et forſitan ex timore conͣcipiēt caaxitatem et ita conuertentur ad fidem. Item homo ꝑ peccatum peiorefficitur ꝙͣ beſtia. Sed ꝓpter bonūreipublice licet beſtias interficeregͦ et malos perētoreſ Exo. ⁊ ⁊. Maleficos non pacieris viuere. Pelias homines occidit. dauid ſaūel13. q. 4. ea. vi. co. q. o. Sciſmatici.¶ Ad rōnes in oppoſitū. Auctoritas intelligitur de morte pene eterne quam deus nō vult peccatoriabſolute Sed tantum ſub ꝯdicōeſi n̄ priteat Et iſta ſtant ſil̓. holoſortē ſuſpēdi ⁊ tn̄ volo ſortē ſuſpendi ſi ē latº dodēoº qͥ fideleſ expugnāt n̄ dn̄t eorū mortem ꝑ ſe ⁊ pͥncipaliter ⁊ directe intēdere. Sed peraccn̄s. ſecūdario ⁊ indirecte quiaprincipaliter debent velle eorumconuerſionem ad fidem. ⁊ ſecūdario eorum mortē ſi velint in eoruꝫmaliciā ꝑſeuerare ⁊ ſic ſe ꝯformabunt diuine volūtati. ¶ Ad ſecūdum ꝙ eccleſia optat ꝙ fiant iuſti ⁊ ideo pro eis orat ſed ſi nolintvult eorum maliciā abbreuiareꝯ mortem. ¶ Ad tercium. quid ēaccipere gladium exponit Augꝰ.videlicet auctoritate priuata ſineſuꝑioriſ iudicio iubente vl̓ ꝑmittēte Vnde dicit libro 2. contrianicheos ⁊ ponitur in canone ⁊3. q.2. Ille gladium. Ille īquit gladium accipit qui nulla ſuꝑiori ac legittima poteſtate vl̓ iubente l̓ cōcedente in ſanguinem alicuius armatur. dicendū a principio argumenti concedendo ꝙ deus ē ita miſericors ſicut vniꝙͣ fuit hoc eſt potens facere miſei̓cordiam et ita volens ſi homines ſe vniformiter diſponant. Et ꝙ increpauit petrumde extractione gladij fuit prope̓circumſtanciam tēporis ſue paſſionis quia tunc non fuit tempꝰvtendi armis ⁊ gladio materialivnde factum petri reprobatū nōfuit ꝓpt̓ ſb̓aꝫ facti ꝙ nullus poſſꝫgladio materiali vti iuſte. ſed ꝓpter circūſtanciaꝫ temporis. ¶Adquartum de dicto Ariſtotilis adallexandrum Noli ſanguinem etfundere. debet ſic intelligi Noli delectari in effuſione ſanguinis ficut quidaꝫ peruerſe complexionis et crudelitate aſſueti delectantur effundere ſanguinem ſiue iuſte ſiue iniuſte. Sed criſtianus debet effundere ſanguinem delectāde fine que intēdit ī effūdēdon̄ deip̄a occiſiōe ꝑ ſe. ¶ Ad qnͣtū de ill̓vbis dn̄ideūtº. 32. Aea ē vlcio⁊cͣ. Que auctoritas allegatur adHebre. i0. ſub hijs verbis. Michivnidictā ⁊ ego retribuaꝫ. dicēdūꝙ retribuit vindictam aliquandoper ſe ipſum. aliquādo ꝑ ſibi ſeruientes. ¶ Ad ſextuꝫ qn̄ arguit̓ demalo criſtiano que nullomō licꝫoccide̓ ſic̄ allegat̉. negādū ē. Patꝫ in latroībꝰ. proditoribꝰ. hereticis ⁊ ml̓tis alijs ſic̄ totadie videꝰSed verū eſt ꝙ hoc nō licet cuicuqꝫ ꝑſone. ſed mīſtris legis ⁊ auctoitate principis ſiue legis. Adſeptimum quando arguitur ꝙtales nō poſſunt credere nͥ deuſ exſua pietate ⁊c. concedendum eſtSed deus paratus eſt auferre qn̄cumqꝫ volūt ſe diſponere Et ideo iliud velamē ei̓t in eoꝝ ptāte. Illomō loquēdi qͦ dicimꝰ ꝙ hͦ poſſumꝰ. quod ꝑ amicos poſſumꝰ. et