dqſenſus hominis. loco canoꝝ ⁊ ꝓſenectute cōputant̉. qꝛ ſicut dicitgloſa Ille bene canꝰ eſt qui eſt bene ſēſatus Et bene ꝑ canoꝫ ſenſuſſapientia deſigͣtur. ſicut em̄ deficienti naturali calore corporis creſcūt cani capitiſ. ita defeciēte intentione vicioꝝ vel ſaltem frigeſcētecaneſcūt ſēſus mentis Ecr̄i. 21. ꝙſpecioſum caniciei indicium. ⁊ pͥſbiteris agnoſcere cōſilium: ꝙͣ ſpecioſa veteranis ſapiētia ⁊ glorioſus intellcus ⁊ conſiliū. Vn̄ Ariſtotiles .A. phiſicoꝝ. Neqꝫ em̄ infātes poſſūt addiſcere. neqꝫ iudicatſimiliter ſenibus. quia in pueriſhabūdant humores turbacōes⁊ motus. ſicut ibidē dicit̉ ꝯmentator ꝯmēto. 2. ¶ Secūdum videlicꝫmundiciā carnis tāgit cū dicit. Etas ſenectutis vitā immaculata qͣſi diceret Ille eſt bn̄ ſenex qui eſtſine macula peccati. ꝓpt̓ iſta duomētis ſapiētiam ⁊ carnis mūdicicit tlmūamdcum eſt danieli a toto ppl̓oipiIiiſrahel dan̄. 13 Veni ſede ī medionoſtrū ⁊ indica nobis quia deusdedit tibi honorē ſenectutis. ⁊ ibinarrat hiſtoriā quo duos ſenesiudices de falſa cōdempnatiōe ſuſanne cōfudit cum eſſet iuuenis⁊ quaſi puer etate. Vn̄ ibidem pꝰmittitur. Suſcitauit deus ſpm̄ pͥueri uuimoris.Overit̓ circa hanc litteraꝫ. Vtꝝmalus ſenex poſſit ī articulo mortis vtiliter penitere. ¶ Videt̉ ꝙ nōqꝛ omnis qui verepēitet dimittitpeccata. ſꝫ tal̓ nō dimittit peccataſꝫ a pctīs dimittitur. gͦ vere nō pēitet. mior pꝫ ꝑ augͥ. in ẜmo. quodāde penitentia. ⁊ allegatur 4. ſētentiaꝝ. diſ. 20. c. i. Si vis penitentiaꝫagere qn̄ peccare nō poteſ: pctā tedimittūr: nō tū illa. Fpp̄ de nullopenitente vtiliter eſt dubiū quinſaluabit̉ ſꝫ de penitēte in extremiſdubitat augꝰ. in ẜmone predcōloquenſ de tali. Si ſecurus hinc exierit ego neſcio: pm̄am dare poſſumꝰ: ſecuritatē n̄o. Nūquid dicoꝯdempnabit̉? rpp nullꝰ qui penitet: timore ⁊ neceſſitate ductuſpenitet vtilit̓. ſꝫ talis videtur ſic pēitere. Vn̄ Augꝰ Nemo expectet neceſſitatem qn̄ iā peccare nō poteſtArbitrij em̄ libertatem q̄rit deusnō neceſſitatē. rgo talis nō penitet vtiliter. ꝙͣ ſiullꝰ vere penitꝫnͥ cum ꝓpoſito ſatiſfaciendi. ſꝫ tal̓ſqui ſcit ſe moriturū: ſcit ꝙ nō pōtſatiſfacere. gͦ hoc nō ꝓpōnit. Ergoinutiliter penitet. St cōfirmari qꝛẜm canō. tali n̄ ē pmīa imponēdaſed ignoſcenda. 26. q. 7. Ab infirīnoteſtēꝯomis. Et 4. Smaꝝ d̓. 20. c. 2 Fpͣp Erci. 24. Viuus ⁊ ſanus cōfiteberisdn̄o. gͦ ſicut pma nō valet nͥ in vita. ita nec videtur valere nͥ in ſanitate. ¶ Ad oppoſitū arguitur: ꝙdiu in homine manꝫ poteſtas peccandi: manet ⁊ poteſtas penitēdiſꝫ poteſtas peccandi manet in homine vſqꝫ ad mortē ꝙͣ diu eſt liberi arbitrij. gͦ ⁊cͣ. ¶ ꝙͣ latro ī finepenitens inuenit mīam Luce. ⁊⁊¶ Ad queſtioneꝫ dicēdum ꝙ adpͥmam vtilem duo facuūt: dolor d̓pteritis ⁊ ꝓpoſitum cauendi de futuris. ⁊ quia quilibet hn̄s vſū racionis quantucumqꝫ peccauerit⁊ quātuncūqꝫ ſero: poteſt habereiſta duo. ⁊ ideo ꝯcedendum eſt ꝙpͥma quantumcūqꝫ ſero vtil̓ eſſeL. i.