Druckschrift 
Super sapientiam Salomonis
Einzelbild herunterladen
 

Idīoiuſti ſe habebunt: ſemetipſoſ fortit̉ iuſticia opponēdo. Continuatur lcīo iſta ſic Poſtꝙͣ ſpūſſanctꝰ declarauit qualit̓ iuſti ī iudicio teſtificabūtur veritatem laudabiliter. Hic on̄dit qūo reprobiin iudicio cōfitebuntur veritatemcōfuſibilit̓. ¶Et circa hoc duo facit. Nam primo ponit cōfeſſioniscauſā neceſſariam. Secūdo ſubditeuſdem cōfeſſionis multipliceꝫmateriā. Secūda ꝑs ib̓i. Hij ſuntSxvquos aliqn̄ Circa primū d̓t ſpiritus ſcūs illam tardā et inutilem eis ſaltem cōfeſſionem quāfaciēt reprobi in iudicio tria p̄cedent: quia turbabūtur. mirabuntur triſtabūtur. Et ex iſtis t̓buſcauſis coacti veritatem de ſeipſisneceſſario fatebūtur. Quantūad primū d̓t vidētes turbabūtar timore horribili. Greg̓. 2 1. mora. c. 2. Oculoſ quos culpa clauditpena aperit Sed certe in preſenticulpā claudit oculos maloruꝫ nevideant veritateꝫ. ſꝫ ſtatim in morte pena aperit oculos. iſti hoīesvidētes ſe de gloria mūdi tranſferendos ſtatim ad penā inferni merito debent turbari. nec mirū: quia horrendū eſt incidere in mannsdei viuuentis ad Heb̓. 4. tantumeſt nullam oportunitatē euadēdi vidētes cōfitebuntur illud qd̓poſtea ſubiūgetur. Secūdo mirabūtur. ſicut in lrā dicitur. hoc inſubitacōne inſperate ſalutis. Rn̄homo vehementer ſperat vnū negociū ꝓſeq̄ns negociū ſuū deficit mirat̉ de ſubitacōne negocij. ſic eſt inuiſti nullam ſpemhabent de cōualeſcētia iuſtorumpoſtꝙͣ fuerūt ab eis ſuppteſſi.merito amirari dicūtur ī ſubitacōne inſperate ſalutis. Quia de iniuſtis ſupra Sapīe. 2. nec ſperauer̄tmercedem iuſticie. Iſta autem ſalus licet eſſet īſperata a malis. tn̄fuit ſperata cotidie a bonis InpͣIn te dn̄e ſperaui cōfundatīeternum Ruia ſalus iuſtoꝝ a dn̄o ꝓtector eoꝝ in tꝑe tribulacons Tercio reprobi ante eoꝝ ꝯſcīecōfuſionem inutilem cōtriſtabūtur. Et quantū ad hoc dicit. Et preanguſtia ſpūs gemētes. Et merito: quia noluerūt anguſtiariſꝫdeliciari. Et impoſſibile eſt ſic̄ d̓tſāctus Iheroniꝰ quis a delicijsad delicias tranſeat. Ideo ibi cruciabūtur qꝛ delicate deordīatevixer̄t. Et dicēt ītra ſe penitētiāqīutilem agentes Ad heb̓. 12. Nonīuenit penitētie locū lacrimis īquiſiuiſſet eam. Et iterū addit Pre āguſtia ſpūſ gemēteſ ꝓpt̓duplice materiā gemituſ. Gemētem̄ pena quā ſuſtinebūtgloria qua ī ꝑpetuum carebuntQuia igit̉ in iſta lectōe eſt menſio de penitētia et attritione quaꝫmali homīes ſuſtinēt poſt morteꝫOccaſione huius querit̉ de ꝯtritione penitētium virtuoſe in preſēti. Et ſit hec dubitatio Vtrū dolorpenitētiſ poſſit eſſe nimiuſ. Rd̓: qꝛ dolor de pctō ꝓcedit exdeiamors quia omnis dolor fūdaturiamore. Si em̄ amaret deū mdoleret ſi offenderet. Sed amordei poteſt eſſe nimius. nec dolor de pctō pͣp Anſelmꝰ ī quadāoracōne Vtinā ſic impīguent̓ viſcera aīe mee vt medulle corporismei ex