ſathā appellauit Math̓. 16. ¶ Adſecundum de dicto Rabam. ſimil̓fuit phyneēs zelo diſcreto: petrꝰzelo impetuoſo maxima in pn̄tiamagiſtri. ſine cuius impelo nichl̓Lijj. v6debebat feciſſe. Similiter fuit ſacerdos ad quem pertinebat punicōpeccatorum in veteī lege. Et ſimiliter Mathatias qͥ trucidauit ydolatram ſuper aram Mach̓. 2. ¶ Sꝫcontra adhuc in excuſacioneꝫ petri arguitur ꝙ criſtus preceperatante: ꝙ qui non haberet gladiūvendendo. tunicaꝫ emeret gladiūEt reſponderunt ꝙ duo habuerūtin promptu Et dicit criſtus ꝙ ſuffecit. Ad iſtud reſpondet Auguſtinus 12. contra fauſtum. Vtiqꝫ domminus iuſſerat vt ferrumdiſcipuli eius ferrēt. Sed non iuſſerat vitferirent quia nec ad hucferire precepit. erant qui gladijsvti potuiſſent nec vſqꝫ tūc de emēdis gladijs preceptuꝫ dediſſetqꝛẜm Lucā: iuſſit hoc poſt cenā quado iam oportune emi non poſſentSed voluit ꝑ illud verbum oſtendere ꝙ tempꝰ ſue paſſionis īminebat. vbi gladiorū fuiſſet neceſſitas ſi ſe defēde̓ voluiſſet. ſic̄ noluit. ¶ Ad lr̄aꝫ dici p̄t ꝙ qͥdā de diſcipulis qui magis ammoſi fuer̄tſicut petrus: cum frequenter audiſſent ꝙ trādendus erat in manꝰ peccatorum: de gladijs ſibi ꝓuiderunt vt ſi forte opus eſſet magiſtrū ſuum defenderent. mō xp̄ſhoc noluit. et ideo petrus gladiopercutiens: peccauit̉. quia volūtatem domini ſui non inqͣſiuit. et iōlicet excuſetur aliquomō. videlicꝫinquātū fecit hoc ꝓpter zelū mag-ni amols quē habebat ad magiſtrum ſuū dn̄m noſtrū iheſū xp̄mtamen non excuſat̉ a toto. immoẜm doctores ipſe peccauit. Et ſicutdocet btūs Augꝰ libro p̄allegatoIſtud fuit ſignū probicatis future in petro ⁊ magni eiꝰ zeli pro eccleſia. licet zeluſ fuei̓t indiſcretuſ.Lectio 67.Ic ⁊ nos nati continuo &fiuimus eſſe. et virtutisquidem nullum ſignū vatuimus oſtendere. In malignitate autem noſtra conſumpti ſumꝰMoſita reprobacione terrene felicitatis ꝑ exempla: hic ponituradōptacio ꝑ verba plana. dicētenim mali contemplantes vitamſuam tranſactam ſine fructu ſicutvmbra q̄ euaneſcit. ſic̄ nunciusqui preceſſit. ſicut nauis tranfrtans. ⁊ ſicut auis tranſuolās. etſicut ſagitta aerē penetranſ. Sit⁊ nos nati continuo deſiuimꝰ eē.Homo enim natus ſtatim cuꝫ incipit viue̓ ec̄ īcipit mori: cuius viuere eſt a vita tranſire. Vnde Augꝰ. 13. de ciui. dei c. ix. Exquo quiſqꝫin iſto corpore moīturꝰ eſſe cepit:ſemper in eo agitur vt mors veniat. Hoc enim agit eius mutabilitas toto tempore vite huius ſi tamen vita dicenda eſt vt veniaturin mortem. Nemo quippe eſt qūieius mors poſt ānū ſit propinqͥor ꝙͣ ei ante annum fuita cras ꝙhodie. et hodie ꝙͣ heri. Et paulopoſt ꝙͣ nunc ⁊ nunc ꝙͣ paulo ante. Quoniaꝫ quicquid cras de tepore viuitur. hoc de ipſo ſpacioviuendi demitur et etiam cōtidiefit minꝰ minuſqꝫ quod r̓ſtat vta