nirorē Humpū.exſiccarentur ad literam: ſed moriones carnales in eo extinguerent̉vel cōced ipoteſt ꝙ appecijt dolorēſecūdo modo dictuꝫ quē poſui opꝰperfecte cōtricōis. ¶ Ad tercium loquitur de diſplicencia voluntaris.Ad quartū dicendū ꝙ dolor pͥmomodo acceptus debet eſſe maximꝰin genere. quia quantū aliqͦd placet: tantum contrarium diſplicet.Deus autem ſumme placet: ⁊ ideodebet ſumme diſplicere peccatum.Non eſt tamē neceſſe ꝙ dolor ſenfitiuus ſit maximus: ſed tantumītellectiuus. quia ſic debet homini.perratum diſplicere: ꝙ nichil plusſibi diſpliceat ⁊ ꝙ pro iuuilla re vellet peccare. Et hoc ē neceſſariuꝫ adcōrriciōeꝫ. Et pro tanto dicit̉ maximus dolor per cōꝑacionem ad alics dolores de tribꝰ creatis cauſatosAotabiliter dicit ꝙ vidētes turbabulur timore. Ca em̄ quare ꝑuerſimō nō turbant̉ eſt: qꝛ nō vident defectꝰ ſuos neqꝫ ꝑicula ſuoꝝ defectuum. Et vna ratio qͣre nō vident eſtnegligētia p̄latoꝝ ⁊ doctoꝝ Hō enii ſe nō videt niſi per ſpeculū ſibiobiectū. Prelati ⁊ doctores ſunt vl̓debēt eſſe ſpecula laycoꝝ viuendordocēdo ⁊ corripiendo. ⁊ ſi ſic eſſentpccōres ſe viderent ⁊ agerent penitentiā. Iſtud aūt ſpeculū offēſiuūeſt inſipientibꝰ: ſꝫ plaritum valdeſapientibuˢ ꝓuerbioꝝ. 9. Argueſapientē ⁊ diliget te. Et reuea̓ opꝰcaritatis maxime: eſt p̄munire hominem de ſuis defectibus modea̓teNemo enim eſt quatumcūqꝫ ſapiens qui omnes defectus ſuos vide̓poſſit. Vnde in libro quodam quiintitulatur de dictis philoſophoꝝ⁊ ſapientum. c. de dic̄ciˢ Alexandiſic narratur. Quīdatu vicedominꝰdiu fuerāt in ſeruicio Alexādri cōmoratus ⁊ numꝙͣ īcrepauerat allexandcū ad partem. Iſto ergoyno die ad ſe vocato Allexāder dicitei. Non delector inqͥt in ſeruitio tuoEt alius. Quare demine? Et Allexāder Quia homo ſum: ⁊ homines qͥnpecrent reſiſtere non poſſunt Et tuſi in tanto tempore nl̓lum mētumperpendiſti errorem nimis ignarˢingratus fuiſti. Et ſi percipiēs: occultaſti eās mei fraudator. Et conſimilis ſententia ponitur eodem libro capitulo de dictis Plōis. Plato dicit ſic Homines īquit magisex immicis ꝙ ex amicis proficuitquia dum immici errores eis īpreperant inde corriguntur. dum vereamici fui eis non annunciant errores: ſꝫ tolerant ⁊ occultant Ipſi eorum errores augmentant ⁊ continuan̄t. Vnde ſi peccatores nobisannunciantibus vel peccata ſua l̓deum pro peccatiſ punientem videtent non eſt dubiū quin ſalubriiturbarentur In Pſalmo Viderūtte aque deus viderunt te ⁊ timuirunt ⁊ turbati ſunt abiſſi Viderūtte aque gloſa id eſt populi⁊ timuexūt de peccatis ⁊ turbate ſunt ꝓpter contricionem abiſſi id eſt profundiſſimi pectatores. Lectioſexigeſimaij ſunt quos habuimus aliquādo in deriſum a inſimilitudinē īproperij Nosinſenſat vitam illorum eſtimabamus inſaniam ⁊ finem illorum ſine hōre. Quonō gͦ cōputati fūt niifilios dei a iter ſcōs ſors illoꝝ eſt.