mei excutientur. frgo talis dolorde pctīs qui mortē cordis induciteſt laudabilis. gͦ licet eſſet tātꝰnō eſt niniꝰ ꝓp de pe. diſ. 3. citopoſt principiū d̓r de penitēte Semꝑ doleat ⁊ nō ſit ꝙ ſatis doleat.ꝙͣ ad contricōeꝫ requirit̉ dolormaximꝰ. gͦ nullꝰ poteſt eſſe miinius. Aſſumptū ptꝫ qꝛ quātus eſtamor cōnuictionis ad deū tantuſdebet eſſe dolorde ſeꝑacōne Sed amor ꝯiūctionis dꝫ eſſe maximꝰ qꝛmaiordebet eſſe ꝙ amor ꝯiuīctōisanime ad corpuſ Ergo dolor debꝫeſſe maximꝰ. gͦ dolor de pctis nōpoteſt eſſe nimiꝰ. ¶ Ad oppoſitūad Rō. 1. exhibeatis corpora vrāhoſtiā viuentē deo placentē: racōnabile ſit obſequiū vr̄m Sꝫ dolorcōtritionis poteſt eſſe tantus ꝙ īterficeret penitentem. gͦ foret irracionalis. ¶ ꝙͣ virtus moralis cōſiſtit in medio ⁊ corrūpit tam ſuꝑhabundātiamꝙͣ defectuꝫ. Sed ꝯtritio eſt virtus moralis cū ſit ꝑsjjiuſticie. gͦ ꝯſiſtit in medio. ¶ Adqueſtionē dicendum ꝙ in penitēIliite eſt conſiderae̓ triplicem dolorēVnꝰ eſt eēncialis pme ⁊ eſt in volutate ipſa: viꝫ diſplicentia de peccato ꝓ qͣnto pctm̄ eſt offenſa deiEt iſta diſplicentia volūtatis ē eſſēcialiter ꝯtritio. Et quia dolor directe cauſat̉ de caritate in deū queẜm legē datam intendi nimis nōpoteſt. Iſte dolor nō poteſt eſſe nimius. Alius eſt dolor nō eſſencialis pͥme ⁊ eſt in ſenſualitate. Et epaſſio appetitus ſēſitiui. ⁊ iſte dolor cauſat̉ vno mō ex redūdantiadoloris vel diſplicētie in volūtate ꝑmodū quo vires īferiores obtemQū quapeſiā nonaꝑant in ſuis actibus ſeu viribusſay oribinferioribus. ẜm ꝙ d̓t Ariſtotiles3. de aīa. ꝙ appetitus ītellectiuusrapit aliqn̄ appetitū ſenſitiuū ſic̄ſpera ſperam. Tercio p̄t accipi dolor ī penitēte ꝓ afflictione corporali. Et iſtis duobꝰ modis poſſibileeſt ꝙ dolorpēitentis ſit nimiꝰ ẜmdoctores multos: qꝛ nō licet alicuiīferre ſibijpſi ex ītentione cauſaꝫmortis. Sed de ſecūdo dolore p̄t eēdubiū: exquo ille dolor cauſat̉ directe ⁊ naturaliter ex diſplicentiavolūtatis: cū diſplicentia ip̄a nonpoſſit eē nimia nō appae̓bit quoaliquis dolor poſſit eſſe nimius.Sꝫ de iſto tercio dolore qui cauſat̉ex afflictōne corporali conſtat ꝙpoſſit eſſe nimius Ideo videt̉ diceduꝫ ꝙ ſi penitens ex vehemētiſſiōamore ad deū tantū doleret de peccato ſuo ꝙ cauſaretur dolor ī appetitu ſenſitiuo tante ītencōis ꝙ corrumperet armoniam corporis neceſſariam ad vitam a̓ ſi īduceretmorteꝫ: non eſſet iſte dolor exceſſiuꝰ ī gene̓ mortis nec ſuꝑfluꝰ. ſꝫ vtuoſus ⁊ opus ꝑfecte pmīe: hoctamē ſuppoſito ꝙ volūtas ſic pēitentis nō ferretur ī illaꝫ paſſionēcauſādam ꝓpt̓ mortem cōſequendam ſed tantū ꝓpt̓ diſplicentiamde peccato de quo ī quē deū offendit. Et ſic legimꝰ multos ꝯmēdatos de ꝑfectione ꝯtritionis. ¶ Adprimū ꝯcludendū eſt ꝯcluſio de dolore qui eſt diſplicentia volūtatisvel de dolore ab ea naturalit̓ vel cāto a dilectione. ¶ Ad ſecūdum dedcō Anſelmi Exceſſiuus ⁊ methaphiſicus modus loquēdi eſt necappecijt ꝙ humores ſui corporisN. 11
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten