Ictōdeſtruere qn̄ vult. qꝛ onis artifexpotētior eſt ſuo artificiato. Sed deus fecit puſillū ⁊ magnū. In pͣs.dn̄s ip̄e eſt deꝰ ipſe fecit nos ⁊ nōipſinos. ¶ Tercio deꝰ nulll ꝑcet:ꝓpter negligentiā. ⁊ qͣntū ad hocdicit ꝙ equaliter eſt illi cura de oībus. ⁊ ꝑ ꝯſeq̄ns nō plꝰ negligetpunire vnū ꝙ aliū Sapiīe. 12. Noneſt alius deꝰ ꝙͣ tu: cui cura eſt de onibꝰ vt oſtēdaſ qm̄ non iuſte iudicas iudicium. ¶ Hijs gͦ tribuſcauſis diſſimulacōis excluſis ſubinfert̉ ꝯcluſio talis. fortibꝰ autem⁊ illis qui fortiꝰ ⁊ grauiꝰ peccauerunt: fortior inſtat cruciatio. QuiaDeūt̓. 21. Pro mēſura delicti erit ⁊ꝑlagaꝝ modusCirca iſta ⁊ alia in precedentibꝰlectionibꝰ habita poteſt eē dubitatio lrālis iſta Vtrum liceat iudici ꝯdempnare ad mortē ꝓpter allegata et probata coraꝫ ſe in formaiuris: illū quē ſcit penitus innō cetem ¶Qd̓ ſic: quia velllex que precipit ꝯuīctuꝫ de crimine ꝯdempnare eſt iuſta vel iniuſta. Si inuiſtanullus debet eā iudicare. Si iuſtanullꝰ ꝯtra. Item. 2. q. i. In q̄mꝙͣ.dicit augꝰ. Nos inquit indiciū ferre nō poſſumꝰ: niſi aūt cōuictuꝫ āſponte ꝯfeſſum. Ergo ſi reꝰ eſt ꝯuīctꝰ aūt ſponte ꝯfeſſus: licet iudiciferre ſentētiam. ꝯſeq̄ntia patet qſi n̄ video hominē niſi ſorteꝫ videoſortem. Item . q. 3. Iudicet. dicitAmbroſiꝰ Bonus iudex arbitrioſuo nichil frīt. nec ex domeſtice volutatis ꝓprietate. ſꝫ iixta leges ⁊iura ꝓnūciat ⁊ reuera ſicut auditita iudicat. Igitur ẜm allegata ⁊probata licet ſibi iudicare. Iteꝫ ſilicitum eſſet iudici liberare in nocētem ꝯtra allegata ⁊ probata: palracōne eciam poterit q̄mlibet īnōcētem ẜm ſuaꝫ ꝯſciētiam iudicarecōſeq̄us falſū. Item iudex in iudicio nō iudicat vt priu̓ata ꝑſonāſꝫ vt publica Ideo debet ſequi noticiam publicam: nō ſuam priuatāItem Deut̓. xix. In ore duoꝝ l̓ trium ſtetōne verbū. gͦ iudex debetcōdempnare ẜm ſētentiam teſtiūQuia in iſta lectione tangit̉ deꝑſonarū acceptione: ſit iſta dubi.tatio. Vtruꝫ ꝑſonarū acceptio ſitpeccatum. ¶ Qd̓ nō: qꝛ apud deuꝫnullum eſt peccatum. ſed apd̓ deum eſt acceptio ꝑſonarum. gͦ ip̄nō eſt peccatum. Minor oſtēditurꝑ illid ad Ro. ix. Cum nōduꝫ nati fuiſſent ⁊ aliquid egiſſent boniā̓ mali ⁊cͣ. dictuꝫ eſt Iacob dilcxiIſau aūt odio habui ¶ ꝙͣ ꝯfertealicui beneficiū eccleſiaſticū ꝓptircōſanguinitatem: eſt acceptio ꝑſone. ſed hoc nō eſt peccatum: ſedcaritas ordinata. quia ad Gal̓.Oꝑemur bonū ad omnes: maxisaūt ad domeſticos fidei. Et primoThimo. ij. Si quis ſuoꝝ curaꝫ nohabet domeſticoꝝ: fidem negauit⁊ infideli eſt deterior Sed domeſtici dicūtur illi qui attingūt ꝯſanguinitatem. ¶ pͣp preferre nobileꝫillrātum ignobili lrāto eſt acceytio ꝑſone. Sed hoc nō eſt peccatuquia talis magis poteſt defendereeccleſiam ꝙͣ alius. ⁊ dn̄s ſūmuspontifex in diſpenſacōibus freq̄nter attendit nobilitatem. faciliūem̄ diſpenſat cum eis ꝙ cum alijgͦ cum hoc ſit acceptio ꝑſonarumIdeo nō omnis acceptio ꝑſonaeſt yati