ducitur ad ſtabulū et omus ſuuꝫportatur ad thalamū ⁊ ab eo elōgat̉. Sic malus diues eſt quaſi equus portans theſaurum dn̄i fuiqui eſt mundus ⁊ nichil inde ſibilucratur niſi remorſum cōſciencieet fatigacōem corꝑis ⁊ aīe in finediei id eſt vite ſue ducitur ad ſtabulū infermi ⁊ diuicie ſue reponūt̉in thalamū mundi Scri. v. Eſt alia infirmitas peſſima qua vidi ſubſole. diuicie conſeruate in maluꝫdni ſui Et paꝝ ante Vbi ſūt opeſmulte: multi et qui cōmedūt easQuid ꝓdeſt poſſeſſori: niſi ꝙ e̓natdiuicias ocul̓ ſuis. Ruis fatuusgloriaret̉ vel ſe iactaret ꝙ ſpinaꝫportaret ī pede. Spine diuicie ſūtLuc̓. 8. pes affectio cordiſ Fatuūeſt ergo de diuicijs gloriari. VVn̄Seneca epl̓a liij. Nemo ē deo dignus niſi qui opes cōtempſit quarū tamē poſſeſſionē tibi nō int̓dico ſed efficere volo vt iſtas intrepide poſſideas Tercio. fatuꝰ forꝫqui de tali re gloriaretur ⁊ ſe iactaret que leticia ⁊ ſecui̓tate priuarꝫHº autem faciunt̉ diuicie. vn̄ Seneca epl̓a 47. Terrena acquiſitalibertatem noſtram extorſerunt:hr̄i eſſemꝰ ſi iſta nr̄a non eſſent.Vn̄ idē epl̓a 4. Amniꝰ ſapientisvadit audacter cōtemptor omnium. nec ad pecuiaꝫ reſpicit/ auruꝫet argentum illis qͥbꝰ latuer̄t tenebris digniſſima n̄ eſtīat. Scitalibi poſitas eſſe diuicias ꝙ quocōgerūtur aīmū implel debere nōarcham. diuites cū ſuis oꝑibusdeſpicit hoc eſt ſub ſe poſitos reſpicit quorum nemo tam letus ēſuo ꝙͣ triſtiſ eſt alieno. Auferuntergo diuicie ab homine libertateꝫhylaritatem. et ſecuritatem quiaomniˢ diues eſt ſuſpicioſus Si videt pauperem eſtimat eſſe fureꝫSi diuitem putat eum eſſe predonem Vnde Boe. 3. de conſo. ph̓ieproſaz. Probat ꝙ diuicie nō auferunt indigentiam ſed afferuntNon auferunt triſticiam ſed ſemper ponunt hominem in quadaꝫāxietate Vnde philoſophia querit a Boeciō. Primum ergo teipſum qui paulo ante diuicijſ affluebas interrogo Inter illaſ habūdantiſſimas opes. Nunꝙͣ ne animum tuum concepta ex quadaminiuria fudit anxiētes. Boeciusreſpondit Atqui īꝙ fuiſſe melibero animo quin aliquo ſemper angerer reminiſci nequeo Et philoſophia. Nonne quia vel aberat:quod abeſſe non velles. vel adeatquod adeſſe non voluiſſes. Itaeſt inꝙͣ. dicit boecius. Ergo dicitphiloſophia huius abſenciamet huius preſenciam deſiderabaſErgo indigebas ergo diuicienōconferunt̉ ſufficienciam nec auferunt indligenciam. et tamen hocpromittere videbantur Iteruꝫ diuicie poterunt anferri inuito doīnō ergo diues indiget extrinſecꝰpetito preſidio. qūo ſuam tueaturpecuniam: et illo preſidio nō egeret niſi pecuniam poſſideret. ergodiuicie que promiſerint facere ſufficiētes: faciūt exterioribus indigentes Item Nūquid diuites eſurie̓ nequeunt. vnde Sitire nonpoſſunt. Num frigus hibernumpecunioſorum corpora non ſenciunt?. Concludit ergo mētroNnt.