Druckschrift 
Super sapientiam Salomonis
Einzelbild herunterladen
 

6. dampnatꝰ ſēꝑ vult iniqͥtatemquā fecit. frgo nn̄ꝙͣ penitebit.ꝓdam̄. Rd̓ ē hōinibꝰ mors h eagel̓ caſꝰ. frgo ſic̄ āgeli pꝰ caſū n̄ohabent voluntatem inuertibilē amalo cui adheſeruūt Ita homneˢpoſt mortem./ p: Sicut gracia indinat bonos ad bonū Sic peccatūſaindlinabit malos ad malum. Sedſanctiper graciam ſic inclinabūt̉al.ad bonum: ſemper placebit eoſibene feciſſe. ergo malis ſemperplacebit peccaſſe pͣp̄. magis mala erit voluntas damnatorum ininferno peccatoꝝ in mundo. Sꝫaliqui peccatores ſunt ita excecativel indurati per malum habitumpeccandi: poſſunt peītere: Sicut ſunt heretici et illi qui letanturcum malefecerint et exultanti rebꝰ peſſimiſ Prou̓b̓ .2. Ergo a mulxitto fortiori damnati non poteruntpenitere Ad oppni eſt beatus aucpaſxitguſtiꝰ de fi. ad pe. c. 26. Vbi dicit: tantū ni vita iſta ē penitenciaxifructuoſa. Malus vero in futurohabebit penitētiam de malis fuiſ:Sed indulgentiam habebit.ꝙͣ ī capitulo iſto dicit̉ impijdicent intra ſe penitētiam agēteſhijſunt quos aliqn̄ habuimꝰ.Item Ar̄. ix ethicoꝝ penitudine replent̓ praui mox enim triſtant̉ dehijs de qͥbꝰ priꝰ delectati ſūt. Ertddāpnati ſit maxime pͥui maxīepenitebunt. Ad queſtioēꝫ dicēdum penitere de peccato eſt duplex. Per ſe: vel per accidens. Perſe penitet de pcc̄o deteſtat̉ pcc̄m̄inqͣtū ē pcc̄m̄. Vel inꝙͣtuꝫ ē dei offenſiuum. Peracen̄s ve̓o penitetqͥs rōne alicuiꝰ ānexi pctō. vꝫ peēpeneſequētiſ pctm̄. Priō maliaget pͥmāꝫ. agēt. Vn̄ vellētſe pccāſſe Propt̓ dolorē quē fuſſtinēt: ꝓpt̓ iuſticiā quaꝫ aīſer̄t Ad pͥmū dd̓m velle peccaſſe amore iuſticie ē bonū. ſō aūtvelle peccaſſe ꝓpt̓ ſolā penā euitandā Ad. 2. bnͥ. vmi ē ſe loquēdo nolūt ſe peccaſſe peītēt tn̄accn̄s Ad. 3. de dam. dicēdū erit eis au̓ſio volūtatō a pctōcōmiſſo ꝓpt̓ pctm̄: ſꝫ a peā ei̓t auerſio volūtatiſ eoꝝ. Ad qrͣtū dicen ſctīs ſꝑ placebit ſe bn̄feciſſeqͥa̓ nichil ei̓t adiūctū qͣre deberetT2eis diſplice̓ Sꝫ mal̓ ei̓t peā adiūcͣꝓpt̓ quā accn̄ſ dole̓ poter̄t de peccato Ad. l: dicēd̓ ſūt a̓qͣ itamali qͥn pn̄t ī p̄nti ad pm̄aꝫ deduci vt doleāt de pccō. accn̄s: ſiniāt̉ gͣui pēa Licꝫ pn̄t deduci ad violēciā pēiteant v̓tuoſe.Hec ē coīs ſma ī hac lcōeLectio ſexageſimanona.Vſti aūt ippetuū viuet apd̓ dn̄m ē nices eoꝝcogitacō eoꝝ apd̓ altiſſimū Oꝰ decla̓tū ē qͣlit̓ reprobi ſe hēbūtīpea: on̄dit̉ qͣlit̓ iuſti ſe hēbūt īgl̓a ẜt cirͣ duo fiūt: qꝛ pͥmo deſc̓bit ſpc̄ ſc̄s ſtōꝝ t̓r̓bucōeꝫ. redit ad deſc̓bēd̓ maloꝝ p̄uicōeꝫ. Secūda ꝑs Et accipiet. Circa pͥmūduo facit. pͥmo on̄t ꝙͣtā ī p̄ntihn̄t ſecui̓tatē. ꝙͣtā ī futu̓o recipiēt felicitatē. Secunda ꝑs ī Ideoaccipiēt r̓gn̄. ꝙͣtū ad p̄m d̓t ſic Iuſaiat ⁊cͣ Viuēt inꝙͣ vita gl̓e: pͥꝰvixer̄t vitā nat̉e gͣtie ꝯſiſtit innuda viſiōe Ioh̓. 4. Hec ē vita et̄na vt ꝯgnoſcāt te ſolū verū d̓mquē miſiſti ih̓m xp̄m Viuēt ſcīP. 3.