d̓. 19. Terͣº ſciēdū ꝙ īrebi corꝑalibꝰ qͣdruplex modꝰ īuenit̉ Vnꝰtor i2 pē gn̓al̓ ꝙ viꝫ oīs res habēt ſue duracōiſ ꝑyodū ſicut dicit̉ 3. d̓ generacione. Secundus eſt propter pdominiū exceſſiuū vnius contral̓orum ⁊ hoc dunitaxat in mixtiſ aꝛmonia p̄dicta ſoluit̉ quā formaſubſtācialis requuirit. Terciꝰ ē qcalor quū eſt inſtrumentū animevegetatiue conſumit humidū inquod agit ⁊ cum non poſſit illudhumidum reſtaurari naturaliterin ſua puritate ſemper admiſceturcum humido nutribili ⁊ ſic fit impurius ſicut vnium mixtuꝫ aquafit debilius ⁊ tantum miſceri p̄t ꝙfiat aqua ſicut dicit̉ pͥmo de generacione in fine. Ita humidum radicale conſumit̉ finalit̓ ⁊ animalmoritur. Et ſimiliter fit de plantadeficiente illa reſtauracione ⁊ heceſt mors naturalis. Rrͣtꝰ moꝰ corruplionis ē per violenciam ab aliquo extrinſecō agente ut gladio igne vel huiꝰ mō di Modo contrͣduoſ primos modos datum fuit amine ꝙ ẜm ſuam condicioneꝫ immortalitate corpuſ perficeret ⁊ ꝑpetuam equalitatem cōplexionisconferret. Contra tercium mod̓corrupciōis habuit homo illuddonum ꝙ ꝑ eſum lignorum de paradiſo conceſſorum fiebat r̓ſtauracio deperditi ad certum tempꝰ⁊ qua illa reſtauracō eſt cum admixtione humidi extranei debilitantis humidum radicale magiſac magis. Ideo homo habuit lignum vite cuius virtus erat alimtum totaliter aſſumptum in perfeAui aſſimiliacioneꝫ adducere etfacere hu̓midum fadicale totumita recens ſicut fuit in principionature condite. CContra quartūmodū corrupcionis qui eſt ꝑ violentiam conſeruabatur homo ꝑdiuinam prouidenciam ⁊ propriaprudenciā ⁊ ab extrinſecō nichilpotuit pati corruptim. Ad prim̄dicendum ꝙ concludit ꝙ corpushominis fuiſſet corruptibile ꝓpt̓compoſicionem ex cōtrarijs niſifuiſſet diuinituſ preſeruatum abextn̓ſecō per ſubſidiū diuine ꝓuidencie ⁊ ab intrenſeco ꝑ graciaꝫoriginalis iuſticiē. Ad ſecundūpatet quomō fuiſſet facta reſtauracio deꝑditi cōmūiter per eſuꝫ lignorum paradiſi ⁊ quando neceſſefuiſſꝫ ꝑ eſuꝫ ligni vite qd̓ nūqͣ fuiſſet neceſſalū niſi infeſebili debilitate nature pro recreacione recuperanda ſicut ſuperiꝰ dictum fuit¶ Ad terciū qd̓ ē d̓ extn̓ſecō nocum̉to dictum ē ꝙ ꝑ ꝓpriā prudēcia ⁊diuinā ꝓuidētiā nichil hoī extn̓ſecūu nocuiſſet nec molle duro ceſſiſſet nͥ ſic̄ aīe placuiſſꝫ ſi n̄ peccaſſet¶ Ad qͣrtupꝫ ꝙ fuit al̓ rōnale mortalea natu moī na̓lr̓ ſic tn̄ fuit ordīatū a d̓̓ ꝙ illa aptitudo molēdinūꝙͣ fuiſſꝫ ī actū deducta nͥ hō pecraſſꝫ ētiō hō hūit ī fua ptāte mol⁊ n̄ moxi. poſſe mori ⁊n̄ poſſe moīſtāte legedata. ⁊ iō fuit mortal̓ ꝑnaturā ⁊ īmortal̓ ꝑ gͣtiā. Ad quītu de actōe calidi natua̓l̓ ī hūiduꝫrͣdicale deꝫ ē ꝙ ꝑfrār̓ſtauaˢ illiꝰhūidi fuiſſꝫ fcā ꝑ eſū lig̓ vite. Hͦtn̄ nota ꝙ lignū vite nō habuitex ſua virtute naturali dare fomini ꝑpetuitatē viuendi qꝛ cūeēt r̓s creata virtꝰ ſua finita fui
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten