Lo⁊ ſe valde ml̓ta vidēt̓. tn̄ ī ꝯꝑacōne illoruꝫ valde pauca ad Ro. s.Nō ſūt ꝯdigne paſſiōes hꝰ tꝑisad futurā gl̓aꝫ qͥ r̓uelabit̉ ī nob̓.Tercia atitheẜ ē tal̓ deꝰ tēptatſāctos ī preſēti. ſꝫ nō ad eoꝝ d̓t̓mētum ⁊ eiectionē. ſed ad eorum emolimētum ⁊ promocionē. n̄dicit ꝙ deus temptauit illos ⁊ inuenit dignos ſe id ē ſua ſocietate⁊ dilectōe. Et notandū ꝙ difficile ⁊ virtuoſum ē ꝙ homo fiat dignu̓s deo. Ad hoc enim requiriturAꝑfectus mundi ꝯtēptus Vn̄ xp̄ſdixit Math̓. io. Qui amat patreꝫvel matrem plus ꝙͣ me non eſtme dignus. ⁊ qui amat filiū vel filiam plus ꝙͣ me nō eſt me dignꝰ⁊ qui non accipit crucem ſuam etſeqͥtur me n̄ eſt me dignꝰ ergo qͥcumqꝫ vult dignꝰ eſſe xp̄o oportꝫ3.ꝙ ſeipſum det pro xp̄o. Huius demonſtracio eſt. quia demōſtratoqͦcūqꝫ hoīe ꝯtigit ſic ā̓gue̓ a̓ iſte diligit xp̄ꝫ plꝰ ꝙͣ filior ⁊ filias ⁊ ſeipſū l̓ n̄. Si nō. n̄ ē dignꝰ xp̄o. Si ſicdat ſe ꝓ xp̄o. qꝛ qͣ n̄ accipit cruceꝫ⁊ ſequit̉ xp̄m non eſt eo dignuſ.CG.Notandū ꝙ temptare impropriecōuenit deo quia temptare eſt ali2bquid exꝑiri ut habeat eiuſ cognicionem ſicut homo temptat vniū⁊ magiſter diſcipulū. Aliter dicit̉temptae̓ exꝑiri alique cū intencōne manifeſtandi cōdiciones eiusalijs. Primo modo deus temptarenō poteſt. Sed Scd̓o mō Vnde Geneẜ. 2. Temptauit deus Abr̄hāTercio mō dicit̉ temptare callideaccipere exꝑientiaꝫ alicꝰ hominiscū intencōne decipiendi. ⁊ ſic ꝓpriē cōuenit dyabolo ⁊ nullomōdodeo. qꝛ Ia. pͥº dicit̉ Nemo cū temꝑtatur dicat Quia a deo temptordeus em̄ intemptator eſt malorū Ipſe enim neminem temptat.Glo. deus temptat nō ſeducendoad malū. ſꝫ exercendo ad meriturAliter poteſt expoī ſic. deus temptat illos ⁊ temptari ꝑmiſit. E Ec Collnotanduꝫ ꝙ deus electos ſuos tēpſtari ꝑmittit ſpecialiter ꝓpter tria.Primo ad exercēdū noſtre nature ꝓbitatē qui habemus vſum liberi arbitrij ꝑ gͣtiam informati ſivelimus. Si rex dediſſet arma ⁊ cquū nobiliſſimū a̓cui militi. ille ꝓbiter ⁊ viriliter ī bello ꝓ honore regis ſe exponeret ⁊ amore. rex nonīmelto eum acciꝑet. Xp̄uſ rex dedit nobis arma liberi arbitrij cuꝫequo corꝑis noſtri ⁊ ſunt quaſi ſimilia armis dei qꝛ ad ymagine ⁊ſil̓itudinē ſuā fecit hoīeꝫ Gen̄. pͥ.⁊ ad Heb̓. 6. Induite vos armaturam dei ut poſſitis e̓ſiſtere aduerſꝰ īſidiaſ dÿboli. gͦ nos ꝓ hōre r̓gisnr̄i nos vilr̓ exponamꝰ / alioqnͥ noſmetip̄os decipiꝰ ⁊ dapnaꝰ Iob. 7.Tēptacō ē vitā hoīſ fūr t̓rā. ſic deꝰtēptauit Abrͣha d̓ īmolacōne filijſui vnigeīti Gen̄. ⁊ ⁊. Sic ec̄ oēs ſuo aīcos tēptal ꝑmittit Tobie. 12.uia acceptꝰ ea̓ſ deo ncc̄e fuit utdeꝰ tēptarꝫ te. Cōſtātinꝰ īꝑatorvoluit ꝓbae̓ qͥ de faīlia ſua eēnt virixp̄iai ⁊ fideles ⁊cͣ. Ita xp̄ſ ꝑmittitviroſ catholicoſ a mūdo tēptai̓ etq̄ mūdanā gl̓aꝫ q̄ ē qͣi ydolū adocat d̓ ſuo expellit ẜuiº. qꝛ nemo p̄tduobꝫ dn̄iſ ẜuie̓. qͥ ydolū adorarecontempnit in ſuo r̓tinet famulatu. Et omnis criſto ſeruiens neceſſal̓o habꝫ tēptai ꝓpt̓ qd̓ ſigͣnt