XxItemptauit. ſicut patꝫ Gen̄. 3. Homo aūt habēſ preceptū. ⁊ ꝙ ſi peccaret moreret̉. peccauit ⁊ peccatuꝫtoto ſuo generi conquiſiuit. qꝛ ſb̓illa lege ꝓhibitionem acceperatligni vetiti Secūdo de morte ſpūaliqͣre anime ad iufernadeſcenduntHec eſt cauſa imitatio videlicꝫ dyaboli in peccando. Vn̄ qui non peccant non ſunt obnoxij mortis. Ethec eſt ſentētia textus licet ſit plenꝰ dubitationibꝰQveritur tamen vtruꝫ corpꝰ pͥmihominis fuiſſet īcorruptibile: dato ꝙ ī ſtatu īnocentie perſtitiſſet.et videt̉ ꝙ non. qꝛ omne cōpoſitū ex contrarijs eſt de neceſſitate materie corruptibile ij. phiſi.ſꝫ corpꝰ hominis ī ſtatu īnocentiefuit compoſitū ex contrarijſ ſicutnūc eſt ⁊ eiuſdē ſpecici ꝑ omniapͣ ī ſtatu inocētie nutritio gn̓afaptio ⁊ augmentatio. ⁊ ꝑ ꝯn̄s deperditio nature. qꝛ alias nō fuiſſꝫ neceſſe ꝙ adā ſalteꝫ cōmediſſet. qͥafuit creatus ī ſufficiēti qͣntitate etideo fruſtra cōmediſſet. nec ꝓpternutritionem ⁊ generationeꝫ q̄ inparuulis eſſe cōſtat ꝓpter ſolidationē maſſe corporee vel carnis īdiguiſſent nutrim̄to qꝛ ꝓ deꝑditione nutritione ⁊ augniētatiōeac generacōe. ergo habuiſſentcorpora corruptibilia: qd̓ eſt ꝓpoſitum. ¶ ꝙͣ ponamꝰ ꝙ gladiꝰ velſecuris cū bono impetu attigiſſetcollum vniꝰ in ſtatu innocētie certum eſt ꝙ habuiſſet corpoa̓ molliora ꝙͣ ſit ferrū: ſi fuiſſet caro vnita cū carne. ergo collū ceſſiſſet. qꝛnaturalit̓ molle cedit duro. ⁊ maxime duro acute figure. gͦ ⁊cͣ. ⁊ tēpotuit vnꝰ aliū occidiſſe. vel hō potuit a beſtia l̓ a caſu fuiſſe occiſuſphec eſt diffinitio hominiſ ꝙſit animal racionale morle. 8. metha. ſꝫ in ſtatu innocentie fuiſſethō vniuoce. gͦ ⁊cͣ. ¶ p calor naturalis agit in humidū radicale cōtinue ⁊ illud humidum nō p̄treſtaurare deperditum ſicut fuit/ velita purū. gͦ per admixtiouē hūidinutrimēti aliqn̄ deficiet naturaliter. gͦ cum tūc fuiſſet deꝑditio hufmidi radicalis fuiſſet finaliter cor¶ Ad oppoſitū eſt apl̓s ad Ro̓. 6Stipendiū peccati morſ. gͦ ſi hō nōpeccaſſet mortuꝰ non fuiſſet pͣppena nō precedit culpā. gͦ an̄ pec6catum nō fuiſſet mors. igit̉ ⁊c̄.Ad queſtionē dicēduꝫ ꝙ ſic. Primo tamē notanda ſunt duo Primū eſt ꝙ immortalitatem nō habuiſſet a natura ſed a d̓ina gͣciaqꝛ ẜm dyoni. de d̓inis nomībus.c. 4. Naturalia em̄ data demōibꝰnō perierunt ꝓpter peccatū. Et ſimiliter mortale eſt dr̄a eſſencial̓ hominis vt argutū eſt. ¶ Secūdumeſt ꝙ homini fuiſſet ex ſpeciali gͣcia cōditoris immortalitas corporis cōceſſa. Cuius racio qꝛ homofuiſſet ordinatus ad fine ſupͣ naturā ſuā corporeā. gͦ decuit ꝙ in ipſa inſtitutione aliquid ſibi eſſetcollatū ſupͣ facultatem principiorū naturaliū. que ſunt anima etcorpus ¶ Habuit gͦ animā ꝑ donū gͣcie ſupernaturalis ꝙ qͣn̄diuordinē obedientie ſeruaret ad deūcorpus viuificare poſſet in ꝑpetuum. ⁊ ideo corpus hominis ſi hōnō peccaſſet corruptū nō fuiſſꝫ dehoc vide ſanctū thomaꝫ. 2. ſm̄aꝝ.G. i.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten