Druckschrift 
Super sapientiam Salomonis
Einzelbild herunterladen
 

poteſt licet de ea confidere ſuꝑͣ modum ſit ꝑiculoſum vn̄ ad qͥonemdicendū malus ſenex p̄t in articulo mortis vtilit̓ penitere licet haccidit valde raro. Penitentie enītaliū qn̄qꝫ timore pene proceduntnon amoe̓ iuſtitie ſicut de anthiocho dicitur Aacha. ſecūdo capitulo nono Orabat autem ſceleſtusdominum a quo non erat miſericordiam conſecuturus. Ad primum ergo dicendū pcc̄a dimittunt hoīem qnͣtū ad effectum qn̄ſit īpotens corꝑe non tn̄ hoīem dimittūt qnͣtum ad affen ideo adhuc eſt ī ſua ptāte affectū peccandi dimittere. Ad ſecūdū Augͥ.non dubitat quin ſera pͥm̄a ſit vtilis ſi ſit vera: ſꝫ dubitat an ſit vera p̄cedens ab amore iuſtitie an atimore pene Vnde in psͣ. votur ſera pͥma ſacrificium veſpunumſi ſit vera ſufficit ad ſalutem. Adterciū contingit pͥmaꝫ fieri a tali libere qnͣtum ad effectū peccandi vt dictum eſt. Ad qͣrtum dicen talis hꝫ ꝓpoſitum ſatiſfaciēdi ſub condicōne ſi poſſet / ad hocſufficit d̓ine mīe. qꝛ ſi homo velletfacere qd̓ in ſe eſt ad pm̄am deusfaciet qd̓ in ſe eſt ad mīam Et ido̓licet pͥma non ſit imponēda abſolute ſꝫ innoteſcenda ẜm canones.t̓n̄ eſtimo vtilis eſt eis pnīamcertaꝫ imponere ſub cōdicōe ſi conualeſcat qꝛ freqn̄ter de ꝑicul̓ maximis hoīes euaſerūt ad vitaꝫ. AdQuītuꝫ de eccleſiaſtico dd̓m cōfiteri in vita eſt neceſſitaſ qꝛ eccī. 17.xEtAnte mortem confiteri dn̄o qͣi nlperit confeſſio: ſed confiteri in ſaīcate eſt ſecuritatis vn̄ primum cadit ſub precepto. ſecūdū ſub cͣſilio eſt ſil̓e de vita ſaītateSenectus ei venerabilis Notandum eſt circa ſenectutē bona ipEit ſa eſt diligēter venerāda vij ſicutmedicamē īcontinētie ſic̄ moderāmen inſolētie ſic̄ examē exꝑientie ſic̄ libamē pnīe. Primo ē bonaſenectꝰ ī ſcīs ſenibꝰ veneranda ſic̄medicamē incōtinentie vn̄ Seneī epl̓a quadam Gratiaſ ago ſenectute quicꝙͣ debebaꝫ nolle poſſum Ceſſare enim debet in ſenectute quicqͥd voluptatis qͥcquid laſciuie quicqͥd illecebre placuit in iuuentute Vnde Seneca ſecundo declamacionū declamatione ſextaAdoleſcēs luxurioſus peccat ſenexinſanit Vnde Tulius de ſenectuteO preclarum munus ſenectutis ſiquidem aufert nobis qd̓ eſt īadoleſcentia vicioſiſſimum .ſ. libidine.corꝑis In ꝯmendacōeꝫ ſenectutisd̓t Ambroſius ad Valentinum.Erubeſcat ſenectus que ſe emēdare non poteſt. enim caniciesmendata eſt annorum: ſꝫ morumItem Ambroſius ī Exameronūbro primo. Senectus inquit eſt ībonis moribꝰ dulcior in cōcilijs vtiliorā conſtātia ſubueniēdi moreꝫꝑacior ad r̓primēdas libidīes fortior ip̄a qͦꝫ īfirmitas corꝑis ſobrietas eſt mētis Sꝫ caueat ſibi ſenes tempore iuuenes v̓tute illd̓qd̓ in ꝯmendacionem ſenectutiſdicit Ambroſius vbi ſupra. Sūtenim quidaꝫ ſenes ita malehabituati in voluptatibus dolent vtvidetur non ſunt vt ſolebantad voluptatem potentes delectatur audire etiam et confabular