Druckschrift 
Super sapientiam Salomonis
Einzelbild herunterladen
 

ſoluere non poſſunt quia vitamcōſuetam dimittere nequiūt ⁊ ſicfinaliter pignus perdūt licet tam̄illd̓ quādo impignorae̓ īcipiuntperdere non ꝓponant Aſt tamennotandū ꝙ duo genera hominuꝫanimas ſuas īpignorant ſed diu̓ſimode quia aliqui vicioſe pro voluptatibus huiꝰ vite de quibusdictū eſt Aliqui virtuoſe vt ſuntprelati ⁊ curati qui animas ſuasobligant pro aīabus ſubditoruꝫquorum vnicuiqꝫ dicitur cum cua̓ſibi cōmittitur illud ⁊. Reg̓. 2. Cūſtodi virum iſtum demonſtratoſuo ſubdito qui ſi lapſus fuerit erit anima tua pro anima illius.Quarto ſunt aliqui qui animasſuas pro nichilo dant et ſunt ſpecialiter inuidi ⁊ iracūdi nam cupidus recipit diuicias. lubricus voiuptates. ſuperbꝰ ⁊ ambicioſꝰ hōres. guloſus cibum et potum. ſediſti miſeri nichil rapiūt delectabile ſꝫ amaritudine ⁊ dolorem ⁊ ideoaīas ſuaſ gratiˢ dant dyabolo. dequoꝝ qͦlibet vei̓ficatur illd̓ Iudic̓.ix. aīaꝫ ſua dedit ꝑicul̓. Lcō. 13Opuli autem videntes ⁊nō ītelligentes nec ponētes in precordijs talia qͦmam gratia dei ⁊ miſericordia ī ſāctos eius ⁊ reſpectus in electos illius. dina ꝓmiſſio ⁊ ꝓuida electorum ſuorum gub̓nacō a malishominibus multiplicit̓ iudicaturSolent autem ſpecialiter argueredeum de īiuſticiā homines ſeculares de eo ꝙ iuſtos ī preſenti ꝑmittit affligi et confuſibiliter occidi.Iniuſtos vero delicate ⁊ diu ꝑmitlit viuere in īiquitate Iſtd̓ mirabile ꝙ videlicet deuſ in preſēti mālos proſperari facit ꝑmittit et bonos contempni ⁊ cōfundi intātūmouit tā ph̓os ꝙͣ poetas ꝙ qͥdānegauerunt deum habere prouidenciam ⁊ curam de rebus infeloribus ⁊ omnia iſta inferiorā dixerunt ꝑ fortunam ⁊ caſum irracōnabiliter agitat. In quorum ꝑſona exclamat Boeciuſ pͥmo de conſola. metro 7. O ſtelliferi cōditororbis Vbi conſeqͣnter cōquei̓turet clamat dicens. Et q̄rens rationem a ph̓ia. quae̓ deus motis corporum celeſtium ſolis lune ⁊ fiderum ita vniformiter regulat ꝙ ōnia certa lege continentur ⁊ eodeꝫmodo arbores fructus ⁊ ſeminaqueqꝫ naſcuntur in terra. Quare īquit ſoli homines videntur a diuina prouidencia ſeq̄ſtrariet fortune cōmitti ad r̓gendū Qd̓ ex h ocpatere videtur qͥa iniuſti iuſtis dominantur ⁊ reprobi v̓tu̓oſis Iſtūaūt errorē ſecuti ſūt iniuſti cōtraqͦs ſpūs ſcūs arguit in hoc libroq Nullā aliaꝫ vitaꝫ ſꝑantes niſiiſtā pn̄tē. Illos iudicauer̄t cōfūdiꝓ ſēꝑ: qͦs ī pn̄ti vider̄t ꝑſecucōibꝫmaloꝝ att̓toſ. Iſti gͦ cōi dubitatiōi rn̄dꝫ ſpūs ſcūſ in hodierna lcōeon̄des ꝙͣ ꝓcedit ex ignorātia hyīꝫnō ex imuſticiā dei regētis. Et cōſiſtit rn̄ſio ī iſto ꝙ deꝰ ꝑmittit ſcōsſuos affligi ad tēpꝰ imuſte vt promei̓to pacie gloloſiꝰ coronēt̉ ipelpetuū ⁊ qꝛ iſta t̓mūea̓cōeꝫ futuraꝫmali n̄ ītelligūt iō dinū ꝯtrͣ elcōſſuos e̓gimē t̓p̄hēdūt duo gͦ fiūtilcōe iſta ſā pͥº r̓ ꝓbat̉ r̓ꝓboꝝ ibnorātia. 2º decla̓t̉ dina iuſtitia ī qͥhīa. dic̄ gͦ pͥº ſic. ppl̓i āt vidēteſ ac