Druckschrift 
Super sapientiam Salomonis
Einzelbild herunterladen
 

72nam multa talenta auri perditaſunt ſuo tempore/ ciuitates conbuſte quibus criſtum nullatenuſfleuiſſe legimus ſꝫ certe de amiſſione animaꝝ paucarum in ciuitatePhrl̓m legimus euꝫ fleuiſſe Luc̓.19. Videns ciuitatem fleuit ſuꝑ illam Glō. Plangit reprobos etiaꝫqui neſciunt cur plangebatur ſedexultant in rebis peſſimiſ. criſtuſigitur amat animam Sapͥ. ii. Parcis autem omnibus quonaꝫ tuaſunt domine qui amas animas.Secundo patet idem ex eiꝰ diligēti inquiſitione ſapiens enim noncurat ſi ꝑdiderit aliquid vile ſꝫ criſtus in partibus remotiſſimiſ animam perditam queſiuit diu etiaꝫquia triginta tribus annis laborioſe: quia in paupertate vilitatelabore Fingunt fabule qꝛ Orpheꝰqueſiuit vxorem ſuam vbiqꝫ neceam inuenit donec ad infernumdeſcendit ta criſtus dum animaꝫhumanam. 33. annis queſiuiſſettandem moriens deſcendit ad inferna ibi eaꝫ inuenit. pſalmiſtadomine eduxiſti ab inferno animam meani. Tertio patet idemex eiꝰ cara redemptione pro quaredimenda criſtus videns totummundum ſufficere dedit ſemetipſū. ad Cor̓. 6. Empti eſtiſ preciomagnohꝫ deꝰ aīaꝫ hūana ſibivalde p̄cioſāj cꝰ ſignū ī ſcripturad̓t deꝰ aīas cuſtodire Nobil̓ cuſtodit reſ īmediate ſibi caras vilium enim reruꝫ cuſtodia datur famulis Iſto modo temꝑalia deuſ hominibus etiam malis cuſtodienSda cōmittit amimas vero ſue ꝓp̓ecuſtodie dereliqͥt psͣ. Cuſtodit deus aīas fāctoꝝ ſuoꝝ Sapͣ. 3.Iuſtorum anime ī manu dei ſunt. ſic̄autem deus maxime caram habetanimam humanam ita omniamali homines animas ſuaſ paruipendunt/ cito mundāt ſotularesſuos ſi fedantur animaſ ſuas paꝝcurant vn̄ Augͥ. in quodā ẜmōeQuid ē velis habere malū dices. nichil oīno. vxorē. non filiū. non filiam. ẜnū. non ancillam. non tunicā. poſtremo non caligam vis habere vitam malaꝫ?rogo te prepone animam tuam calige tue. ſimile argumentū probat in de doc. xp̄iana homo malus plus diligit mortem ꝙͣ vitamqꝛ mortem vult habere bonam58vitam malam psͣ Qui diligit iniquitatem odit animam ſuam denumero autem hoīm ꝑu̓ſoruialiqͥ aīas ſuas vendūt. aliqͥ ꝑdūt.aliqͥ īpignorāt. aliqͥ nichilo dātVendūt cupidi pro diuicijs hꝰvite exponunt ſe rapīs furtis periurijs falſis mercacōnibus ſymonijs hmōi ẜcr̄ī.. ē imquiuſ amae̓ pecunia Hic venalē animaꝫ ſuā hꝫ. ſcd̓o ſūt aliqͥ aīam ſuamꝑdūt fūt ocioſi negligent̓ viuētes accidioſi ad opꝰ bonuꝫ curātes vna dies vadat alia ſuccedat fcc̄ī. 23. Eſt ꝑdatniā ſuaꝫ ꝯfuſiōe ⁊ercō ſūt aliqͥaīaꝫ ſuā īpignorāt Ille īpignorat rem ſuā intēdit alienae̓ domium ſꝑ ſꝫ tm̄ ad tꝑs aliēat advſum. Et quid faciunt iſtis demones? quaſi eoruꝫ feneratores dateis ad tēpus mutuo quicquid voſunt dignitates diuicias voluṗtates tadeꝫ ſeneſcunt fiūt debiles