2aūt nosin manibus ſuis ſcripſitita ꝙ n̄ p̄t nr̄m obliuiſciyſaīe 4oNūꝙͣ p̄t mulier obliuiſci infantēſuum vt̓ nō miſereatur filio vteri6ſui ? ⁊ ſi illa oblita fuerit ego tam̄non obliuiſcar tui Ece in maībꝰtuis deſcripſite. ſed tamen alit̓ habet animas iuſtorum et aliter aīmas peccatorū/ quando em̄ ita eſtaꝙ aliquis eſt dominꝰ alicꝰ manerij ⁊ dimittit illud in aliena cuſtodia ita ꝙ alij ad certum terminūcapiunt fructum illius. dicimꝰ ꝙlicet maneriū ſit talis domini nontamen eſt in manu ſua. ſed tūc ꝓprie quando inhabitat ⁊ recipitfructum et vſum tunc dicimꝰ eēin manu ſua Aodo dominus bn̄ ēdominꝰ peccatorū et tamen noninhabitat eos per gratiaꝫ. nec recipit fructꝰ ab eis. et ideo nō aīmeiſtu inpeccatorum ſed anime iuſtorū inmanū dei ſunt. Lco 32.T ſi coraꝫ hominibꝰ tormēta paſſi ſūt ſpes illorūīmortalitate plena eſt inpaucis vexati. in multis bene diſponenturQuoniā deus tēptauit illos et inueīt illos dignos ſe Pꝰꝙͣ ſpūs ſanctꝰ declarauit quid iuſti hoīes percipient in futuro eternaliter Hic cōſeq̄nt̓ on̄t quid ſuſtinent in preſēti temꝑaliter. ⁊ qꝛpene quas ſuſtinent et pͥmma q̄ſupercipient ſunt contraria ideo faciens quādaꝫ cōꝑacō em̄ vtitur qͥdam colore rethorico qui diciturantiteſis. Quaſi cōtrapoſitio vl̓ āthiton vel contencio ẜꝫ Tuliū .rethorice ſue et eſt figurā tal̓ qn̄aliquis in locucione cōtrai̓a contrarijs contraponit ſicut facit Apoſtolꝰ ad Cor̓. vi. ꝑ īfamiaꝫ ⁊ bonam famā a dextris et a ſinſtriset Ecc̄i. 37. Contra bonum malū ⁊cōtra vitam mors. Sic contrͣ virūiuſtū peccator Iſto gn̓ē eloquētie vtitur ſpūs ſanctꝰ in iſto textuoſtēdenſ ꝙ illa que ſancti paciūt̓ in preſēti nō ſūt eqͣlia illis queꝑcipiūt in futuro ꝓ p̄imo Et pōnūt̉ tres antitheſes cōſeqͥn̄t Sāctiem̄ in preſēti tribulant̓. vexantur.⁊ temptant̓. tribulant̓ ī peis. vexant̓ ī verbis. et temptant̓ ī dimsꝓmiſſioībꝰ Sed cōtra Tribulacōnes penaꝝ habent ſpem īmortalitatis. Contra vexacōeꝫ cōtuniēliarum habent ſpem eterne trāqͥlSlitatis. Et ꝯtra diuinā tēptationēhabēt precipue dignitateꝫ dicitergo primo ponens primā ꝯtrai̓etatem ẜt ſi corā hominibꝰ torm̄ta paſſi ſūt. Cora hoībꝫ q̄ tm̄ exteriora vident p. Reg̓. xvi. Hō vidꝫea que parent. Tormēta paſſi ſūtin corpore ſuſtinēdo. ſpes illorū immortalitate plena ē. hoc dictu ſperauerūt a dn̄o ꝓ ſuauiſtitiā p̄miari et illa ſpes eſt plena et nō vacua ſicut malorum de qͣ īfra ī iſtocapl̓o. vacua ſpeſ illoꝝ vn̄ ſpeſ illoꝝ n̄ ꝯfūdit ad Rō. . Scd̓a antitheſis ē talis ſancti ſūt ī preſētivexati v̓bis ꝯtumelijs ⁊ imrijſ tn̄hec ſūt pauca ī reſpcū illoꝝ q̄ adſuā bt̄ītudīeꝫ aggregabūt̉. qꝛ ẜmBoeciū bt̄ītudo ē ſtatꝰ oīꝫ bōruꝫaggregacōe ꝑfr̄s. Et iō dic̄. ī paucis vexati ī ml̓tis bn̄ diſponetur.Ml̓tu ⁊ paucū ſic̄ iigͣnū ⁊ ꝑuū ſūtr̓ltīa ſic̄ pꝫ ī pnͣtis c. d̓ ꝙͣtitate Vn̄ſi illa q̄ patimurī pn̄ti ꝯꝑent̉ ad ea q̄ dabūtur ī futuro pro mercedeG. 5