Tercio non ꝑmittit hoſpitatummeliorā emere extrͣ hoſpicium fuum. Vnde licet ſit melius vinunimeliores Hauene ⁊ melior panisin hoſpicio vicino ꝙͣ ibi: nō licethoſpitato illa comparare: ſꝫ poſtꝙͣ hoſpiciū ſuū acceperit quicqͥdneceſſarium eſt ab hoſpite ſuo emit. Quarto hoſpitator pulcherrimū vultum facit. ⁊ obediēter peromnia deẜuit. Sed in fine ſtrictiſſime computum exigit ¶ Quintohoſpitem recedenteꝫ ꝑpetue traditobliioni Iſta quinqꝫ facit mundus homni. Vſum enim rerū mūIdanarum cōcedit homini: non domimum Vnde nichil ſecum ꝑmittit aſportare: ſed cum illis cum quibus intrauit cuꝫ illis exibit EcrͣsI. Sicut egreſſus eſt nudus devtero matris ſue; ſic reu̓tetur⁊ nich.i affert ſecum de labore ſuo. Miſerabilis prorſus īfirmitas/ quomōdo venit ſic reu̓tetur. ⁊ Thimo. 6.Nichul intulimꝰ in hūc mundumhaut dubiū: quia nec auferre poſſumꝰ. Secundo idem ſucceſſiue vēdit diuerſis. Sic mūdus eandemdignitatem idem officium: idemofficium ſucceſſiue vendit diuerſis. Tercio nō ꝑmittit hominemgaudium celi emere: nec deliciasextra mūdum exiſtētes litet ſintmeliores ꝙͣ ipſe habeat. Non eniꝫvult lex mūdi ꝙ homo largiaturelemoſinas: ſed ꝙ expendat potius circa diuicias ⁊ pōꝑas VndeGreg̓. 14. Moral̓. ca. 1ꝫ. deſideriūceleſtiū neſciūt qui cor in terreniſvoluptatibꝰ defigunt. ¶ Quartofacithommni que intendit decipere optimū vultum. ſicut xp̄o fecitiudas quādo eum prodidit. VīAuguſtinꝰ in epl̓a ad Dyoſtorū⁊ eſt epiſtola 68. Mūdus iſtēpericuloſior eſt blandus ꝙͣ moleſtus. ⁊ magis cauendus eſt: cumſe allicit diligi ꝙͣ cum ſe amoneccogitqꝫ contempm. Seruit gͦ hoīad nutum: dat ſanitatem: diuicias ⁊ amiciciaſ Sed n fine ſtrictiſſimū: compuitum exigit de expenſis Vn̄ Augꝰ. in cōfeſſional̓. O amatores mūdi. Cuiꝰ rei gratia imlitatis. ? Maior ne poterit eē ſpesveſtra in mūdo ꝙ vt amici mūdiiilfitis? Etibi quid niſi fragile plecabnum periculis. ⁊ ꝑ quot pericula3ꝑuenitur ad maius periculum. ꝑeant hec omnia. ⁊ dimittamꝰ hecvania ⁊ inania ⁊ cōferamꝰ nos adſolam inquiſitionem eaꝝ q̄ fineꝫriō hn̄t vita hec miſerā ē mors incerta ſubito ſubripit. ⁊ poſt hecnegligētie ſupplicia luēda ſūt.Riunto hoſpite recedentē ꝑpetue̓obliuioni tradit Eccī. 1i. Maliciahoꝝ obliuionē faciet luxurie maxie ⁊ in fine hoīs denūdatio oꝑmilliꝰ ⁊ Sapīe. ⁊. Nom̄ nr̄m obliuionem accipiet ꝑ tꝑs ⁊ nēo hēbitmemoriā oꝑm nroꝝ ¶ Dubitatiolrālis Vtꝝ dāpnati ī īferno agātpmīaꝫ de eo ꝙ n̄ peccauer̄t. Qd̓ nōqꝛ ẜm Augͥ. de fide ad pe. c. 2b et allegat ingr̄. 4. ſm̄aꝝ di. ij. c. j. Sit̄ illi qͥ cū xp̄o regͣbūt nl̓las ī ſe malevolūtatis reliqͥas hēbūt: ita illi qͥerūt in ſupplicō ignis et̓ni cū dyabolo ⁊ āgl̓is eiꝰ deputati nullā hēbūt vlteriꝰ reqͥeꝫ. gͦ bona vlteriꝰ ſupoterūt hr̄e volūtatem. ſꝫ pͥma depctīs ē bo volūtaſ. gͦ n̄ agēt pͥmaꝫde pctō pͣ Ber̄. ſuꝑ Can. ẜ. §. d̓i