Druckschrift 
Super sapientiam Salomonis
Einzelbild herunterladen
 

mei excutientur. frgo talis dolorde pctīs qui mortē cordis induciteſt laudabilis. licet eſſet tātꝰ eſt niniꝰ ꝓp de pe. diſ. 3. citopoſt principiū d̓r de penitēte Sem doleat ſit ſatis doleat.ꝙͣ ad contricōeꝫ requirit̉ dolormaximꝰ. nullꝰ poteſt eſſe miinius. Aſſumptū ptꝫ qꝛ quātus eſtamor cōnuictionis ad deū tantuſdebet eſſe dolorde ſeꝑacōne Sed amor ꝯiūctionis dꝫ eſſe maximꝰ qꝛmaiordebet eſſe amor ꝯiuīctōisanime ad corpuſ Ergo dolor debꝫeſſe maximꝰ. dolor de pctispoteſt eſſe nimiꝰ. Ad oppoſitūad. 1. exhibeatis corpora vrāhoſtiā viuentē deo placentē: racōnabile ſit obſequiū vr̄m Sꝫ dolorcōtritionis poteſt eſſe tantus īterficeret penitentem. foret irracionalis. ꝙͣ virtus moralisſiſtit in medio corrūpit tam ſuꝑhabundātiamꝙͣ defectuꝫ. Sedtritio eſt virtus moralis ſit ꝑsjjiuſticie. ꝯſiſtit in medio. Adqueſtionē dicendum in penitēIliite eſt conſiderae̓ triplicem dolorēVnꝰ eſt eēncialis pme eſt in volutate ipſa: viꝫ diſplicentia de peccato qͣnto pctm̄ eſt offenſa deiEt iſta diſplicentia volūtatis ē eſſēcialiter ꝯtritio. Et quia dolor directe cauſat̉ de caritate in deū queẜm legē datam intendi nimispoteſt. Iſte dolor poteſt eſſe nimius. Alius eſt dolor eſſencialis pͥme eſt in ſenſualitate. Et epaſſio appetitus ſēſitiui. iſte dolor cauſat̉ vno ex redūdantiadoloris vel diſplicētie in volūtatemodū quo vires īferiores obtem quapeſiā nonaꝑant in ſuis actibus ſeu viribusſay oribinferioribus. ẜm d̓t Ariſtotiles3. de aīa. appetitus ītellectiuusrapit aliqn̄ appetitū ſenſitiuū ſic̄ſpera ſperam. Tercio p̄t accipi dolor ī penitēte afflictione corporali. Et iſtis duobꝰ modis poſſibileeſt dolorpēitentis ſit nimiꝰ ẜmdoctores multos: qꝛ licet alicuiīferre ſibijpſi ex ītentione cauſaꝫmortis. Sed de ſecūdo dolore p̄tdubiū: exquo ille dolor cauſat̉ directe naturaliter ex diſplicentiavolūtatis: diſplicentia ip̄a nonpoſſit nimia appae̓bit quoaliquis dolor poſſit eſſe nimius.Sꝫ de iſto tercio dolore qui cauſat̉ex afflictōne corporali conſtatpoſſit eſſe nimius Ideo videt̉ diceduꝫ ſi penitens ex vehemētiſſiōamore ad deū tantū doleret de peccato ſuo cauſaretur dolor ī appetitu ſenſitiuo tante ītencōis corrumperet armoniam corporis neceſſariam ad vitam ſi īduceretmorteꝫ: non eſſet iſte dolor exceſſiuꝰ ī gene̓ mortis nec ſuꝑfluꝰ. ſꝫ vtuoſus opus ꝑfecte pmīe: hoctamē ſuppoſito volūtas ſic pēitentis ferretur ī illaꝫ paſſionēcauſādam ꝓpt̓ mortem cōſequendam ſed tantū ꝓpt̓ diſplicentiamde peccato de quo ī quē deū offendit. Et ſic legimꝰ multos ꝯmēdatos de ꝑfectione ꝯtritionis. Adprimū ꝯcludendū eſt ꝯcluſio de dolore qui eſt diſplicentia volūtatisvel de dolore ab ea naturalit̓ velto a dilectione. Ad ſecūdum dedcō Anſelmi Exceſſiuus methaphiſicus modus loquēdi eſt necappecijt humores ſui corporisN. 11