Druckschrift 
Super sapientiam Salomonis
Einzelbild herunterladen
 

XxItemptauit. ſicut patꝫ Gen̄. 3. Homo aūt habēſ preceptū. ſi peccaret moreret̉. peccauit peccatuꝫtoto ſuo generi conquiſiuit. qꝛ ſb̓illa lege ꝓhibitionem acceperatligni vetiti Secūdo de morte ſpūaliqͣre anime ad iufernadeſcenduntHec eſt cauſa imitatio videlicꝫ dyaboli in peccando. Vn̄ qui non peccant non ſunt obnoxij mortis. Ethec eſt ſentētia textus licet ſit plenꝰ dubitationibꝰQveritur tamen vtruꝫ corpꝰ pͥmihominis fuiſſet īcorruptibile: dato ī ſtatu īnocentie perſtitiſſet.et videt̉ non. qꝛ omne cōpoſitū ex contrarijs eſt de neceſſitate materie corruptibile ij. phiſi.ſꝫ corpꝰ hominis ī ſtatu īnocentiefuit compoſitū ex contrarijſ ſicutnūc eſt eiuſdē ſpecici omnia ī ſtatu inocētie nutritio gn̓afaptio augmentatio. ꝯn̄s deperditio nature. qꝛ alias fuiſſꝫ neceſſe adā ſalteꝫ cōmediſſet. qͥafuit creatus ī ſufficiēti qͣntitate etideo fruſtra cōmediſſet. nec ꝓpternutritionem generationeꝫ inparuulis eſſe cōſtat ꝓpter ſolidationē maſſe corporee vel carnis īdiguiſſent nutrim̄to qꝛ deꝑditione nutritione augniētatiōeac generacōe. ergo habuiſſentcorpora corruptibilia: qd̓ eſt ꝓpoſitum. ꝙͣ ponamꝰ gladiꝰ velſecuris bono impetu attigiſſetcollum vniꝰ in ſtatu innocētie certum eſt habuiſſet corpoa̓ molliora ꝙͣ ſit ferrū: ſi fuiſſet caro vnita carne. ergo collū ceſſiſſet. qꝛnaturalit̓ molle cedit duro. maxime duro acute figure. ⁊cͣ.potuit vnꝰ aliū occidiſſe. vel potuit a beſtia a caſu fuiſſe occiſuſphec eſt diffinitio hominiſſit animal racionale morle. 8. metha. ſꝫ in ſtatu innocentie fuiſſet vniuoce. ⁊cͣ. p calor naturalis agit in humidū radicaletinue illud humidum p̄treſtaurare deperditum ſicut fuit/ velita purū. per admixtiouē hūidinutrimēti aliqn̄ deficiet naturaliter. cum tūc fuiſſet deꝑditio hufmidi radicalis fuiſſet finaliter cor Ad oppoſitū eſt apl̓s ad Ro̓. 6Stipendiū peccati morſ. ſipeccaſſet mortuꝰ non fuiſſet pͣppena precedit culpā. an̄ pec6catum fuiſſet mors. igit̉ ⁊c̄.Ad queſtionē dicēduꝫ ſic. Primo tamē notanda ſunt duo Pri eſt immortalitatem habuiſſet a natura ſed a d̓ina gͣciaqꝛ ẜm dyoni. de d̓inis nomībus.c. 4. Naturalia em̄ data demōibꝰ perierunt ꝓpter peccatū. Et ſimiliter mortale eſt dr̄a eſſencial̓ hominis vt argutū eſt. Secūdumeſt homini fuiſſet ex ſpecialicia cōditoris immortalitas corporis cōceſſa. Cuius racio qꝛ homofuiſſet ordinatus ad fine ſupͣ naturā ſuā corporeā. decuit in ipſa inſtitutione aliquid ſibi eſſetcollatū ſupͣ facultatem principio naturaliū. que ſunt anima etcorpus Habuit animā do gͣcie ſupernaturalis qͣn̄diuordinē obedientie ſeruaret ad deūcorpus viuificare poſſet in ꝑpetuum. ideo corpus hominis ſi peccaſſet corruptū fuiſſꝫ dehoc vide ſanctū thomaꝫ. 2. ſm̄aꝝ.G. i.