Druckschrift 
Super sapientiam Salomonis
Einzelbild herunterladen
 

cōdempnatiua ꝓphane ꝑuerſitatis/ exemplatiua mundane felicitatis. dixerūt in inferno. fruſtra quia in īferno nulla eſt redēptio. quia ſi talia cum penitentiafeſſi fuiſſent in vitā: fuiſſet eisfeſſio fructuoſa. Talia ergo dixerūt in inferno hij qui peccauerūteja in peccato finaliter ſine penitentia deceſſetūt. Et hec dcā eoꝝ ſuntvera. Vn̄ poſita recapitulacōe ponit ꝯſeq̄nter dcōꝝ eorūdeꝫ confirmationē ſpecialiter quātum advnū articulū viꝫ de ſpe pn̄tis felicitatis quā mali habent duꝫ viuūtHuius autē ſpei vanitatem oſtendit ſpūs ſcūs qͣtuor exēpla.perat autem ſpem ſiue ꝓſperitateꝫimpioꝝ qui reputant ſe felicesſivoluptates diuicias ſine cultuibludei boniſ moribꝰ quatuor rebusmultū tranſitorijs ꝑui valorisiſividelicet flori deſiccato ſuꝑ h̓bas.ſpūme cōgregate ſuꝑ aqͥs. fumoignis memorie hoſpitiſ. dicitſic. Talia dixer̄t in inferno: hijpeccauerūt verū dixerūt. quoniamſpes impij.i. ꝓſperitas in quaſperauit: eſt tamꝙͣ lanugo que avento tollitur. Lanugo in ꝓpoſitodicitur illud qd̓ ſtat ſuper capitaquarūdaꝫ herbaꝝ flore deſiccato habet ſimilitudinē aliquoad lanam. ideo vo̓catur lanugoIſta lanugo quādo eſt ſicca ſtatīamodico vento tollitur relinqͥtextremitatem herbe quaſi caputraſum. ſicut patet ſuꝑ florē marcidum deſiccatum herbe que vocatur dens leonis ſuꝑ caput carduoꝝ. ſimillter inuenietur lanugotes vana valde tranſitoria. LaA68nugo eciā ẜm Papiā d̓r pͥma capillatio barbe. ſꝫ ſic accipitur. Secūdo ſpes impij eſt tāꝙͣ ſpuma gracilis quē a ꝓcella diſpergitur. Spuma ẜm Pritonē d̓r a ſpūo is. quia ſpūitura. ꝓicitur. Eſt eiſordes vndaꝝ. Vn̄ muſta eacōquūtur ſpūma purgātur. Et ſimilit̓ ex colliſiōe aqͣꝝ adīuiceꝫ generatur ſpuma ſtans in ſuꝑficieaque. Procella eſt repētinus ventus ſeu impetus vēti vel marinusfluctꝰ vel tempeſtas pluuie. Māifeſtum eſt autem ſpuma ꝯgregata in ſuꝑficie aque facilime diſiꝑgitur a ꝓcella. Tercio ſpes īpijſimilis eſt fumo qui ſtatim a vento diffunditur Fumꝰ: qͣnto altiuſaſcendit tanto magis deficit.to magis diffunditur dilataturtanto cicius diſſipatur In pͣs. deficientes tamꝙͣ fumꝰ deficientRuarto ſpes impij ꝓſperitas ſeculi in qua ſperat impiuſ: eſt tam memoria hoſpltis vniꝰ diei preterrūtis hoſpes qui tantū vna diemanet in domo ſtatiꝫ recedit cito traditur obliuioni apud illosqui illū receperūt ꝯtinu̓o nouorecipiūt. Aūdus eſt hoſpitatorcōtinuo nouos homines receptat receptos emittit a domo Eccī. i.Generatio preterit: generatio aduenit. terrā autem ineternū ſtatTalis hoſpitator multa facit. Primo vſum domꝰ vtenſiliū fuorūcōcedit hoſpitibus ſꝫ dominuꝫSecūdo idē ſucceſſiue vēdit diuerſis. mūdat em̄ camerā denudatvt hoſpes emat paleas. receſſerit cameram iterato denudat vteaſdē paleaſ aliuſ de nouo ematP. i.