Acīōvra vt ſunt diligere: falſa deuitare: bona gratis exhibere: mala libentius tolerare ꝙ facere: nullaminturie vltionem querere: pro veritate contumeliam lucrum putare. hec iuſtoruꝫ ſimplicitas deridetur. ⁊ a mundi ſapientibus fatuitas reputatur. Quid enim mūdoſtultiꝰ ꝙͣ amiſſa non querere: poſfeſſa capientibus relaxare: nullāpro acceptis iniurijs reddere: immō adiunctis alijs bonis patientiam p̄bere. Hec Gregorius. Hecinꝙͣ ſapientia melior eſt ꝙͣ vires⁊ vir prudens magis ꝙͣ fortis.Prudentia ⁊ ſapientia in ꝓpoſitoaccipuitur pro eodem. Prouerb̓.. Vir prudens diriget greſſusſuos. Sed qualiter prudens hoc faciat bene docet Sen̄ de copia v̓boꝝSi inquit prudens es: animus tuus tribus temporibꝰ diſpenſetur10Preſentiā orclina: futura preuide.⁊ p̄terita recordare. Nam qui nilde preceritis cogitat vitam perdidit. Qui nichil de futuro premeditatur in omnia incautus incedit.Sed qualis iſta prudentiā eſſe debet docet in eodem libro Senecaꝙ nō debet eē minia. ſicut afiquideſiderant prudentes videri. ⁊ ſūtaſtuti. Prudentia inquit immoderata callidum facit inimicum attentum ſemper aliquid timētemaliquid requirentem. aſtutia plenum verſipellem. ſimplicitatis immicum. cōmentatorem culparum⁊ vt poſtremo a cūctis vno nominie malus homo vocetur. Prudentia perfecta nec obtuſum habꝫ inſe aliquid nec verſutum. Hec Seneca Vbi plane patet ꝙ cuꝫ prudentia debet adiungi ſimplicitasiuxta doctrinam ſaluatoris Mat̓18. Aſbote p̄rudentes ſicut ſetpentes ⁊ ſimplices ſicut columbe.Vbi notandum ꝙ triplex ē ꝑrudentia ſerpentis in bono quā noꝫꝯuenit imitari. Prima eſt ẜm Ierominū. ꝙ totum corpus ꝓ ſalutecapitis exponit̉ quo caput inuoluit. Iſto modonos ꝓ capite noſtro xp̄o nos ⁊ noſtra exponere debemꝰ ⁊ ꝓpter honoreꝫ dei iniuriaſſuſtinere: tam in corporibus ꝙ inrebus. Secunda prudentia ſerpētis eſt ꝙ obturat aures ſuas. neaudiat nicantanres Querūt emꝫincantatores venena que ī capitibus ſerpentum ſunt ad medicam̉ta inde cōficienda Serpens hoc ꝑſētiens ca̓put ſuuꝫ īter ſpicas corporis īuolutum abſcondit ⁊ vnaꝫaurem appl̓icat ad petram ⁊ aliācum cauda obturāt. Sic noꝫmoa̓liter facere cōuenit. Incantatoresfurit mali homīes ⁊ corrupti alliciētes nos ſub ſpecie amicicie adviciā mūdi vel carnis malis fuggeſtionibus ⁊ exemplis ꝑuerſis.Nos ergo quādo tales icantant ſuperioreꝫ ꝑtem racōnis tamꝙͣ vnaaurem xp̄o petre ꝯiugamꝰ pͥmaad Cori. qͣrto. Et īferiorem obturemꝰ cauda cogitacōne finis noſtri quaſi cauda corporis vite nrene illi qui blande ⁊ leniter voluptātes nobis ſuggerūt ad ꝯſēſumpertrahāt. Terciā prudētia ſerpetis eſt ꝙ pellem veterem deponiiQuādo enim ſeneſcit ⁊ ſquamis⁊ putredine corpꝰ ſuum grauariſentit: tranſit per anguſtum foramen alicuius petre. vbi pellem