꝫ degremio: ꝙuiſ exͣ gremiū magis ydonei valeant inueniri. gͦ eccleſiaapprobat ꝙ fiat acceptio ꝑſōaꝝ.qꝛ qd̓ eligere minꝰ bonū ⁊ dimittere maius canū ſit acceptio ꝑſonevidetur ꝙ acceptio ꝑſonarum nōeſt peccatū. ¶ pͣ: ex dcō Ihero. Leuit̓. 8. vbi agit̉ de ordinando ſacerdote d̓t Ihero. ſic. Qui preſtātior ēex ompopulo qui doctior: qui ſuꝑlor: qui in omni veītate eminētiorille eligatur ad ſacerdotium ¶pͣpacceptio ꝑſone in iudicio nō eſtpecratū ecrī. 4. In iudicio eſto pupillis miſericors vt pr̄. ¶ pp: exhibere indigno honorē: eſt acceptioꝑſone. Sed ad hoc in caſu tēmur3honorare parentes eciā malo s ⁊iiſimalos prelatos. Similit̓ ad ꝯſilium eſt Leuit̓. xix. Coram cano ca̓pite ꝯſurge ⁊ honora ꝑſonā ſeniſ.Sed ſenes qn̄qꝫ nō ſunt virtuoſiẜm illud dan̄. 13. Egreſſa eſt iniqͥxuatas eſt iudicibus qui videbant̉ r̓gere populum. ¶ Ad oppoſitumNichul ꝓhibetur in lege diuina niſi peccatū. Sꝫ in lege diuina acceptio ꝑſone ꝓhibet̉ deūt̓. j. Nō acci4ples ꝑſonā cunſqmͣ ⁊ loqͥtur ſpēalit̓in loco iudicij. gͦ accipere ꝑſonaꝫin iudicio eſt peccatum ¶p̄p̄: Iacobi. 2. Nolite in ꝑſonaꝝ acceptione habere fidem dni noſtri iheſuxp̄i. vt d̓t gloſa Augͥ. 8uis feāt ſiquis diuītem eligat ad ſedem honoris eccleſie: ꝯtēpto pauꝑe ſanctiore ⁊ iuſtiore? gͦacceptio ꝑſonarum in collacōnibꝰ beneficioꝝ eccleſiaſticoꝝ eſt pctm̄. ¶ Ad q̄ſtionem eſt dicēduꝫ ꝙ ſic ꝓpter iſtaracōnem. Omne qd̓ opponitur v̓tuti vicium eſt ⁊ pctm̄. Sed acceptio ꝑſonaꝝ opponitur iuſticie. gͦeſt pctm̄. ¶ Scienduꝫ eſt enim ꝙad iuſticiam ꝑtinet ꝙ bonā diue̓i6ſa diuerſis diſtribuatur ꝑſonisẜm valorem ⁊ dignitateꝫ ꝑſōaꝝQuādo gͦ aliquis cōſiderat in ꝑſona aliquā ꝯditionem q̄ nō frīt eūdignuꝫ illo qd̓ ſibi dat: eſt acceptio ꝑſone. Si autem ꝯſideret ꝯditionem aliquā in ꝑſona. q̄ quidemcōditio facit eum dignum bn̄ficōcōferendo: tūc nō eſt acceptio perſone ſed cauſe. Et ẜm hoc loquit̉Gloſa ad Eph̓. 6. ſuꝑ illud non ēωτν4ºꝑſōarum acceptio apud deum d̓tꝙ iudex iuſtus cauſas attēdat̉ ⁊nō ꝑſonas. Eſt gͦ acceptio perſone in iuſticia qua prefertur ꝑſōaꝑſone ꝓpter cauſam nō dignificātem eum ad illud ad qd̓ preferturOmnis autem ꝯditio qͥ nō frīt hominem dignum illo negocio adqd̓ prefertur. Refertur ẜm iſtummodum loq̄ndi ad ꝑſonam. Sic̄ſi attēdam in iſto diuicias ⁊ conſanguinitatem. ⁊ ꝓpter iſtas conditiones ꝓmoueam illum ad magiſterium vel prelacōem accepcōR. i.