§.In predicacionibꝰ in quibuſcūqꝫnegocijs publicis ſtatim ſuperbia ſe immiſcet. quia nni eccleſia in loco ſacro valde lucratur: qꝛ vtriuſqꝫſexus perſone in ornatu ⁊ geſtū ⁊maxime in eccleſia vbi cōtricioni⁊ humilitati ſe dare deberent oſtētacioni ⁊ ſuperbie magis ſtudentꝙ deuotioni. Nō parcit perſonē:Xpriſtūs enimſpiritus ſuperbieinuaſit Math̓. g. Angelum pͥmuꝫhominem ⁊ vnumquemqꝫ etiā ſāctum. Quia dicit Hieromimꝰ in epiſtola. difficilius a̓rogacia ꝙ aurovel geminis caremus Vnde Augꝰin epiſtola ad dyoſcorū. Viciā cetera in peccatis: ſuperbia vero in rectis factiſ timenda eſt. ne illa quelaudabiliter facta ſunt: ipſius laudis cupiditate amittantur. Idenin regula alia. Quecumqꝫ inqͥtasin malis operibus exercetur vt fiant: Superbia vero etiam in bonisoperibus inſidiat̓ vt pereāt. ¶ Tercio non parcit tempori. quanto dies ſacracior: ſicut in natal̓i: in paſca ⁊ huiuſinodi: tanto magis īfeſtat. minus tamen de die ꝙͣ de nocte. Amat eī luceꝫ qꝛ ſunt de vna patria Ambe eī venerunt de celo. Qxͣto non parcit ſtatui quin omnesinuadat Senes cū iunioribꝰ: religioſos cū ſecularibꝰ: diuites cū pauperibus: ſubiectos cū inferioribusVt̓ nō ſit qui ſe abſcondat a calore eis. et ideo mētrice dicitur. Cūbene pugnatis cū cuncta ſubactaiiiputatis. Rue mag̓ īfeſtat vincēdaſuperbia e̓ſtat. Et ideo orat p̄s. Nōitveniat michi pes ſuꝑbie a in. pec. n̄.moueat me. Ceciderunt qu operāar inquitatem expulſi ſūt: nec potuerunt ſtare. Pes ſuperbie ē affectio qua itur a deo. ⁊ manus percatoris eſt temptatio ab ītrinſeco l̓impulſio per fuggeſtiōem dyaboli vel maluꝫ exemplū proxim. Tercio ſuꝑbia eſt vicium mag̓ cautēloſum alliciendo. Facile eſt euitae̓gulam ⁊ vitare luxuriaꝫ reſpectiue.furtum: homicidium ⁊ huiuſmodigroſſa peccata. Vnde ſicut ſagittarius ſi percuſſerit beſtiam ī pede velī dorſo non eſt ſecurus de ea: ſꝫ tm̄ī corde. Ita dyabolus maximam ſecuritatem reputat habere de hoīne29quando percuſſit̉ eum ī corde ſuo ꝑſuperbiaꝫ. 4. ℟. 9 Egreſſa eſt ſagiitta ꝑ cor regis ſtatimqꝫ corruit. Iherem eb. Arrogantia tua decepit te⁊ ſuperbia cordis tui Omnis ſuperbus habet deum aduerſariuꝫ quia Eccleſiaſtici ⁊. Odibulis deo ⁊ hīnibus ſuperbia Vnde bene dicit̉metrice Actibus ⁊ verbis homo tui9 Pꝑbiaquicumqꝫ ſuperbis Hoc retine verbum frangit deus omne ſuꝑbuꝫ.Poterunt ergo impij merito querere. Quid profuit nobis ſuperbia: aut diuiciarum iactancia quidcontulit nobis. Vn̄ enim conuingunt ſuperbiam ⁊ diuicias. Ruia ſicut dicit Auguſtinus ſermonez Vermis diuiciarum eſt ſuperbiadifficile eſt vt non ſit ſuperbuſqui diues eſt Tolle ſuperbiam ⁊diuicie non nocebūt Hec Auguſtinus Quid ergo diuiciarum iactācia confert imiuſtis? Fatuus eſſetſarcinarius qui ſe iactae̓t de onere quod portat / cum inde nichil lucretur niſi dorſum excoriatuꝫ ⁊ corpus fatigatum. Et cum ipſe totoie portauerit onus ſuuꝫ portatur