iſto modo loquendi quo dicimuꝫquando habemus oculos clauſosſole lucente ꝙ poſſumus videre ꝙͣuis ad videndum ſolis lumen requiratur Ad octauum dicendumꝙ ſi qui ſint inter eos qui vellentcredere ſicut argumentum allegatSiue viuant: ſiue moriantur deus eos ſaluabit ꝙͣuis de deo fidemexplicatam non habent nec baptiſmum fluminis: nec ſanguīnis.Conſimiliter dicitur de quibuſdāhominibus: vbicumqꝫ terrarumcommorantibus qui bene legenature vtuntur. deus de ſalute ipſiˢprouidebit: gratiam infundet ſi nōprebuerint obicem gratie ⁊ in fine ſaluabit. Ruia deus virtutemſuam ſacramentis non alligauit.Vnde cōtedo ꝙ homo numꝙͣ damnabitur adultus atqꝫ vtens ratione. Quij error iiuncibilis excuſatſi in illum errorem incidit ſine culpa. Ad nonū ꝙ finis principal̓intentus eorum eſt ſalus ⁊ cōuerſio ad fidem. Sed finis ſecūdariusitlieſt exſtirpatio. Vnde ſi voluerintſibiſuicredere nō interficientur. Sic finisintqul ſprincipaliter ītentus medico: eſtſanare ſi poſſit pedem putriduꝫ. Etulumſecūdo ītendit ſi hoc nō poſſit: pedēiiabſcindere. Et quādo dicitur ꝙ nōuliuūſunt cōgendi ad fidem. dicenduminiproprie loquēdo nō poſſunt cogiad fidem: poſſunt tamen cogideſiſtere a blaſphemiis ⁊ alijs erroribꝰpoſſunt etiam cogi ad quaſdā diſpoſicōes preuicis fidei. Similiter cūbellatoribus debent predicatoresaſſiſtere vt ex vna parte alliciātur⁊ ex alia non. Et ſi aſſentire noluerint feriantur. Quia tactum ē reſApondendo ad tercium argumētuꝫꝙ Petrus gladium extraxit tempore paſſionis xpriſti. dubium eſ.ſe ptā ip̄e peccauerit hͦ frīenº. fInō Quia ex amore x hoc fecit. Vnde Hieromiinuſ. Petrus fecit hoc eodem mentis ardore quo ⁊ ceterā.Rabanus etiam in hoc facto comparat eū phinees. Sciebat em̄ ꝙPhinēes puniēdo ſacrilegos mercedē iuſticie ⁊ ſaterdocij perhenniſacceperat̉. Sed ad oppoſitū eſt ꝙdominus eum ſuper factō increpauit ergo peccauit. Et prete̓a nec iu­ ꝙdex fuit nec a iudice auctoītatē habuit. Ergo puniendo licet peccato38rem: errauit. Dicendum eſt ꝙ peccauit. excuſat̄ tamen ī parte propter zelum quo fecit ſicut Moyſesqui egipciuꝫ occidit Exob̓. i. Iſteenim zelauit pro domino ſuo Moiſes pro frāter ſuo. Et ides ſi Moyſes propterzelum quem habuitad fratreꝫ eſt excuſabuis ī aliquode homicidio egipcij ſine autoritate legis commiſſo multo forciꝰ Petrus quia ductus ⁊elo domini fuiquem ſciēbat eſſe deū excuſanduſeſt. Vnde Auguſtinus. ⁊ ⁊. contraFauſtum de Moyſe ⁊ Petro ī hoccaſu loquens ayt. Vterqꝫ nō deteſtabili immanitate. et non emēdabili animoſitate iuſticie regulamexceſſit/ vterqꝫ em̄ odio improbitatis aliene: ſed ille fraterno. Illedominico licet adhuc carnali amore percauit. Hec Auguſtinus. Adprimum. dicendum ꝙ amor ille fi.it carnalis. et ideo Petrum nō exculauit. Eodem enim amore motꝰdiſſuaſit xpriſto alias: ne paberet̉ꝓpter quod dominꝰ eum īcrepādo